سقوط آزاد کشتي در گرداب تحقير

 سوريان باز هم بزرگي کرد و پرچم ايران را پنجمين بار بالاتر از همه کشورهاي صاحب کشتي بالا برد. امير علي اکبري هم اولين فرنگي کار کشورمان بود که نامش را در جمع طلايي هاي 96 کيلوي دنيا ثبت کرد و همه را اميدوار به درخشش در ميادين آينده.

 

*فرنگي با افتخار اما شکست خورده

به نوشته قدس : بعد از اين، خيلي ها شروع طوفاني فرنگي کاران را سرآغاز اولين قهرماني فرنگي کاران در دنيا تصور کردند و حتي از بقيه کشتي گيران هماني را توقع داشتند که با سوريان و علي اکبري تجربه کرده بودند. از نگاه کارشناسي شايد اين توقع قدري خوشبينانه بود، اما گويا حاضران در مسکو چشم افتخار آفريني کشتي گيران ايراني را نداشتند و همه چيز از قرعه طالب نعمت پور شروع شد. شايد نقل قول محمد بنا که گفته بود روسها با برنامه ريزي قرعه نعمت پور را جابه جا کردند و او را با کشتي گير اسرائيلي همگروه نمودند، صريح ترين اظهار نظري بود که در تراژدي حذف يکي ديگر از اميدهاي کسب مدال براي فرنگي کاران در مسکو دخيل بود تا با شکل گيري اين بازي، ضربه روحي بزرگي بر تيم فرنگي ايران وارد شود.

بعد از ماجراي کناره گيري نعمت پور و انصراف از رويارويي با حريف رژيم صهيونيستي، شيرازه تيم فرنگي از هم پاشيد و حتي مهدي محمدي کشتي گير کهنه کار ايران با وجود قرعه مناسبي که داشت نتواست توفيقي به دست آورد تا تيم ملي فرنگي ايران جام پنجاه و سوم رقابتهاي جهاني کشتي فرنگي را با 22 امتياز و قرار گرفتن در رده هشتم دنيا با سقوطي 6 پله اي نسبت به دوره قبل مواجه شود و دستش از سکو دور بماند.

از باب نتايجي که کشتي گيران فرنگي کار در مسکو رقم زدند، برداشتهاي کارشناسي نشان مي دهد چنانچه کادر فني تيم ملي ترکيب تيمش را در يکي دو وزن دستخوش تغييرات مي کرد، شايد نتيجه اي که به دست مي آمد، تفاوت مي کرد با آنچه که نصيبمان شد. استفاده از اميد نوروزي در وزن امتحان پس داده 60 کيلو با وجود بيش از 70 کيلو وزن و گزينش مهدي محمدي از ميان مدعيان وزن 74 کيلو در کنار لجبازيهاي بي مورد درخصوص هاشم زاده که پشت خط قرباني در 120 کيلو ماند، عمده ترين مسائلي بود که بنا و کادرش را از رسيدن به افتخارات بيشتر باز داشت.

* مردودي باز هم براي آزاد

وضعيت کشتي آزاد را هم که بوي حلوايش چندين سال است بلند شده، هيچ کسي نمي تواند سرو سامان دهد. شايد همان روزي که يزداني خرم به عنوان سردار واليبال کشورمان به فدراسيون کشتي کوچ داده شد، حتي خودش هم فکرش را نمي کرد که در چنين مردابي گرفتار شود که نه راه پيش داشته باشد و نه راه پس.
چهل و دومين دوره مسابقات کشتي آزاد قهرماني جهان در حالي براي آزاد کاران ايراني پايان يافت که آنها حتي نتوانستند همان جايگاه سال قبلشان را حفظ کنند و با 28 امتيازي که در نهايت به دست آوردند، بعد از روسيه، آذربايجان و کوبا در مکان چهارم قرار گرفتند، آزاد کاران ايراني همچنان روي نوار ناکامي حرکت مي کنند.

سؤال اينجاست که چه بر سر کشتي ما آمده که حالا و پس چندين سال داعيه داري اين ورزش در ميادين مهم جهاني، کشتي گيرانمان هميشه دنبال قرعه مناسب و رو در رو نشدن با حريفان شناخته شده اند؟ مگر نه اين است که ورزشکاري که دنبال قهرماني است، بايد فکر و ذکرش شکست تمام حريفان باشد، نه اينکه سرنوشتش را به قرعه و شانس گره بزند.
جواب اين سؤال را مي توان ابتدا در مسايل روحي و رواني کشتي گيران و بعد از آن عوامل فني جست. چطور مي توان از کشتي گيري که شب و روز کنار گوشش خواندند فلان کشتي گير روس تا به حال به هيچ کشتي گيري باج نداده و يا فلان قهرمان شايد با تو همگروه شود، توقع فتح سکو داشت.

از نگاه فني نيز بايد توجه داشت، مربيان ما که خودشان را علامه کشتي دنيا مي دانند هيچ گاه به اين موضوع فکر کرده اند که مربياني از جمله «جامبولات تديف» که روزگاري با خودشان روي تشک شاخ به شاخ شده، به کشتي گيرانش چه نکاتي را منتقل مي کند که آنها توانايي اش را ندارند؟
شايد غلام محمدي و همکارانش توجيه بودجه و امکانات را مطرح کنند و بخواهند از اين موضوع براي تبرئه خود استفاده کنند، اما جوابي بهتر از اين نمي توان برايشان جست که مگر کشتي گيران ايراني امکاناتي که داشتند از کشتي گير هندي هم که طلاي همين مسابقات را گرفت، کمتر بود. نه، اين توجيه مناسبي نمي تواند براي اين مورد باشد، چرا که کشتي شايد از فوتبال مورد توجه کمتري قرار بگيرد، اما بايد قبول کنيم از خيلي رشته هاي ديگرمان که نتايجي بهتراز آنها گرفتند، وضعيتي به مراتب بهتر دارند و جزو نور چشمي هاي ورزش کشورند.
اگر امروز کشتي گيرانمان در ميادين بين المللي توانايي عرض اندام ندارند، زاييده عوامل متعددي است که بايد دلايل شکست مهدي تقوي، فردين معصومي، احسان لشکري و حسن رحيمي را از ميان اين عوامل جستجو کرد. چه بر سر کشتي آزاد ما آمده است که مهدي تقوي دانمارک را با خاطره قهرماني ترک مي کند، اما در مسکو حتي جزو 10 نفر اول هم نيست. فردين معصومي با کوله باري از تجربه توانايي حتي تکرار افتخارات گذشته اش را ندارد و همچنان دور باطلي را مي زند که سالهاست کشتي ما گرفتار آن شده است.

نکته ديگري که نمي توان به سادگي از کنار آن گذشت، نحوه مديريت فدراسيون و عوامل اجرايي کشتي کشور است. اگر قرار است يزداني خرم به عنوان مديري که خارج از دايره اهالي گوش شکسته قرار دارد، سرنوشت کشتي را رقم بزند، نيازمند برنامه مدون و اساسي براي آينده اين رشته است. هيچ وقت يادمان نمي رود روزهاي اولي که يزداني خرم در رأس کشتي کشور قرار گرفت و سخن از کسب 14 مدال در دو رشته فرنگي و آزاد از هر تورنمتي مي کرد، اما چه شد که شعار مهندس واليبال نوين ايران در خاطرات بايگاني شد و همان چند مدالي هم که داشتيم، از کفمان رفت.

روي ديگر اين سکه هماني است که خيلي از پيشينه داران کشتي دنبال آن هستند و رفتن يزداني خرم و آمدن يک کهنه سوار براي کشتي را علاج برون رفت، از وضعيت کنوني مي دانند. اتفاقي که به نظر مي رسد با تداوم اين شرايط اگر به اين زودي رخ ندهد بعد از مسابقات آسيايي وقوع آن حتمي خواهد بود.
با همه اين تفاسير به نظر مي رسد در شرايط فعلي کشتي ايران به ويژه در رشته آزاد نياز به کالبد شکافي دارد، کالبد شکافي که همراهي و همدلي اهالي گوش شکسته نياز اول آن است.