به گزارش سرویس ورزشی تابناک، مرحله یکچهارم نهایی فوتسال جام ملتهای آسیا در جاکارتا، روزی فراموشنشدنی را برای فوتبال سالنی قاره رقم زد؛ روزی مملو از گل، هیجان، اشک و لبخند. روزی که مدعیان قد علم کردند، شگفتیها کامل شدند و نقشه راه قهرمانی، شفافتر از همیشه پیش چشم هواداران قرار گرفت.
ایران ۷ – ازبکستان ۴؛ کامبک و انتقام از رقیب قدیمی
دیدار ایران و ازبکستان، فقط یک مسابقه در مرحله یکچهارم نهایی نبود؛ این تقابل ادامه رقابتی قدیمی و ریشهدار در فوتسال آسیا بود. سالهاست که ازبکستان بهعنوان یکی از سمجترین و سرسختترین رقبای ایران شناخته میشود؛ تیمی که همواره تلاش کرده سایهای بر اقتدار فوتسال ایران بیندازد و هر بار نبرد با آنها بوی جنگی تمامعیار میدهد.
این بار هم ازبکها با همان روحیه همیشگی وارد میدان شدند؛ جنگنده، دونده و بیپروا. اما ایران، نسخهای پختهتر، بیرحمتر و مصممتر از همیشه بود. بازی با ضرباهنگی بالا آغاز شد و خیلی زود به یک جدال نفسگیر تبدیل شد؛ جایی که هر گل، پاسخی سریع به گل قبلی بود و هیچکدام حاضر به عقبنشینی نبودند.
ازبکها که با زدن دو گل شاگردان شمسایی را در شوک فرو برده بودند فکر نمی کردند جریان مسابقه به سود رقیب سنتی تغییر کند، اما واکنش ایران کوبندهتر از قبل بود. خط حمله ایران، بیوقفه و متنوع، یکی پس از دیگری برای جبران گل های خورده گام بر میداشت و قفل دفاع حریف قدیمی را شکست و دروازه ازبکها را به لرزه درآورد. این مسابقه، نمایش بلوغ فوتسال ایران بود؛ تیمی که یاد گرفته چگونه در اوج فشار و عقب افتادن در جریان بازی، کنترل بازی را حفظ کند و ضربه نهایی را دقیق بزند. نتیجه ۷ بر ۴ شاید روی کاغذ یک پیروزی پرگل باشد، اما در واقع روایت یک پیام روشن به تمام آسیا بود: ایران هنوز هم در بازیهای بزرگ، مقابل رقبای سنتی حرف آخر را میزند.
این پیروزی نهتنها انتقامی از نبردهای سخت گذشته با ازبکستان بود، بلکه بار دیگر نشان داد تیم ملی ایران در بزنگاههای حساس، شخصیت قهرمانی خود را به رخ میکشد. حالا ایران با عبور از یکی از خطرناکترین موانع مسیر، قدم به نیمهنهایی گذاشته؛ جایی که دیگر جایی برای اشتباه نیست و هر مسابقه، یک فینال زودرس به حساب میآید.
نبرد با ازبکستان تمام شد، اما پیامش باقی ماند؛
ایران هنوز هم سلطان بیچونوچرای فوتسال آسیاست.
تایلند ۲ – عراق ۴؛ شگفتی با طعم تاریخی
شاید مهمترین روایت این دوره از رقابتها، داستان تیمی باشد که آرام و بیادعا، به کابوس مدعیان تبدیل شده؛ عراق. تیمی که در این تورنمنت، فراتر از پیشبینیها ظاهر شده و حالا با حذف تایلندِ قدرتمند، به نیمهنهایی رسیده است. عراقیها با جنگندگی مثالزدنی، انسجام تاکتیکی و روحیهای ستودنی، بار دیگر نشان دادند که این صعود اتفاقی نیست. عراق حالا شگفتیساز بزرگ جام لقب گرفته؛ تیمی که آمده تا تاریخسازی کند و در نیمهنهایی، آزمونی بزرگتر برابر ایران در انتظارش است.
ژاپن ۶ – افغانستان ۰؛ بیرحم مثل یک سامورایی
ژاپن، مدعی آرام اما خطرناک، بدون هیچ لغزشی راهی نیمهنهایی شد. ساموراییها با فوتسالی منظم، سرعت بالا و دقت مثالزدنی، افغانستان را در هم کوبیدند و یکی از قاطعانهترین بردهای تورنمنت را رقم زدند. این پیروزی، زنگ هشدار جدی برای سایر رقبا بود؛ ژاپن آمده تا بار دیگر تاج قهرمانی را تصاحب کند. در سوی دیگر شاگردان مجید مرتضایی مربی مشهدی افغانستان امده بودند تا بار دیگر نمایشی جذاب ارائه کنند و شاید اگر جدول بخت و اقبال آنها را به ژاپن گره نمی زد می توانستند یکی از مدعیان مرحله نیمه نهایی باشند اما شکست مقابل ایران آنها را به شمشیرهای سامورایی سپرد تا شکستی سنگین را تجربه کنند. این شکست که با آه و افغان افغانستانی های حاضر در سالن همراه شده بود به مرتضایی و شاگردانش آموخت برای بزرگی در آسیا و حضور در جمع بزرگان قاره کهن هنوز راه زیادی دارند.
اندونزی ۳ – ویتنام ۲؛ رؤیای میزبان زنده ماند
در دیداری مملو از احساس و التهاب، اندونزیِ میزبان با حمایت بیامان هوادارانش، ویتنام را در نبردی نزدیک و پرتنش شکست داد. گلهای اندونزی، سالن را به لرزه درآورد و شور فوتسال را به اوج رساند. حالا میزبان در جمع چهار تیم برتر ایستاده و سودای رسیدن به فینال را در سر میپروراند.
جاکارتا حالا در تب فوتسال میسوزد و قاره آسیا، منتظر آن است تا ببیند چه تیمی جام را بالای سر خواهد برد؛ اما یک چیز قطعی است: مسیر قهرمانی از آتش، غیرت و نبردهای نفسگیر میگذرد.
برنامه بازیهای نیمهنهایی جام ملتها به این شرح است:
۱۶ بهمن ۱۴۰۴
عراق – ایران|ساعت ۱۱:۳۰
ژاپن – اندونزی|ساعت ۱۵:۳۰
۱۸ بهمن ۱۴۰۴
فینال|ساعت ۱۵:۳۰
