کنترل دردهای مهار نشدنی
بیماران مبتلا به بیماریهای التهابی بیش از سایر افراد در معرض خطر ابتلا به مشکلاتی مثل بیماریهای قلبی و سرطان قرار دارند. از اینرو شناسایی و پیشگیری از ابتلا به این بیماریها اهمیت خاصی دارد.
به گزارش ایران، انجام فعالیتهای فیزیکی و پیروی از برنامه غذایی مناسب نقش مهمی در جلوگیری از ابتلا به بیماریهای التهابی ایفا میکند.
بطور طبیعی سیستم ایمنی بدن جریان خون را به قسمت آسیبدیده بیشتر کرده و سپس با فرستادن گلبولهای سفید خون و سایر مواد شیمیایی به قسمت صدمه دیده، باعث دور شدن باکتریها و ترمیم سلولهای آسیبدیده میشود.
با این توصیف بروز التهابات فرآیندی مطلوب به نظر میرسد اما مشکل از آنجا آغاز میشود که بدن بطور مرتب التهاباتی با درجه پائین تولید کرده و حتی قسمت آسیبدیده بدن نیز شناسایی نمیشود.التهابات بطور معمول با بروز کمردردهای مزمن، انواع عفونت های ویروسی، باکتریایی، آلرژیکی و ... تحریک میشوند.
اضافه وزن نیز به عنوان یکی از فاکتورهای مؤثر در بروز التهابات به حساب میآید زیرا چربی بدن خصوصاً در روده بافت فعالی بوده و باعث تولید هورمون و ترشح موادی میشود که تحریک التهابات را همراه دارد.حتی چربیهای رژیمی موجود در غذاها نیز بر التهابات تأثیرگذار است، اگرچه انواع خاصی از چربیها این فرآیند را تشدید میکند اما برخی از آنها نیز با بروز این مشکل مقابله میکند.
چربیهای اشباع شده: این نوع چربی بطور عمده در غذاهایی با منشأ حیوانی مانند گوشت قرمز و فرآوردههای لبنی پرچرب یافت میشود. این چربیها کلسترول LDL را افزایش داده و باعث تشدید التهابات درون بدن میشود.
چربیهای ترانس: چربیهای تغییر یافته شیمیایی اغلب در انواع کلوچه، چوب شور
و ... یافت شده و باعث افزایش کلسترول بد و تشدید التهابات حتی بیش از چربیهای اشباع خواهد شد. به همین دلیل پزشکان قطع کامل مصرف این نوع چربی را در برنامه غذایی توصیه میکنند.
چربی اشباع نشده چندگانه امگا6: این ماده گاهی ترکیبات التهابزا را با خود همراه دارد. نام این ماده اغلب بطور مشخص روی برچسبهای موادغذایی نوشته نمیشود و تنها تحت پوشش چربیهای اشباع نشده چندگانه محاسبه و از آن نام برده میشود. امگا6 در انواع روغن ذرت، سویا، آفتابگردان و ... یافت میشود. اگرچه تاکنون از امگا6 به دلیل تأثیر مثبت آن بر سطح کلسترول به عنوان روغنی به مراتب مفیدتر و سالمتر از چربیهای ترانس و چربیهای اشباع نام برده میشده است، اما تحقیقات اخیر حاکی از آن است که در مبارزه با بیماریهای قلبی و سایر بیماریها، کاهش کلسترول به اندازه کاهش میزان التهابات تأثیرگذار نیست و این همان جنبه تاریک امگا6 است که باعث تشدید التهابات میشود.
در بررسیهای انجام گرفته افرادی که چربی امگا6 بیشتری مصرف میکنند، دارای سطح قند خون بالاتر و حساسیت انسولینی کمتر، یعنی دو ریسک فاکتور مؤثر در ابتلا به دیابت، هستند.
شکر و سایر کربوهیدراتهای ساده: این موادغذایی باعث بالا رفتن قندخون میشود و با سطح بالای التهابات در ارتباط است. اگرچه شکر به خودی خود باعث تحریک التهابات نمیشود اما اثرات چربیهای ناسالم را بیشتر خواهد کرد.
با کسب آگاهی بیشتر راجع به التهابات، کنترل آنها نیز آسانتر خواهد شد. برای مقابله با التهابات سه راه آسان وجود دارد.کم کردن وزن: با کم کردن تنها پنج درصد وزن بدن، احتمال ابتلا به بیماریهای قلبی – عروقی و دیابت کاهش پیدا خواهد کرد زیرا چربیهای شکمی و درونی که محرکهای التهابی را تولید میکنند از بین میروند.
افزایش میزان تحرک: ورزش کردن با کاهش سطح التهابات درارتباط است زیرا باعث سوزانده شدن چربیهای ناخواسته التهابی از رودهها میشود.
برنامه غذایی مناسب: برخی از مواد غذایی بطور مستقیم بر افزایش یا کاهش میزان التهابات تأثیرگذارند که در زیر به برخی از آنها که در کاهش و فرونشاندن التهابات نقش دارند اشاره میشود.ماهی، روغن کانولا، گردو: این مواد غذایی غنی از امگا3، نوع دیگر چربیهای اشباعنشده چندگانه است که برعکس امگا6 به فرونشاندن التهابات کمک میکند.
تحقیقات نشان داده است افرادی که از رژیم غذایی مدیترانهای غنی از امگا3 پیروی میکنند نسبت به سایرین که تنها برنامه غذایی سالمی را دنبال میکنند از التهابات کمتری رنج می برند. این افراد سوخت و ساز انسولین بهتر و رگهای خونی سالمتری نیز دارند.
میزان دریافت روزانه امگا3 باید بیش از دو گرم در روز و از منابع گیاهی و دریایی تأمین شود.
یک وعده 85 گرمی ماهی سالمون حاوی 2/1گرم و 35/28 گرم گردو حاوی 6/2 گرم امگا3 است.
روغن زیتون، روغن بادامزمینی، انواع مغزها و آووکادو: این مواد غذایی غنی از چربی اشباعنشده مونو است. چربیهای مونو بطور کلی ضدالتهابی بوده و در بهبود تعادل کلسترول بدن تأثیرگذارند.
در این میان روغن زیتون قدرت خاصی در مقابله با التهابات دارد.میوهها، سبزیجات و غلات کامل: این مواد غذایی نیز به دلیل وجود آنتیاکسیدانها بر التهابات تأثیرگذار بوده و آن را فرومینشانند. آنتی اکسیدانها شامل ویتامین آ، ث و ای و ریزمغذیهای چندگانه چون کاروتنوئید (موجود در سبزیجات نارنجی و زردرنگ مانند هویج و سیبزمینی شیرین) و فلاونوئیدها (موجود در میوههای قرمز و بنفش رنگ مانند سیب، توت و انگور) است.
میزان مورد نیاز برای مصرف این مواد غذایی، روزانه دو فنجان میوه و دو فنجان و نیم سبزیجات است که در طول هفته باید از انواع رنگها انتخاب شود.
داروهای گیاهی، ادویهها، چای: دارچین، کاری، شوید، آویشن، زنجبیل و رزماری منابع آنتیاکسیدان هستند که با التهابات مبارزه میکنند. بیشتر انواع چای مانند چای سبز، سیاه و سفید نیز دارای خاصیتی مشابه هستند.



