گنجِ جنگ

برخی فرصتهای ناشی از بحران و جنگ بقدری ارزشمندند که فقط گذشت زمان می تواند ابعاد برکات آنها را بتدریج و به تناسب اتفاقات و ضرورت های زمان آشکار سازد.

چهار دهه تحریم ناجوانمردانه غرب علیه ملت ایران، مدل حکمرانی کشورمان را تحت تاثیر قرار داد و متحول ساخت. رویکرد خباثت آلود دشمن، حوادثی را رقم زد که آثار آنرا بخصوص در رویارویی اخیر با متجاوزان و اشرار بین المللی به وضوح می توان مشاهده کرد.

پایداری انرژی، تامین ارزاق و نیازمندیها از منابع داخلی، توان بازسازی سریع ویرانیها و خود اتکایی در برخی صنایع و تکنیک های حساس، از جمله رهاوردهای دوره تحریم در بحبوحه جنگ تحمیلی رمضان بودند.اتکاء به درون در صنعت دفاعی و تجهیزات جنگی، از دیگر برکات دوره تحریم بودند که عوام‌ نیز در ایام جنگ به حقیقت و اهمیت آنها بخوبی پی بردند.

تا اینجا نگاه ما به ساخت درون و محکم‌ کردن کمربند ملی برای تاب آوری در مقابل تهدیدها و حوادث پیرامونی و علیه تمامیت ارضی بود.

دو جنگ اخیر با ابرقدرت یاغی اما درسهای جدیدی به ما آموخت، و فرصتهایی فراتر از مرزها برای ما فراهم ساخت.ابتدا دشمن آبهای پیرامونی ما را عرصه جولان ناوهای هواپیمابر خود کرد و از پایگاههای اطراف این آبها امنیت ملی ما را مورد تعرض قرار داد، این حماقت امریکاییها در واقع چشم ما را بر اولین فرصت و گنج نهفه در سواحل کشورمان باز نمود.

تنگه هرمز اولین رهیافت و گنج دست نخورده ای بود که بعید بود به این زودیها و جز با تحمیل چنین جنگی امکان دستیابی به آن برای ما میسر می شد.دومین بیدار باش و فرصت بزرگ جنگ، اعلام ناشیانه محاصره دریایی ایران توسط دشمن عجول و نادان ما آنهم حین آتش بس است.گردنکش ها خودشان دارند به ما گوشزد می کنند که دکترین موشکی شما برای تا قبل از شروع این جنگ طراحی و اجرا شده است.

آنها با این تجاوز آشکار به حقوق ملت ایران، آنهم در دوره آتش بس، سیگنالی ارزشمند به ما داده اند، که برای تامین امنیت کشتیرانی خود در دریاهای دوردست نیاز به بازنگری در دکترین موشکی دارید.اکنون افزایش قابلیتهای موشکی ما بر اساس اصل دفاع در مقابل متجاوز، توجیه پذیرتر از همیشه و مخالفت با آن فاقد وجاهت عقلی و پذیرش جهانی است.چرا که شرایط حاکم بر مناسبات و تهدیدهای عملی علیه امنیت ما اینک از خلیج فارس فراتر رفته است.

اگر بستن تنگه هرمز موجب پاسخی متقابل و قانونی به تعرض به منافع ملی ما در سواحل خلیج فارس و با امکانات نظامی که از قبل تدارک دیده بودیم شد، اینک اما مقابله با طرح محاصره ایران در دریاهای آزاد، نیاز به امکانات و ابزارهای متناسب و جدیدی دارد که یکی از آنها ارتقاء برد و توان عملیاتی موشکها برای مقابه با راهزنان بین المللی در اقیانوس و آنسوی آبهای گرم است.

ملت ایران نیز چرایی و ضرورت این اقدامات را با گوشت و پوست خود لمس کرده اند. اساسا این روزها ارتقاء توان نظامی و عبور از محدودیت های قبل، جزئی مهم از مطالبات بحق هموطنان ما شده است.علاوه بر این اقدامات کاملا دفاعی، ایران باید در دوره آتش بس و در پاسخ به نقض آشکار آن توسط امریکا، از برگهای برنده و تهاجمی خود، نظیر بستن آبراه باب المندب نیز استفاده کند و آنرا به بعد از این‌ مرحله موکول ننماید، مگر اینکه توجیه محکم و اعلام نشده ای برای خویشتن داری در این زمینه داشته باشد.