هزينه گزاف ايران براي نگهباني مجاني از قطب خشخاش جهان
در حالي كه ايران ساليانه هزينههاي جاني و مالي فراواني براي مبارزه با مواد مخدر ميپردازد، كشت خشخاش در كشور افغانستان همچنان روند رو به رشد خود را دارد و تنها در سال 85 نسبت به سال پيش از آن، حدود 60 درصد افزايش داشته است.
به گزارش خبرنگار «تابناك»، كشت خشخاش در افغانستان از سال 2003 ميلادي، يعني دو سال پس از اشغال اين كشور به دست نيروهاي آمريكايي و سقوط طالبان، روند رو به رشدي داشته است، به گونهاي كه زمينهاي زير كشت خشخاش از هشتاد هزار هكتار در سال 2003، به 104 هزار هكتار در سال 2005 رسيده است. اين روند ادامه يافته، به گونهاي كه ميزان كشت خشخاش از 104 هزار هكتار در سال 1384 به 165 هزار هكتار در سال 1385 رسيده است.
كشور پاكستان نيز به نوعي رشد توليد خشخاش داشته، به گونهاي كه در سال 2001 زمين زير كشت خشخاش اين كشور 213 هكتار و در سال 2002 به 622 هكتار در سال 2003 به 2500 هكتار در سال 2004 به 1500 هكتار و در سال 2005 به 2400 هكتار رسيده است.
اين در حالي است كه اين دو همسايه شرقي ايران، كه مرزهاي طولاني نيز با كشور ما دارند بزرگترين توليدكنندگان خشخاش در جهان هستند ايران نيز به همين دليل هزينههاي بسياري در مبارزه با قاچاق مواد مخدر پرداخته، به گونهايي كه در سال 1384، 66 نفر شهيد و 122 نفر مجروح داشته و در سال 85 نيز 61 نفر شهيد و 101 نفر مجروح داشته است كه از اين تعداد، بيش از 60 درصد شهدا و مجروحان به دليل درگيريها در استانهاي سيستانوبلوچستان و كرمان با قاچاقچيان بوده است.
از سوي ديگر، ايران در پنج سال، يعني از سال 81 تا 85 بيش از دو هزار ميليارد ريال براي مبارزه با مواد مخدر هزينه كرده است.
اين در حالي است كه ايران مستقيم .ترئ هرصخ مبارزه با قاچاق مواد مخدر جهان شده و هنوز كار شايسته و مؤثري از سوي مراكز بينالمللي و منطقهاي براي مقابله با اين پديده نشده و حتي كمكي به كشور افغانستان براي جايگزيني كشت ديگر محصولات كشاورزي به جاي خشخاش نشده است. ايران نيز در امر مبارزه با قاچاق مواد مخدر تنها مانده و مجامع بينالمللي، تنها به اهداي لوح ساليانه سپاس يا تقدير به كشورمان بسنده ميكنند.
امید است این نظریات حقیر ر که ازسردلسوزی بیان می شود را درج فرمایید:
ملت ایران تاکنون میلیاردها تومان هزینه صرف نموده+ صدها مجروح و شهید تاکنون دراین منطقه داده است(صرفا" جهت جلوگیری از ترانزیت مواد مخدر به اروپا وآمریکا)
وسوال اینجاست تا کی باید این هزینه های انسانی و مالی سنگین را ما پرداخت کنیم تا هرویین و مواد مخدر ارزان قیمت بدست بچه مایه دار اروپایی وآمریکایی نرسد؟
تا کی باید تاوان سنگین و هزینه عدم ترانزیت مواد مخدر ارزان به اروپا ونهایتا" آمریکا را مردم ایران بدهند؟
البته در یکی از پایان نامه های دوره فوق لیسانس در یکی از دانشگاهای تهران؛نیز به موضوع فوق پرداخته شد ولیکن پاسخی دریافت نگردید. والسلام.
(دانش آموخته رشته حقوق)



