جوابیه سایپا برای یک خبر
مدیریت ارتباطات سایپا در پاسخ به یک خبر جوابیه ای را منتشر نمود.
قسمتهایی از این جوابیه به شرح ذیل می باشد:
*تالار گفت و گو و اندیشه مدیریت ارتباطات گروه خودروسازی سایپا با هدف پرداختن به مسائل مبتلا به صنعت خودرو راه اندازی گردید و متن مطالب مندرج در ویژه نامه های ارسالی به نمایندگان محترم کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی نیز گواه این مدعاست.
* این جلسات با حضور اساتید دانشگاه و اعضای هیات های علمی، کارشناسان خبره صنعت خودرو و تعدادی از نمایندگان محترم کمیسیون صنایع مجلس با هدف راه اندازی مباحث کارشناسی به منظور ارتقا جایگاه صنعت خودروسازی کشور و بهبود مستمر کیفیت محصولات تولیدی خودروسازان برگزار شده است.
* با توجه به استقبال رسانه ها، افکار عمومی جامعه و نخبگان صنعت خودرو از برگزاری چنین نشست هایی و همچنین تقاضای استمرار آن، برای مدیریت ارتباطات سایپا جای بسی شگفتی است که به جای تشویق سایپا به خاطر برگزاری جلسات کارشناسی تالار گفت و گو و اندیشه، مورد شماتت نیز واقع می شود.
* حضور دو نایب رییس کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی در این جلسات نشان از سطح کارشناسی بسیار بالای آن و اهمیت موضوع داشته است.
* اگر تنها سوال در خصوص اجرای تالار گفت و گو و اندیشه هزینه چاپ نهایتاً یکصد جلد ویژه نامه این سلسله مباحث، که نه با دیدگاه های تبلیغی بلکه با هدف ارائه گزارش به حضور نمایندگان بوده است، می باشد به اطلاع می رساند که دستاوردهای اجرای تالار گفت و گو و اندیشه در قبال هزینه ناچیز این یکصد مجلد اصلاً قابل اعتنا نیست چرا که بانک اطلاعاتی ارزشمندی که در قبال اجرای این سلسله جلسات ایجاد شده است در سرنوشت حال و آینده خودروسازی و پیشرفت آن می تواند مثمر ثمر باشد.
* تاکید می گردد که تعدادی از اعضای محترم کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی از این طرح استقبال کرده و خواستار ادامه و پیگیری آن و در اختیار داشتن این بانک اطلاعاتی شده اند. با توجه به این مطلب که در هر کاری موافق و مخالف وجود دارد، نظر منفی تعداد معدودی دلیل نفی کل کار نمی باشد.
جلسات فوق تنها براي يافتن طرفداراني دركميسيون صنايع مي باشد تااز اين طريق بتوانند در آراي نمايندگان كميسيون درتصميم گيريهانفوذ داشته باشند ، نمايندگان محترم درجلساتي كه بعنوان مدعو مي باشنددقت بيشتري داشته باشند ،تاازوجود هر شائبه اي مبري باشند. ما هم يه همسايه داشتيم كه حداقل 10000 جلد در كتابخانه اش داشت و مشترك چند ناشر بود كه هر كتابي كه چاپ مي شد برايش مي فرستادند .لي هيچكدام را نخوانده بود چون سواد نداشت ولي چون پول داشت كتابخانه اش خيلي غني بود. مثل بعضي از آقايان كه كارشان جمع كردن گزارش و.... است ولي چه استفادهاي از آن مي كنند؟