ناترازی انرژی گریبان گیر تولید فولاد/ زنگ خطر برای صنایع پایین‌دستی به صدا درآمد

گرچه تولید فولاد در ۹ ماهه نخست سال ۱/۱ درصد رشد داشته است، اما چشم‌انداز تولید فولاد در سال ۱۴۰۴، ۵۵ میلیون تن است که این نسبت درمقایسه با سال گذشته کاهش داشته است و باید برای آن فکری اندیشید. 

به گزارش سرویس اقتصادی تابناک، انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران آمار تولید ۹ ماهه سال ۱۴۰۴ زنجیره فولاد کشور را منتشر کرد که بر این اساس حجم تولید کل محصولات فولادی کشور نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۱/۱ درصد رشد و حجم تولید محصولات میانی ۷/۴ درصد افزایش داشته است که بیانگر مدیریت بهینه فولادسازان در مقابله با محدودیت‌های انرژی است.

در همین حال تولید آهن اسفنجی در ۹ ماهه ۱۴۰۴ نسبت به مدت مشابه سال گذشته، ۱۲/۲ درصد، تولید کنسانتره سنگ آهن ۷.۷ درصد و تولید گندله سنگ آهن ۲.۳ نیز افزایش داشته است. 

بررسی گزارش‌های فعالیت ماهانه فخوز(تولید فولاد خوزستان) نشان می‌دهد، مجموع تولید فولاد خوزستان در شهریور امسال به ۷۰۸ هزار و ۴۸۸ تن رسیده است که نسبت به شهریور سال گذشته که ۷۶۲ هزار و ۲۱۴ تن ثبت شده بود، حدود ۷ درصد کاهش داشته است؛ اما به نظرمی رسد این وضعیت در شرایط تورمی و ناشی از رشد شدید قیمت‌های فروش رخ داده باشد نه افزایش حجم تولید و فروش واقعی. 

از آنجایی که شرکت‌های فولادی بزرگ مانند فولاد خوزستان بخشی از محصولات خود (مانند بلوم و بیلت) را صادر می‌کنند و حتی نرخ فروش داخلی محصولات آنها نیز متأثر از قیمت‌های جهانی و نرخ ارز آزاد است، مستقیماً منجر به افزایش شدید ریالی درآمد فروش این شرکت شده است. 

گرچه چشم‌انداز تولید فولاد در سال ۱۴۰۴، ۵۵ میلیون تن است، اما در سال ۱۴۰۳ تنها مقداری از ۳۰ میلیون تن فراتر رفت و سال قبل هم نسبت به سال گذشته دو میلیون تن کمتر تولید شده است و نکته‌ای که وجود دارد نزولی بودن تولید فولاد است، یعنی ۱۴۰۳ نسبت به ۱۴۰۲ تولید نزولی بود؛ بنابراین اگر میزان تولید در این دو هفته را هم ۱/۲ میلیون تن در نظر بگیرید باز هم این رقم نسبت به ۳۰ میلیون تن در سال کاهشی بوده است؛ چرا که دو هفته اضافه شده و میزان تولید را جبران کرده است، بنابراین شرایط بهتری رقم نخورده است. 

ازسویی دیگر، تولید محصولات مهمی مانند بلوم و بیلت (محصولات میانی فولاد) که با کاهشی حدود ۳ درصدی مواجه شده و حجم فروش این محصول به تبع آن ۱۶ درصد افت کرده است نشان دهنده این است که ریسک عملیاتی همچنان پابرجا است و آمار تولید و فروش این محصولات، شاهدی قوی بر وجود چالش‌های بنیادین در توان عملیاتی شرکت‌های فولادی است.