بازدید 4442
۳
قرارداد سرمایه ‎گذاری یا تامین سرمایه، قراردادی است که به موجب آن یک طرف سرمایه‏ گذار و طرف دیگر سرمایه‎ پذیر است که در مدت مشخص با سرمایه دریافتی از سرمایه‎ گذار، فعالیت تجاری کرده و درصدی از سود را به سرمایه‎ گذار به صورت ماهانه یا در اتمام کار پرداخت می‎ کند.
کد خبر: ۱۰۴۶۹۶۸
تاریخ انتشار: ۳۰ فروردين ۱۴۰۰ - ۰۹:۵۱ 19 April 2021
«تامین سرمایه» قراردادی راهگشا برای رونق کسب و کار اما در لب مرز با «ربا»!
 
«تامین سرمایه» قراردادی راهگشا برای رونق کسب و کار اما در لب مرز با «ربا»!قرارداد سرمایه ‎گذاری یا تامین سرمایه، قراردادی است که به موجب آن یک طرف سرمایه‏ گذار و طرف دیگر سرمایه‎ پذیر است که در مدت مشخص با سرمایه دریافتی از سرمایه‎ گذار، فعالیت تجاری کرده و درصدی از سود را به سرمایه‎ گذار به صورت ماهانه یا در اتمام کار پرداخت می‎ کند. تنظیم قرارداد سرمایه‎ گذاری دارای نکات بسیار مهمی است که باید از سایر موارد مشابه خصوصا قرارداد مضاربه و مشارکت مدنی تفکیک شود.

به گزارش «تابناک»؛ موضوع قرارداد در واقع همان مبلغ سرمایه و مبلغ و عوض قرارداد همان درصد سود است که اکثرا در توافقنامه‎های تامین سرمایه اشتباه نوشته می‏ شود.
 
در این قرارداد حتما باید سود دریافتی، درصدی از سود حاصل از فعالیت تجاری باشد و نمی‎ تواند به صورت ثابت باشد. مهمترین تفاوت قرارداد سرمایه‎ گذاری با معاملات ربوی، در همین سود ثابت نداشتن است و شاید اصلا به سبب ضرر‌های قهری وارده به تجارت، سودی عاید سرمایه‎ گذار نشود. بر خلاف ربا که بی‎ رحمانه است و سرمایه‎ پذیر حتی در صورت ضرر‌های قهری نیز باید سود را پرداخت کند؛ لذا قرارداد یا تفاهم‎نامه سرمایه‎ گذاری باید خیلی دقیق و حرف ه‎ای تنظیم شود تا به ورطه ربا نیفتد که در این صورت باطل و جرم است و در عین حال نیز سرمایه و سود سرمایه‎ گذار تا حد امکان محفوظ باشد.
 
این قرارداد از موارد ماده ۱۰ قانون مدنی و عقود نامعین است و با مضاربه و مشارکت مدنی مشابه است و در عین حال تفاوت‎های اساسی با آن‌ها دارد؛

تفاوت قرارداد‌های سرمایه‎ گذاری و مضاربه
 
مضاربه یک قرارداد سنتی و فقهی و جزء عقود معین بوده و احکام آن در مواد ۵۴۶ تا ۵۶۰ قانون مدنی تعریف شده است. اما ضرورت‎ها و واقعیات اقتصادی جامعه امروز ایران را پوشش نمی‎ دهد و در این وضعیت اقتصادی، تحریم، تورم و … ریسک سرمایه‎ گذار خیلی بالا می‎رود. خصوصاً اگر سرمایه‎ پذیر فردی معمولی و غیرمعتبر باشد. به طور مثال مضاربه عقدی جایز است. طبق عقد مضاربه چند روز بعد از دریافت سرمایه، سرمایه‎ پذیر اعلام فسخ بی‎ دلیل می‎ کند و در عین حال مثلا ۵۰۰ میلیون تومان سرمایه سرمایه‎ گذار هم در دستش است یا مثلا مضاربه با فوت سرمایه‎گذار باطل می‎ شود. در حالی که ممکن است سود خوبی از قرارداد عاید ورثه شود؛ بنابراین، قرارداد‌های سرمایه‎ گذاری باید در قالب ماده ۱۰ قانون مدنی تنظیم شود تا حداکثر آزادی در توافق و در عین حال اجتناب از ربا محقق شود و طرفین توافق خصوصا سرمایه‎ گذار که ریسک کار به سمت وی است، کار و زندگی خود را درگیر قوانین سنتی، قدیمی، بلامصرف و ناکارآمد عقد مضاربه نکند.

تفاوت قرارداد سرمایه‎ گذاری با مشارکت مدنی
 
مشارکت مدنی قراردادی است که هر شریک یک آورده نقدی یا غیرنقدی دارد. حال اگر آورده وی نقدی باشد، با قرارداد تامین سرمایه شبیه می‎ شود. مثلا یک شریک ۱۰۰ میلیون تومان سرمایه نقدی به عنوان آورده می‎ آورد و شریک دیگر زمین و پروانه بهره ‎برداری که ارزش آن‌ها ۱۰۰ میلیون تومان است. در این صورت سهم‎ الشرکه هر شریک ۵۰ درصد است و هر دو در فعالیت تجاری و مالکیت عواید شراکت، شریک مشاعی می‎ شوند.
 
همچنین در زمان اتمام شراکت، شریکی که سرمایه را آورده است، دیگر نمی‎ تواند اصل سرمایه خود را مطالبه کند. چرا که سرمایه وی در شراکت حل شده است. در حالی که سرمایه‎ گذار، شریک در خود فعالیت تجاری و مالکیت پروژه نمی‎ شود، بلکه شریک در سود می‎ شود و درصد سرمایه‏ گذاری وی ربطی به تراز شدن با ارزش اموال، امکانات، تجربه، فن و اعتبار سرمایه‎ پذیر ندارد؛ بلکه درصد متعارفی از سود حاصل از تجارت در مقایسه با سود‌های بانکی است. سرمایه‎ گذار در ضرر و زیان سهیم نمی ‎شود و زیان وارده به تجارت باعث می‎شود که نهایتا سودی عاید وی نشود، ولی شریک در قرارداد مشارکت مدنی در ضرر و زیان سهیم است.

نکات تنظیم قرارداد‌های سرمایه‎ گذاری
 
در تنظیم قرارداد سرمایه‎ گذاری آنچه مهم و حیاتی است، این که به ورطه ربا نیفتد و در عین حال خیال سرمایه‎ گذار راحت باشد که بالاخره سودی حاصل شود و سرمایه‎ پذیر سرمایه وی را تضییع نکند؛ لذا در قالب ماده ۱۰ قانون مدنی، با شروطی می‎توان حدود هزینه‎ ها و ضرر‌ها را کنترل و تعریف کرد و بار اثبات ضرر را به عهده خود سرمایه‎ پذیر قرار داد و مضافا هر ضرری در مقابل سرمایه‎ گذار قابل استناد نباشد تا دایره ضرر به کمترین حد خود برسد و قابل پیش ‎بینی بودن برخی حوادث را ذکر کرد تا نوبت به فرصت اثبات فورس ‎ماژور نرسد.
 
بحث تضامین سرمایه و داوری قرارداد و کارشناسی سود و زیان و نحوه نظارت بر سرمایه ‎پذیر و تعریف سود و زیان و هزینه و نوع فعالیت تجاری و تلقی شدن اصل سرمایه و تا جای ممکن درج شروطی بر خلاف مقررات مضاربه و ... از نکات بسیار مهم در تنظیم این قرارداد است.
اشتراک گذاری
برچسب ها
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۳
خویی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۴۰ - ۱۴۰۰/۰۱/۳۰
علما درکل مسائل کشور اظهار نظر میکنند درممرد زایمان خانمها درمور حجاب درمورد دوچرخه سواری ورفتن استادیوم ورزشی برای خانمها ولی درمورد ربای بزرگ بانکها چرا کاری نمیکنند
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۲:۳۰ - ۱۴۰۰/۰۱/۳۰
اگر این بانک ها فقط کارمزد خدماتشان که همان 4 درصد هست بگیرند و فقط فقط خدمات دهنده باشند کشور از این وضعیت خارج می شود و تنها راه نجات کشور همین است
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۲:۴۵ - ۱۴۰۰/۰۱/۳۰
همانطور که گفتید مرز این است که سود تضمین شده نیست . ما بعد از سه بار که تامین سرمایه کردیم و بعد ضرر کردیم این روش را پیش گرفته ایم . از شریک می خواهم که متناسب با آورده ما معادل ملکی که در آن کار انجام می شود را به نام ما بزند . به عبارتی شرکتی جدید درست می کنیم که قسمتی از کارخانه ایشان و سرمایه ما متعلق به آن است . با توجه به تورم حداقل ارزش ریالی قسمتی از سرمایه ما حفظ می شود و ضمنا شریک هم تست می شود که واقعا می خواهد کار انجام دهد . البته سرمایه مال یک سری خیر است که هدفمان راه اندازی واحدها است ولی متاسفانه بعضی ها از اول فکرشان کلک به ما بود.
نظر شما

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

نام:
ایمیل:
* نظر:
برچسب منتخب
نحوه برگزاری امتحانات مدارس 1399 1400 فطریه نشست وین انتخابات 1400 عید فطر دعای روز بیست و نهم رمضان
آخرین اخبار