نور خوردند و نور شدند!

gholamalirajaee@yahoo.com   

با اینکه سال هاست درباره شهدا می خوانم و می نویسم، که نتیجه آن نزدیک به ده جلد کتاب خاطره و سیره در این زمینه است و آخرین آن که ماه گذشته منتشر شد، جلد سوم کتاب بسیار خواندنی لحظه های آسمانی است که دو جلد پیشین آن توسط بنیاد شهید به چاپ پنجم رسید و نشر هزاره ققنوس آن را منتشر کرد، ولی هر از چند گاهی که مطلبی از ناشنیده های جنگ و شهیدان می خوانم، بیشتر باور می کنم که برای غواصی در این دریای ژرف، غواص خوبی نبوده ام؛ نمونه اش همین مطلب کوتاه از سایت یاد لاله ها که چند تن از خانواده های شهدای شهر من، دزفول، دارالمومنین آورده اند.

کاش برای رعایت جنبه سندیت تاریخی آن می نوشتند، این سند بسیار ارزشمند که سند حقانیت خمینی و فرزندان خمینی در جنگ حق علیه باطل ها! برای نسل آینده است، در چه تاریخی و در کجا به دست آمده و اکنون در کجا و در اختیار کدام انسان خوشبخت است و امیدوارم که به زودی آن را در موزه شهدا ببینیم که جای اینگونه سندها در آنجاست.

من اگر این دست نوشته آن شهید نوجوان را می دیدم، می بوسیدم؛ دست نوشته ای که آن را با اشکی که هنوز گاه و بیگاه به یاد شهدا از چشم پر گناه من می ریزد، خواندم. این نوشته من را از خود بیخود کرده و بسان آیینه ای روبه روی من ایستاده و دیروز من را در برابر امروزم قرار داده و به نوعی، به محاکمه خویش کشانده است!

و آیا کسی جز شهدا، می تواند ما مغروران و مفتونان بودنی این چنین را به خطاب و عتابی غیر مستقیم ـ که موثرتر هم هست ـ مهمان کند؟!

به گمان من، این سند و امثال آن، باید همواره زینت بخش تابلوی مساجد و مدارس و حتی ادارات سراسر کشور عزیز ما و در معرض دید ما غفلت زدگانی قرار گیرد که مست باده دنیا و بودن شده ایم.
کاش مراکز فرهنگی مساجد و بسیج، این سند را روزنامه دیواری کرده و در سرتاسر کشور نصب کنند.
به گمان من، این نوشته را مانند روایات باید خواند و سپس نوشید، زیرا از قومی است که غذا و طعامشان نور بود؛ کسانی که نور خوردند و نور بخشیدند و نور شدند.

چه زیبا گفت امام این شهدا که خوشا به حال این شهیدان و خوشا به حال پدران و مادرانی که این گوهرها را در دامان خود پرورش دادند.

حال با خواندن این سند، متبرک شوید و صلوات و فاتحه ای برای امام ـ که این نسل را تربیت کرد ـ و این شهید و همه شهیدان تقدیم کنید.

سه گناه یک شهید شانزده ساله

در تفحص شهدا، دفترچه یادداشت یک شهید شانزده ساله پیدا شد که گناهان هر روزش را در آن یادداشت می کرد؛ گناهان یک روز او اینها بود:
سجده نماز ظهر طولانی نبود.
زیاد خندیدم.
هنگام فوتبال شوت خوبی زدم که از خودم خوشم آمد.