تأسيس انجمن گويندگان ايران

در آستانه شصت‌وهشتمين سالگرد تأسيس راديو در ايران، سرانجام گويندگان راديو و تلويزيون، موفق به راه‌اندازي انجمن گويندگان ايران شدند.

هفدهم ارديبهشت 87 با حضور بيش از يكصد گوينده در محل خانه هنرمندان ايران و با حضور نماينده وزارت كشور، انتخابات هيأت مديره و بازرسان انجمن گويندگان ايران برگزار شد و به ترتيب آقايان عليرضا معيني، كيوان همتي، سيدقاسم بي‌نياز، رضا خضرايي و خانم فاطمه آل‌عباس به عنوان اعضاي هيأت مديره، خانم بهناز بهروزي و آقاي كورش زارع‌پناه به عنوان اعضاي علي‌البدل، همچنين آقايان بهروز رضوي و حسن همايي به عنوان بازرسان انجمن و خانم نيك‌سيرتي به عنوان بازرس علي‌البدل انجمن گويندگان ايران برگزيده شدند.

قرار است به زودي اين انجمن در قالب كميته‌هاي گوناگون به فعاليت صنفي بپردازد.

* در حاشيه راه‌‌اندازي انجمن گويندگان ايران
ديروز، سه‌شنبه، هفدهم ارديبهشت 87 براي بسياري از گويندگان راديو و تلويزيون، روز جالبي بود، چون روز سرآغاز شناسايي هويت خود در قالب يك تشكيلات صنفي بود.

انجمن گويندگان فيلم، پيشينه چهل ـ پنجاه ساله دارد، اما چند سالي است از زمان پديداري حسن خجسته در رأس معاونت صدا، راديو، تولد خود را با جشنواره‌هاي نه‌باره و نه‌گانه به بدنه خود و بعدها به جامعه مخاطب نمايانده و به جشن نشسته است.

نه‌باره، به اين دليل كه از سال 79 جشن‌هاي سالانه‌اش را آغاز كرده و امسال به جشنواره نهم رسيده و نه‌گانه، به اين دليل كه جشنواره‌هايش همه ساله همراه با ضميمه‌ها و پيوست‌هايي بوده است. نمونه‌هاي آخرين آن را مي‌توان در كميته‌هاي بين‌الملل اين جشنواره‌هاي راديويي سراغ گرفت كه ميل بر شناساندن خود در عرصه بين‌المللي دارد و ديگر، زايش جديد «راديو تئاتر» يا همان نام كنوني «راديو درام» است كه مي‌توان از آن به عنوان يكي ديگر از ضمايم جشنواره نهم ياد كرد.

از بحث «انجمن گويندگان ايران» دور نشويم كه در ادامه توجه به رسانه راديو و تلويزيون، سرانجام پيش‌كسوتان گويندگي راديو، خود دست به كار معرفي هويت و قوام و دوام خود در قالب يك تشكيلات صنفي شدند.

انجمني كه به همت گويندگان قديمي راديو (پيش و پس از انقلاب) مانند بهروز رضوي، عليرضا معيني، رضا خضرايي، كامياب‌پور و بهناز بهروزي و با تعقيب پيگيرانه و آمد و شد آنها از راديو به وزارت كشور به قصد گرفتن مجوز راه‌اندازي و فعاليت انجمن، نزديك به سه سال طول كشيد و ديروز در جمع يكصد نفره «گويندگان» و با حضور نماينده وزارت كشور در خانه هنرمندان، سرانجام در بين تشكل‌هاي گوناگون فرهنگي، اجتماعي، انجمن گويندگان ايران متولد شد.

يادم مي‌آيد در سال 1368 روز ارتحال امام خميني(ره) وقتي كه خبر ساعت 14 راديو داشت عرض تسليت همه صنوف و احزاب و سازمان‌ها را مي‌گفت، ناصر احمدي، گوينده خبر، در لابلاي اصناف، حتي به صنف دل و جگر و قلوه هم رسيد (هرچند در بخش‌‌هاي بعدي خبر و در تكرارها، ذكر نام اين صنف حذف شد) اما همان موقع، گويندگان ايراني انجمني نداشتند و اكنون در سال 87 اين تشكل صنفي و فرهنگي در حال پا گرفتن است.

انجمني كه اعضاي آن، ويترين برنامه‌هاي راديو و تلويزيون هستند؛ يعني نتيجه همه كار هدايت و سردبيري و تهيه‌كنندگي برنامه‌هاي راديويي و تلويزيوني، متبلور در گوينده و مجري و نحوه ارتباط او بين مخاطب و فرستنده است.

خبر راه‌اندازي اين انجمن را بايد به فال نيك گرفت و اميدوار به آينده درخشان اين انجمن بود، چراكه آغاز به كار كميته‌هاي گوناگون فني و صنفي اين انجمن، به ويژه «روابط عمومي» آن، مي‌تواند حتي در كيفيت برنامه‌هاي آتي راديو و تلويزيون اثرگذار باشد و از جريان انفعالي دوگانه بدنه راديو و تلويزيون و از آن سو، جامعه مخاطب بكاهد.

مسعود پيوسته، گوينده راديو تهران