جامعه پرستاري در فراموشي
کاهش ساعت کار پرستاران که نيازمند استخدام 23 هزار نيروي جديد است بعد از کلي سر و صدا و گلايه هاي جامعه پرستاري به نظر مي رسد بدون اينکه نتيجه مثبتي براي پرستاران داشته باشد در وضعيت فراموشي به سر مي برد.
به گزارش مهر، آخرين موضعگيري در خصوص استخدام 23 هزار نيروي جديد پرستاري بر مي گردد به سخنان وزير بهداشت در همايش بررسي مسائل پرستاران که 19 مهر در تالار وزارت کشور برگزار شد و طي آن دکتر وحيد دستجردي گفت استخدام 23 هزار پرستار قطعا انجام مي شود و هيچ مقام دولتي نمي تواند در مقابل دستور رئيس جمهور ايستادگي کند.
وزير بهداشت اين موضوع را به دنبال اعتراضها و انتقادهاي جامعه پرستاري که به شدت از اجرايي نشدن قانون "ارتقاي بهره وري نيروهاي باليني نظام سلامت" گلايه داشتند عنوان کرد و خطاب به پرستاران در آن همايش گفت که وزارت بهداشت علاوه بر استخدام 23 هزار پرستار به 50 هزار پرستار ديگر طي 5 سال آينده نياز دارد.
اين در حالي است که موضوع استخدام 23 هزار نيروي پرستاري به دليل اينکه دولت براي آن منابع اعتباري مشخص نکرده بود، در کميسيون تلفيق مجلس رد شد.
به دنبال مخالفت کميسيون تلفيق مجلس با استخدام پرستاران جديد دولت گزينه پرداخت اضافه کار را به جاي کاهش ساعت کار پيشنهاد داد و اعلام کرد که اين پرداختها از اول مهر انجام مي شود. اين در حالي بود که دکتر حسن امامي رضوي، معاون درمان وزارت بهداشت عنوان داشت که تا وقتي پرداخت اضافه کار به پرستاران از سوي دولت تامين اعتبار نشود نمي توان آن را اجرا کرد.
اين مقام وزارت بهداشت البته به طور ضمني به اين مسئله اشاره داشت که بعيد است تامين اعتبار پرداخت اضافه کار تا پايان مهر عملياتي شود.
اعلام اين خبر از سوي معاون وزير بهداشت مي تواند تمام واقعيتي باشد که جامعه پرستاري را درگير خود ساخته است. در واقع، با گذشت 7 ماه از آغاز سال و اجرايي نشدن کاهش ساعت کار پرستاران مي توان تا حدودي پرداخت اضافه کار به آنها را نيز کم لن يکن تلقي کرد. زيرا بررسيها و شواهد نشان مي دهد در نيمه دوم سال دستگاههاي دولتي با کسري بودجه مواجه شده و مي بايست تا پايان سال "دست به عصا" حرکت کنند. اين در حالي است که دولت نيز دچار کسري بودجه شده و مي بايست از هزينه هاي خود بکاهد تا بتوانند اعتبارات ضروري و مورد نياز دستگاهها و سازمانها را بر اساس اولويت تامين کند.
در هر حال چنين به نظر مي رسد که وعده هاي مسئولان براي جلب رضايت جامعه پرستاري و ارتقاي کيفي خدمات رساني به بيماران با توجه به مشکلاتي که در بحث تامين اعتبارات وجود دارد تا حدودي پابرجا مانده و شايد محقق نشود. قطعا پيامدهاي محقق نشدن وعده هاي مسئولان مي تواند آثار و خسارات زيانباري را در پي داشته باشد.
جامعه پرستاري که طي اين سالها به وعده هاي مسئولان اجرايي کشور دل خوش کرده است، حالا چنين تصور مي کند که هرآنچه را شنيده است هرگز محقق نخواهد شد و اين مي تواند مقدمات دلسردي آنان در خدمات رساني به بيماران و مردم را به دنبال داشته باشد که قطعا هزينه هاي ناشي از بي انگيزه شدن در نظام سلامت، بيشتر از آن چيزي است که مي بايست بابت جلب رضايت و ارتقاي بهره وري پرستاران کشور هزينه شود.
