دشوارترين آزمون مربيگری دايی!

قدس؛ 1 ) علي دايي اين روزها فضاي کاملاً متفاوتي را تجربه مي کند. او در دوران بازيگري اش فوتباليستي بسيار بزرگ بود که هيچ کس- حتي آنان که وي را دوست نداشتند- نمي توانست منکر توانمنديها و اعتبار بي بدليش شود. عالم پر نوسان مربيگري اما، دنياي ديگري است که حتي بزرگ ترين ها را هم به راحتي مي تواند به خاک بيندازد.

در همين سالهاي کوتاه آغاز مربيگري دايي، کم نبوده اند آنها که صلاحيت شهريار را براي هدايت يک تيم فوتبال زير سؤال ببرند. خيلي ها- حتي آنان که وي را دوست داشتند- به منتقد او تبديل شده اند، قهرماني اش با سايپا را محصول عملکرد لورانت مي دانند و با استناد به آنچه در تيم ملي گذشت، دايي را مردي توانا در حوزه مربيگري قلمداد نمي کنند.

اما با تمام اينها، حکايت ليگ دهم براي دايي، حکايت ديگري است. به جرأت مي توان ادعا کرد عيار مربيگري بهترين مهاجم تاريخ ايران- و شايد آسيا- تا حدود زيادي همين امسال روشن خواهد شد؛ جايي که او «پرسپوليس خودش» را روانه آزمون دشوار ليگ برتر مي کند!

2 ) پرسپوليس ليگ دهم، از هر لحاظ حاصل سلايق دايي است. اگر سايپاي ليگ ششم را ورنر لورانت آلماني بست و اگر فاز کار در تيم ملي به واسطه محدوديتها کاملاً متفاوت از حوزه باشگاهي است، امروز علي دايي يکي از محبوب ترين تيمهاي ايران را در اختيار دارد و همه منتظر کيفيت کار و نتيجه گيري او در مجموعه اي هستند که از اواسط ليگ گذشته به وي سپرده شد، همه رخدادهاي کليدي، در حوزه فني با ابتکار عمل او در آن اتفاق افتاد و حرف اول و آخر را خودش در آنجا زد. از ياد نبريم علي کريمي را همين علي دايي نخواست، درست مثل جواد کاظميان، ايمان مبعلي و محسن خليلي که هر يک ستون تيمي ديگر در ليگ برتر شدند.

خريدها هم به طور کامل با صلاحديد دايي انجام شد. دامنه تغيير و تحولات در کادر فني هم که از همان روزهاي نخست حضور شهريار آغاز شده بود، در اين فصل نقل و انتقالات توسعه پيدا کرد و ديگر دوستان آقاي سرمربي هم به پرسپوليس نزديک شدند.

حتي اردوهاي داخلي و خارجي سرخپوشان هم کاملاً به ابتکار علي دايي تنظيم شد؛ آنجا که او پرسپوليس را در داخل کشور به زادگاه پدري اش برد و براي بيرون از مرزها هم روي کشور محبوبش سرمايه گذاري کرد. اين داستان تا آنجا ادامه دارد که حتي شنيده مي شود سرپرست موقت قرمزها هم برخي از تمايلاتش را کاملاً ناديده گرفته و برابر اراده دايي دست به عصا حرکت مي کند. با اين همه اختيار آيا، جاي هيچ عذر و بهانه اي براي دايي مربي باقي مي ماند؟ به هيچ وجه!

3 ) خوب يا بد، دست روزگار دوباره دايي و منتقدانش را سر بزنگاه رو به روي هم قرار داد؛ درست مثل روزهاي بازيگري که هر چند وقت يکي بار، چنين حادثه اي اتفاق مي افتاد و دايي در اوج نقدها، پاسخ منتقدانش را در زمين مي داد. اما حالا اوضاع فرق کرده است.

اين بار آقاي شهريار هيچ راه گريزي ندارد و خيلي زودتر از آنچه بتوان تصورش را کرد نتيجه آزمون مربيگري او روشن خواهد شد. اين فصل ديگر از لورانت خبري نيست، چنانکه سازمان تربيت بدني يا علي کفاشيان هم در کار نيستند که حکم اخراج براي دايي صادر کنند و پروسه اش را به حال تعطيل دربياورند. او حالا خود خودش است با تيمي که مو به مو به اراده وي ساخته شده است.

اين هم حتي از اقبال بلند شهريار بوده که تيمش امسال در آسيا هم مي تواند به مصاف رقيبان برود و اين، فرصتي گرانبهاست تا او شايستگي هاي فني اش را در مسابقات برون مرزي هم به رخ بکشد. روي ديگر اين سکه اما، چنان تلخ است که دوستداران آقاي اسطوره، حتي فکرش را هم نمي توانند بکنند. شکست در اين پرسپوليس، زنجيره باورهاي «ضد دايي» منتقدان را کاملاً تکميل مي کند و شايد ديگر حتي فرصتي هم براي جبران باقي نماند. آيا شهريار، دقيقاً مي داند يک هفته ديگر به کدام مسلخ گام مي گذارد؟!

4 ) «وحيد هاشميان به تاکتيک تيم من نمي خورد.» آخرين بار، علي دايي از چنين جمله اي در مورد مهدي مهدوي کيا استفاده کرد، آن هم زماني که سرمربي تيم ملي بود. کمي بعدتر اما، شهريار از سر ناچاري کيا را به اردو فرا خواند و حيرت انگيز است که گل سرنوشت ساز تک پيروزي دايي در مقدماتي جام جهاني را هم همين مهدوي کيا با ضربه سر در ورزشگاه آزادي به ثمر رساند!

اکنون صف عريض و طويل خيلي هاي ديگر که يا به تاکتيک او نمي خورند و يا با روحياتش سازگار نبودند، آن بيرون ايستاده اند تا تکليف مجموعه تحت امر آقاي شهريار روشن شود. آيا او از دشوارترين آزمون مربيگري اش سربلند بيرون مي آيد؟!