علیرضا افتخاری: عجب راه ناهمواریست!

علیرضا افتخاری، خواننده مطرح موسیقی ایرانی، در پی مسایلی که در ماه های اخیر برایش پیش آمد، با ارسال یادداشتی به «تابناک»، به نوعی با ابراز شاعرنه احوالش، گلایه هایش را نیز به همین شیوه بیان کرده است. این یادداشت بدون هر گونه دخل و تصرفی در پی می آید:

 
غمگین نی ام که خلق بد شمارند مرا

نزدیک می کند به خدا دست رد مرا

کیفیتم چو باده ی انگور شد زیاد

گو دیگر ی مکن طلب که لطف حق

هر روز پنج بار طلب می کند مرا

ترسانده است خار انتقام مرا

بازی نمی کند گل روی سبد مرا       

صائب تبریزی

یکی از این میلیون ها نفر ر ا ندیدیم که حال ما را بپرسد. شاید احتیاط کردند. آنها خودشان را قاطی بازی نکردند؛ البته کم لطفی هم نکردند؛ اما نور خدا همه جا با ما بود. ما که بت پرست نبودیم، کاری مردانه و مجنونانه کرده بودیم. حتما «قیامتی هم توی کاره، ... خدا پرده زکارها بر می داره»، ما که نه خواب داریم نه خوراک. در این آشفته بازار کاری از ما برنمی آید فعلا از چشم ها نهان شدیم و از ترس و هراس و امید، حتی آن شیر فروش محله، شیر که به ما نفروخت هیچ به قند و نباتی محل هم گفت که به افتخاری تلخش را بفروش؛ منظورش نبات تلخ بود. البته همراه با سخن تلخ.

به هر حال ما مسافر این دو روز خیالاتیم. دوستان نزدیک ما، چه اصفهانی و چه تهرانی و چه هر جایی هم، جوجه کباب ها را بدون ما خوردند. نمی دانم آنها، آن دهان بازها، باز هم هوس بیزاری ما را دارند؟!

 همه شیشه شکستند،

کف پای ما را بخستند،

حریفان همه مستند

زدند و زدند و زدند.

عجب راه ناهمواریست.