پشت پرده جنجال در هیاتمدیره ملی مس/ دهنکجی به حقوق سهامداران عدالت؟
چشم میلیونها سهامدار عدالت به شرکتهای بزرگ بورسی دوخته شده تا با حضور نمایندگان قانونیشان، از دستاندازی به اموال عمومی جلوگیری شود؛ اما آنچه در شرکت ملی صنایع مس ایران میگذرد، نه یک روال اداری، بلکه یک «دهنکجی آشکار» به قانون و حقوق مالکانه مردم است. در حالی که این شرکت، سهم مهمی در مسیر ارزآوری کشور دارد، اکنون به میدان نزاعی تبدیل شده که در آن، منافع شخصی و گروهی، بر منافع ملی پیشی گرفته است.
به گزارش سرویس اقتصادی تابناک؛ در آخرین روزهای فروردینماه، جلسه هیات مدیره ملی مس، به جای بررسی چالشهای تولید، به صحنه نمایشِ قدرت و قانونگریزی تبدیل شد. ماجرا از این قرار است که برای دو کرسی متعلق به سهامداران عدالت، افرادی قانونی از سوی «کانون شرکتهای سرمایهگذاری سهام عدالت» معرفی شدهاند؛ اما در اقدامی تعجببرانگیز و غیرقانونی، فردی ثالث با معرفینامهای از سوی ایمیدرو در جلسه حاضر شده است!
این سناریو نشان میدهد که گویا برای برخی تصمیمگیران در بدنه وزارت صمت، قانون و سازوکارهای تعیین تکلیف نمایندگان مرتبط با سهام عدالت، تنها ورقپارهای بیش نیست. به گونه ای که گزارشها از درگیری لفظی و از کنترل خارج شدن جلسه، پرده از عمق فاجعهای برمیدارد که در آن، مدیریت یکی از کلانترین شرکت صادراتمحور و ارزآور کشور به گروگان گرفته شده است. خروجی این جلسه چیست؟ سکوتِ مصلحتی و بیخبری مطلق. چرا؟ چون شفافیت، بزرگترین دشمنِ کسانی است که میخواهند برخلاف قانون، مهرههای خود را در هیات مدیره جابجا کنند.
اوج این بی توجهی به سهامداران را میتوان در رفتار رئیس هیات مدیره شرکت ملی مس دید. غلامرضا شافعی در پاسخ به پیگیریهای تابناک برای شفافسازی، نه تنها پاسخگو نیست، بلکه رسانه را از پیگیری منع کرده و به جملهای کوتاه بسنده میکند: «اختلاف وجود دارد، دیگر تماس نگیرید!
آقای مسئول در هیات مدیره! مردم سهامدارِ این شرکتاند... شرکت «اموال عمومی» است، نه «ملک شخصی» که بخواهید با پنهانکاری و سکوت، روی تخلفات احتمالی سرپوش بگذارید؛ لطفا پاسخگو باشید و شفاف سازی کنید.
از سوی دیگر، سکوت سمیعینژاد رئیس هیات عامل ایمیدرو نیز به عنوان متولی اصلی، پرسشبرانگیزتر از همیشه است. چرا ایمیدرو به جای حراست از قانون، با ابزار فشار و نامهنگاریهای غیرمتعارف، این گمانه زنی را به وجود آورده است که در حال مهندسیِ ترکیب هیات مدیره است؟ آیا قرار است «مس» در شرایط حساس اقتصادی کشور، قربانیِ سهمخواهیهای وزیر و اطرافیانش شود؟
نقض حقوق مالکانه سهامداران عدالت
تعلل در تعیین تکلیف نمایندگان قانونی سهام عدالت، فراتر از یک بحث مدیریتی، «نقض حقوق مالکانه» مردم است. چرا قانونِ مصوب که مسیر انتخاب نمایندگان را شفاف کرده، در پشت درهای بسته شرکت مس قربانی منافع شخصی افراد دولتی میشود؟ چرا برخی تصور میکنند مالکِ بلامنازع این شرکتاند؟
این یک «هشدار جدی» است؛ در شرایط جنگی و آسیب به زیرساخت ها، ادامه این روند و تلاش برای تحمیل افرادِ خاص به هیات مدیره، مصداق تخلف اداری و تضییع حقوق بیتالمال و سهامداران است. از نهادهای نظارتی، سازمان بورس و دستگاههای قضایی انتظار میرود پیش از آنکه «حیاط خلوتِ برخی مدیران» در ملی مس، خسارت جبرانناپذیری به درآمدهای ارزی و اعتماد عمومی وارد کند، قاطعانه ورود کنند.
سهامداران عدالت، طلبکارِ این شفافیت هستند؛ نه بدهکارِ سکوت یا توجیهاتِ غیرقانونیِ ایمیدرو و وزیر صمت و حتی رئیس هیات مدیره مس. دوران «مدیریتِ پشتپرده» به پایان رسیده است؛ آقایان در شرایط جنگ اقتصادی پاسخگو باشید.
صنعت مس در ایران به هیچ عنوان یک صنعت ملی نیست صنعتی است یرای یک قشر خاص از جامعه که از سودهای میلیارد دلاری آن ریخت و پاش کنند و به مردم هم جوابگو نباشند صنایعی که بعد از تعییت تکلیف تنگه هرمز باید به ولنگاری آنها توجه خاص کرد و با مدیران غیر ویژه خوار و شایسته تعیین تکلیف شوند 
| 
در ایران همه چیز اینجوریه | وقتی همه مدیران بلا استثنا توسط سازمان خاصی ابقاء میشوند انتظار دیگری نداشته باشید امید است پس از جنگ فصل نوینی در اداره کشور رقم بخوره، مثلاً جمع کردن بساط محفل کرمان و هلدینگ ها و نهادها … | حتما بعد از جنگ بساط مافیای اقتصادی جمه میشه !!! فقط منتظر آن روز باش وقتی میگن در سیستم اداری و سهامدارای و شرکت داری ایران فساد هست نگین نه نیست یا کم هست دست هر جا بذارین یه فساد ریز و درشت پیدا میشه. اتفاقا مردم همین نوع فسادها رو میبینن که ناامید میشن. مردم سالها اعتماد میکنن و یک شبه اعتماد از بین میره.طول میکشه که اعتماد برگرده. جریان نفوذ در اقتصاد بیشتر از سیاست و فرهنگ است چون نان و آب داخل آن استمتاسفانه نگاه ها همیشه به سمت مدیران بالایی است و از مدیران پایینی و میانی غافل است
بیشتر اختلاس ها و دزدی ها هم در مدیران میانی و پایینی است که از دید مردم پنهان و جلوی چشم ها نیستند
مقامات بالایی هم وقت این را ندارند که به تمام گنده کاری های آنها رسیدگی کنند و وقت و زمان آنرا ندارند و آدم معتمد هم کم پیدا می شود
برای این مشکل باید سه تا اتفاق بزرگ بیفتد
اول پاسخ گویی یعنی همه مسئولین بخصوص رده پایینی و میانی موظف به پاسخگویی هستند و باید پاسخ رسانه ها را بدهند و نباید طفره بروند و رسانه ها هم به جای حواشی دنبال موضوعات مهم و اساسی باشند
فلانی سبیلش کج است مهم نیست و مهم این است که سبیل چه کسی را جرب و چگونه چرب می کند
دوم قوه قضائبه و بازرسان قوی
یعنی قوه قضائیه باید به شکایات و خواسته های رسانه ها ترتیب اثر بدهد و اگر رسانه و پویشی شکل گرفت باید رسانه ها را تمکین کند
سوم اینکه باید به رسانه ها آزادی داد البته نه این فحش و تهمت و برچسب و دشنام بدهند بلکه لایه های زیرین را زیر و رو رو کنند و چیزی نباید در این کشور مخفی باشد مگر آنکه مخل امنیت کشور و باعث ترور و جنایت شود
شرکت ملی مس از سهامی عام به سهامی خاص تغییر پیدا کرده.به جای اینکه جیب سهام داران عدالت رو پر کنه جیب سهام داران خاص رو پر میکنه.واین یعنی یک فاجعه که داره توی بخش های دیگه صنعت کشور ریشه می دواند.خدا آخر عاقبت صنعت کشور رو بخیر کنه. سراسر هیات مدیره های شرکتهای دولتی و خصولتی تشکیل شده از کسانی هست که بخوبی این مطلب را درک کردند که اگر توانستند در دوره تصدی گری خوشان بار و بنه و این هدیه خداوندی را مورد عنایت برای خود و اقوام کنند که هیچ اگه نتونستند یا تمام توان خداشناس و افشاگر دیگران میشوند این است حقیقت این به اصطلاح مدیران چیزی که در مملکت ما وجود نداشت و ندارد و نخاهد داشت قانون و حاکمیت قانون هست مس از سالم ترین و بهترین شرکت های کشور ، اونها که در این شرکت شاغل اند همه میدونند | افعال معکوس استفاده مینمایند بیچاره شدم. من تک سهم همین فملی را دارم. وام گرفتم رفتم فملی گرفتم. بیچاره شدم با این اوضاع! به نظر میرسد نویسنده گزارش، بهرغم نیت خیرخواهانه، در ارزیابی پیامدهای معرفی نمایندگان سهام عدالت در هیأتمدیره برخی شرکتها، به جنبههای کلیدی حاکمیت شرکتی توجه کافی نکرده است. تجربه نشان میدهد در برخی شرکتها افرادی که به عنوان نماینده سهام عدالت به هیأتمدیره معرفی میشوند، از حداقلهای لازم در حوزههای تخصصی، مدیریتی و تجربی برخوردار نیستند. این موضوع منجر به تصمیمگیریهای غیرکارشناسی، کاهش بهرهوری و حتی بروز رفتارهای سهمخواهانه شده است، رفتاری که با اصول امانتداری، مسئولیتپذیری و حفظ منافع همه سهامداران مغایرت دارد.