ماجرای قالیباف و دروغ مذاکرات پنهان؛حمله آمریکا به زیرساختهای سیاسی ایران
به گزارش تابناک به نقل از تسنیم، این بمب سیاسی به صورت روشنی با طراحی قبلی و هماهنگ ابتدا ۳۶ ساعت جهان را درگیر ورود جنگ به مرحله تخریب گسترده زیرساختهای انرژی منطقه کرد و در ساعات پایانی باقیمانده همانطور که از موضع یکشنبه رضا پهلوی قابل حدس بود، دولت آمریکا فرمان را چرخاند و با ادعای مذاکرات پشت پرده دو طرف جنگ از یک فرصت «پنج روزه» خبر داد.
ساعتی بعد ترامپ در نقش راوی داستان از مذاکره با یک مقام رسمی و مهم ایران خبر داد، طرف ایرانی مذاکره ادعایی ترامپ که به طور طبیعی به ابهام و سوال افکار عمومی تبدیل شده بود، توسط رسانههای نزدیک به او «محمد باقر قالیباف» معرفی شد. منابع مطلع و معتبر در ایران خیلی زود این روایت را رد کردند. منابع مذکور ابتدا به صورت غیررسمی در رسانهها اصل مذاکره در پشت صحنه را غیرواقعی خواندند. بعد شخص رئیس مجلس به صورت رسمی اعلام کرد مذاکرهای در جریان نیست و توضیحات بیشتر را سخنگوی وزارت خارجه طرح کرد. در مصاحبه آقای بقایی تاکید شد فقط پیامهایی توسط واسطهها به سمت ایران آمده و تهران بر شروط قاطع و روشن خود برای پایان جنگ تاکید کرده است. و اساسا مذاکرهای در جریان نیست. ضلع دیگر و مهم روایتها موضع تلویزیون ملی ایران بود که به صورت روشنی همان روایت قالیباف و وزارت خارجه را تأیید و تأکید میکرد. تا اینجای کار هیچ مقام رسمی در ایران روایت دیگری که باعث تردید در مخاطب شود مطرح نکرده است.
با این حال طراحی پیچیده دشمن در میانه راه و با وجود واکنش سریع تهران ادامه پیدا کرد. در این طراحی «قالیباف» در نقش طرف مذاکره معرفی شد تا از ایران تصویری متناقض و غیر واحد ساخته شود. موضع کوتاه آقای پزشکیان در دفاع از نیروهای مسلح و تقدیر از آنها و تاکید بر ادامه دفاع از ایران هم به صورت واضحی پاسخ به این حیله دشمن بود.
در واقع طرح مذاکره پشت پرده به صورتی که تنها بخشی از بدنه قدرت درگیر آن است، مغزافزار اصلی آن طراحی پیچیده دشمن است و طرح نام قالیباف به روشنی برای ایجاد انشقاق درون ایران و درگیری میان نیروهای سیاسی انتخاب شده است. فارغ از اینکه ایران درباره نحوه خروج از جنگ یک چهارچوب مشخص و مورد تایید تمام ارکان قدرت دارد، بازی سیاسی آمریکاییها که در آخرین ساعات دوشنبه با ادعای شاخدار دیگری پیگیری شد، در واقع رونمایی از یک سلاح جدید در جریان جنگ رمضان بود؛ سلاحی که میخواهد میان نیروهای سیاسی و اجتماعی فعال در صحنه دفاع از ایران تردید ایجاد کند و آنها را به جای تمرکز بر دشمن به صحنه درگیری دیگری بکشد.
