حاجي از كنار بقيع آرام بگذر!
حج كه ميشود مدينه را رنگ برميدارد، مخصوصا صبحگاه هنگام برپايي نماز جماعت كه رنگها به سپيدي مسجدالنبي (ص) و بينالحرمين مينشينند. مدينه در حج و عمره مصداق آيه خداست كه فرمود: «و شما را از تيرههاي مختلف آفريديم.»

به گزارش ايسنا، به مدينه منوره، زيارت در مدينه رسم خاصي دارد، بايد به آن پايبند بود، وگرنه از همان هم بينصيب ميمانيم. انتظار و سكوت در اين شهر رسم است، حاجي بايد تحمل داشته باشد، فرقي نميكند براي زيارت مسجد رسول الله (ص) و روضهاش يا براي بقيع.

بقيع را بايد آرام زيارت كرد، حتی از دور. اين قانون براي همه است، ايراني و غير ندارد؛ اما چون بيشتر ايرانيها گروهي و با كاروان به قبرستان وارد ميشوند، تذكرها براي آنها بيشتر است، براي اينكه پرچم و تابلوي نشان كاروانشان را بالا نگه ندارند، با صداي بلند نوحه نخوانند، گريه نكنند و آرام ذكر بگويند.

پشت پنجرههاي مشبك بقيع، غريبانهترين نجواها و آرامترين ذكرها را ميتوان شنيد، بهخصوص در نوبت زيارت بانوان كه همچنان محدودند و سهمشان از زيارت بهشت بقيع، فقط دقايقي ايستادن پشت پنجرههاي فولادي است.
بقيع تابلوي توقف ممنوع ندارد؛ ولي ايستادن طولاني مقابل آن از هر جاي ديگر اين شهر ممنوعتر است. بقيع هم قانون خاص خود را دارد، قانوني كه ماموران، آن را نوشته و ننوشته، آنطور كه دستور گرفتهاند و گاه خود ميخواهند، اجرا ميكنند.

هرچند اين دستورها و محدوديتهاي ماموران سعودي كه هرسال بيشتر و سختتر هم ميشود، سبب نميشود زائران از زيارت بقيع دست بكشند.

حاجي اين رسمها و دستورها را تحمل ميكند، آداب زيارت را آرام بهجا ميآورد تا اين فرصت گرانبها را كه شايد ديگر نصيبش نشود، از دست ندهد. او قصد قربت كرده است، پس بايد از پشت همين درهاي بسته بهشت مدينةالنبي خود را آماده كند تا اذن دخول به خانه خدا را بيابد و ادب زيارت كردن معبود را فراگيرد.

گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۱
در انتظار بررسی: ۱
انتشار یافته: ۳۲
مردم به خدا تا مدینه را زیارت نکنی نمی فهمی غربت یعنی چه !!!
باور کنید این خانواده غریب تر از امام رضا علیه السلام هم دارند. از خود حضرت رسول سلام الله علیه تا امام زمان که جانهای عالم به فدایش باد ...
الهم عجل لولیک الفرج (آمین یا رب آلعالمین )
یادبین الحرمین
یادقسمتی از بهشت
یادپیامبر
چه روزهایی بود
آیا دوبار تکرار می شود؟
خدایا احساس می کنم که آنچنان که باید قدرش را ندانستم
جایی که پیامب وائمه همه آنجا قدم زده اند می رویی وهمه چیز را فراموش می کنی
یادبین الحرمین به خود می آیی می بینی که باید بروی وچه سخت است برگشتن وخداحافظی
روز خداحافظی همه گریانند
فکر نمی کنم استثنایی وجوداشته باشد
آیا عمرمان کفاف می دهد
یک بار دیگر درفضایی نفس بکشیم که پیشوایان ما نفس کشده اند؟
می شود؟
خداکند دوباره نصیب ما شود انشالله
حمدخانی
نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟





