خونشوری از آستین اسرائیل به چه قیمتی؟
به گزارش تابناک؛ حوادث تلخ دی ماه ۱۴۰۴ و کشته شدن جمعی از هموطنان تا سالیان متمادی به عنوان یک زخم در خاطره جمعی ایرانیان باقی خواهد ماند، با شکل گیری موجی از اعتراضات اصناف، کسبه و بازار در دو هفته نخست دی ماه به دلیل تبعات ناشی از سیاستهای اقتصادی و حذف ارز ترجیحی، شرایط کشور وارد یک «گسست امنیتی» شد، اما همه روایتها نشان میدهد که با سخنرانی رهبر شهید انقلاب در ۱۳ دی ماه و حمایت تاریخی ایشان از حرف و اعتراض کسبه بازار، از فردای آن روز یعنی ۱۴ دی بازار تهران با کنشگری میدانی اعتراضات همراهی نکرد. اصناف دیگر هم تا ۱۵ دی به تدریج به روند گفتوگو با دولت پیوستند. تقریبا تا عصر ۱۶ام دی ماه موج اصلی اعتراضات میدانی فروکش کرد. از اینجا به بعد، اما دستیاری و همکاری جریان بی وطن پهلویسم و سازماندهی وسیع اسرائیل در شکل دهی به هستههای آشوب، زمینه ساز پیدایش دو روز تلخ در ۱۸ و ۱۹ام دی ماه شد.
موضوع حوادث دی ماه، اما از همان اوایل رخداد به طرز عجیبی به یک «واژگونه خوانی» دچار شد. با آشکارشدن تبعات تلخ حوادث دی ماه به تدریج برخی رسانهها درصدد روایت سازی از ریشهها و دلایل اعتراضات بودند و هرچند خود دولت هم پذیرفت که اعتراضات به قطع اعطای ارز ترجیحی بوده است، اما یک جریان عجیب، روایت سازی را به سوی «متهم سازی» برخی دستگاههای اجرایی کشور هدایت کرد که به صورت مشخص از دو دستگاه وزارت نفت و بعضی دیگر وزارتخانهها در برخی رسانهها نام برده شد.
حالا و با گذشت هفت ماه از حوادث دی ماه، و با وجود اینکه دست اسرائیل در به خون کشیدن خیابانهای ایران هم در دی ماه و هم در اسفند و فروردین بعد، قابل کتمان نیست. واژگونه خوانی نقش مسببان حوادث دی ماه دوباره در دستور کار برخی رسانهها قرار گرفته است.
عجیب اینجاست که در یک همصدایی بی سابقه، منتهی الیه دو طیف راست و چپ سیاسی ایران، زبان مشترکی یافته، دولت پزشکیان، دستگاههای اجرایی همچون وزارت نفت را عامل و مسبب شکل گیری حوادث دی ماه معرفی میکنند. این همصدایی وقتی باورنکردنی میشود که یک نماینده مجلس نزدیک به جناح تند اصولگرا، در کنار بعضی رسانههای دو جریان سیاسی اصولگرا و اصلاح طلب در منتهی الیه طیفهای سیاسی متفاوت، روایتی تقریبا مشترک را با ادبیات متفاوت منتشر کنند! روایت اینکه دولت پزشکیان و وزارت نفت با ناتوانی در وصول درآمدهای نفتی، مسئول حوادث دی ماه هستند.
این رسانهها ابدا به دنبال پاسخ به این سئوال نیستند که مگر در موارد قبلی، مثلا در دوره حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی، خیابانهای کشور خونین شد؟ مگر در موارد سابق که وصول درآمدهای نفتی با مشکلاتی مواجه میشد کشور دچار آشوب میشد؟ این روایت سازی جعلی و ارتباط دادن حوادث خونین دی ماه به موضوعاتی مثل درآمدهای نفتی وصول نشده یا عدم واردات نهاده دامی، از این جهت مشکوک است که نقش و وزن تمامی عناصر شکل دهنده به وقایع دی ماه ۱۴۰۴ نادیده انگاشته شده، دو مساله اعتراضات و آشوب دو روز ۱۸ و ۱۹ دی با هم مخلوط شده و صرفا انگشت اتهام به سوی سیاست دولت و دستگاههای اجرایی مثل نفت و … نشانه رفته است.
اینکه این اتحاد در واژگونه خوانی مشکوک چرا و با هدایت کدام مرکزیت در حال بازتولید است، بهرحال در آینده عیان خواهد شد، اما مساله تاسف بار این جاست که با این حقیقتِ واژگون شده، عملا خون کشته شدگان دی ماه که روی آستین موساد و اسرائیل خشک شده بود شسته میشود. چه تلخ است که هنوز شش ماه از حمله اسرائیل نگذشته، کشمکشهای جناحهای سیاسی داخلی باعث میشود دشمن مشترک ایران و ایرانی را فراموش کنید و با تولید محتوای واژگون و تقلب در حقیقت، دست تا مرفق خونین اسرائیل را سفید کنید.
وقت رو تلف نکنین. فقط اعدام در هر سطحی می خواست باشه. رحم نکنین بابا همرو درجا اعدام کنین هر کی به موساد خدمت کرده. چه می خواد مردم عادی باشه چه مسئول. خیانت به کشور فقط و فقط جوابش اعدامه. می گویند بیش از 130 میلیارد دلار ارز به کشور برنگشته؛ اگر این موضوع حل شده بود آیا حذف ارز ترجیحی می توانست باعث آن آشوب و هزینه هایی شود که به کشور تحمیل شد؟ مقامات بلند پایه امنیتی و رئیس جمهور پلید آمریکا و نخست وزیر جنایتکار اسرائیل خودشان به صراحت در سازماندهی و ارسال اسلحه و بکارگیری و اعزام نیرو در حوادث دی ماه اعتراف کرده اند .آنوقت در ایران عده ای حرف دیگری می زنند. به نظر من در دی ماه ۱۴۰۴، دشمن خارجی امید وار به وخیم شدن وضع اقتصادی و نوسان قیمت ارز داشت و به دنبال فرصت بود و از هیچ کوششی فروگذار نکرد تا قیمت ارز دچار نوسان شدید شود. از طرفی این اصلاحاتی که دولت انجام داد از جمله در مورد ارز ترجیحی که در نهایت باعث ثبات در موجودی ارز می شد از دید عوامل خارجی به عنوان پاتک اقتصادی دیده میشد لذا دست به اقداماتی زد که باعث تشنج اجتماعی و امنیتی شد. 