موزه در حال ساخت مسجد سلیمان آتش گرفت
بخشی از ساختمان موزه مسجد سلیمان که بنای آن مربوط به شرکت نفت بوده و احیای آن از سال 86 بر روی تپه تاریخی "کلگه زرین" شروع شده است آتش گرفت.
سخنگوی انجمن دوستداران میراث فرهنگی تاریانا خوزستان با اعلام این مطلب به مهر گفت: به نظر مسئولان اطفای حریق، آتش سوزی موزه مسجدسلیمان به احتمال زیاد عمدی بوده است.
مجتبی گهستونی افزود: اطراف ساختمان موزه مسجد سلیمان به محل تجمع معتادان و اراذل و اوباش و مکانی برای ساخت و ساز بناهای غیر مجاز تبدیل شده است.
وی با بیان اینکه بنای این ساختمان بر روی تپه تاریخی"کلگه زرین" مستقر شده بود افزود: تپه کلگه زرین در جنوب شهرستان مسجد سلیمان قرار دارد و بارها مورد تعرض ساختمان سازان قرار گرفته است. چون این تپه تاریخی تعیین عرصه و حریم نشده و سازمان میراث فرهنگی نیز نسبت به ساخت و سازها روی آن واکنشی نشان نمی دهد.
گهستونی گفت: دو سال است که پیشنهاد تعیین حریم مطرح می شود ولی در هر سال مالی، اعتباری برای آن در نظر گرفته نمی گیرند.
وی گفت: عنوان تپه "کلگه زرین" از عنوان گاو یا قلعه طلایی گرفته شده و متعلق به قرن دوم پیش از میلا مسیح است که به شماره 1708 در سال 1364 در فهرست آثار ملی به ثبت رسید.
دبیر انجمن دوستداران میراث فرهنگی تاریانا بیان کرد: تپه تاریخی"کلگه زرین" که کارکنان شرکت نفت به آن تپه ۲۶ می گویند یکی از تپه های باستانی منطقه نفت خیز مسجدسلیمان است که شرکت ملی نفت ایران در سالهای گذشته روی آن بیمارستان و بهداری و منازل مسکونی احداث کرده است.
وی گفت: عزت الله نگهبان نخستین کسی بود که این تپه تاریخی را شناسایی کرد و آن را به "گیرشمن" رئیس هیئت باستان شناسی فرانسوی در ایران نشان داد ولی بعدها دکتر علی اکبر سرفراز در سال 1352 آن را بررسی کرد.
دبیر انجمن دوستداران میراث فرهنگی تاریانا خوزستان بیان کرد: در جریان گمانه زنی در سمت غربی این مکان در حاشیه خارجی تپه، نقوش برجسته زیبا و سمبلیک مذهبی ظاهر شد که حاکی از امتیاز این بنا نسبت به سایر اماکن مسکونی در این دوره است و نشان دهنده آن است که ساختمان تپه به صورت یک معبد عظیم مورد توجه بوده است.
این فعال میراث فرهنگی در ادامه به تشریح نقوش برجسته کشف شده در ساختمان معبد این تپه اشاره کرد و گفت: این نقش برجسته گاو میشی را نشان می دهد که به طرف قربانگاهی در حرکت است. بر پشت این گاو میش شاهینی نشسته که متاسفانه قسمت سرو بال آن از بین رفته است. این نقش برجسته از نظر برجستگی و هنر حجاری شبیه به کارهای عهد هخامنشی است.


