تزريق ناکامي با فرمول تکراری
قدس نوشت؛ شرايط امروز استقلال با تقريب زيادي شبيه جرياناتي است که پرسپوليس در تابستان 87 از سر گذراند و منجر به ناکامي مطلق اين تيم در فصل 88 - 87 شد.پرسپوليس که ليگ هفتم را برده بود، تنها چند روز پس از پايان ليگ،چنان وارد حاشيه شد که تا آخر فصل نتوانست از پيله ناکامي خارج شود.
درحالي که حبيب کاشاني با مديريت خوب خود پرسپوليس را پس از شش فصل به قهرماني رسانده بود،تنها به دلخواه علي آبادي، از مديرعاملي پرسپوليس برکنار شد و افشين قطبي هم که از ايران رفته بود،خيال بازگشت نداشت.سازمان تربيت بدني در يک جمله «بي خود و بي جهت تيم قهرمان را از ريخت و قيافه انداخته بود.» شخص محمد علي آبادي که متوجه خطاي بزرگش شده بود،شخصا وارد معرکه شد تا افشين قطبي به پرسپوليس برگردد.
داريوش مصطفوي هم تا توانست در تابستان خريد کرد اما تمرينات پرسپوليس که خيلي دير و با حداقل نفرات شروع شده بود،تاثير منفي اش را در طول فصل به خوبي نشان داد و پرسپوليس در آن فصل فقط سه بار سرمربي اش عوض شد و يک بار هم مديرعاملش تغيير کرد تا قدرت تخريبي سازمان و تصميمات شخص محمد علي آبادي مشخص شود امروز هم استقلال در 90 درصد اتفاقات رخ داده، يادآور پرسپوليس در آن روزهاست.
آنها دو فصل نسبتا خوب را پشت سر گذاشته اند و واعظ آشتياني برآيند کارهاي خوب و منفي اش طوري بود که در مجموع به خوبي بر باشگاه مسلط شده و داشت استقلال را به سمت آرامش پيش مي برد.اما ناگهان مشخص شد که علي سعيدلو از واعظ خوشش نمي آيد و به همين دليل ساده،استقلال در اين روزها گرفتاري هاي عجيبي دارد؛بازيکنان بزرگش يکي يکي تيم را ترک مي کنند و با تيم هاي ديگر قرارداد مي بندند.
اگر تابستان دو سال قبل فرزاد آشوبي به خاطر بلبشوي باشگاه پرسپوليس و نبود مديرعامل،راهي مس کرمان شد؛اين بار سياوش اکبرپور و برهاني و جان واريو باشگاه استقلال را به دليل مشکلات خارج از فرمش ترک مي کنند و هيچ کس هم نمي تواند آنها را به خاطر دورانديشي شان سرزنش کند.
اگر علي آبادي براي جبران خطاهايش در ورود حبيب کاشاني،رفت سراغ قطبي و تلاش کرد که او را به پرسپوليس برگرداند؛اين بار سعيدلو تلاش کرده امير قلعه نويي را به نيمکت استقلال برگرداند تا حداقل هواداران ناراضي استقلال را تا حدودي راضي کند.اتفاقي که البته به احتمال زياد رخ نخواهد داد و قلعه نويي در سپاهان ماندني خواهد شد.
صمد مرفاوي با همه مشکلاتي که فصل اخير داشت،بد کار نکرد و مي توانست در فصل پيش رو تسلط بيشتري روي تيمش نيز داشته باشد اما سازمان تربيت بدني که اول سرمربي انتخاب مي کند و بعد مديرعامل منصوب مي کند،پس از قلعه نويي گزينه ديگري ندارد. حداقل پرسپوليس در تابستان 87 پس از بلاهايي که سازمان سرش آورد،خوب خريد کرد و سرمربي فصل گذشته اش را نيز دوباره در اردوي خود ديد.
اين استقلال اما با روندي که پيش مي رود،نه ميتواند خوب تيمش را ببندد،نه مربي مناسبي پيدا خواهد کرد و نه مثل پرسپوليس 88 - 87 مي تواند تا نيم فصل مدعي قهرماني باقي بماند.اين از خواص فوتبال کاملا دولتي است که موفقيت ها و ناکامي ها بايد از سوي دولت بين تيم هاي مختلف پخش شود.
وقتي پرسپوليس قهرمان مي شود،اوضاع طوري تغيير داده شود که شانس استقلال و تيم هاي ديگر براي فصل بعد بالاتر باشد.اين بار هم استقلال پس از سپري کردن دو فصل تقريبا خوب،بايد دچار مشکلاتي شود که کمي از موفقيت دور شود و تيم هاي ديگر،به شرايط خوب نزديک شوند.اين بازي کم کم کسل کننده مي شود چه معما حل گشته و همه مي دانند پشت اين هيجان رسانه اي،چه فرمول هاي ساده و کسالت باري وجود دارد.
