نگاه شما: دردسر اجاره بها برای زوج تحصیلکرده
بخش «نگاه شما» برای ارائه و معرفی «نگاه» مخاطبان «تابناک» به همه موضوعات است. هر مخاطب «تابناک» میتواند با مد نظر قرار دادن شرایط همکاری با این بخش، «نگاه» خود را ارسال کند تا در معرض دید و داوری دیگر مخاطبان قرار گیرد.
مينا خرقاني: در تابناك خبرها را مرور مي كردم، بانوان موثر در توافق، شكايت احمدي نژاد از جهانگيري و استقبال جهانگيري از شكايت، ماجراي قتل پزشك در اردبيل، بالا رفتن نرخ اجاره بها با وجود ركود در بازار مسكن.
اين آخري ذهنم را بيشتر مشغول كرد. من و همسرم فارغ التحصيل دكتري از يكي از برترين دانشگاه هاي ايران هستيم، يعني 12 سال بعد از گرفتن ديپلم درس خوانده ايم. در دوران دكتري ازدواج كرديم، در تمام طول دوران دانشجويي در تنگدستي با كمترين امكانات، زندگي كرديم. در اين دوران از تفريح و مسافرت و مهماني و دور دور و خلاصه جواني كردن خبري نبود، حتي در گرفتن جشن ازدواج هم امساك كرديم، بسياري از اين زرق و برقهاي تازه باب شده هم نتوانست ما را مجذوب خود كند. تا اينجا از انتخاب خودمان راضي بوديم و منتي هم سر كسي نداريم. ما با داشته ها و نداشته هامان، در حال حاضر داراي شخصيت اجتماعي مناسبي هستيم. اما حالا بعد از سه سال فارغ التحصيلي در حالي كه فقط يكسال و نيم است مشغول به كار شده ايم (كه خدا باعث و بانيش را رحمت كند) در خانه اي اجاره اي، 60 متري با 15 سال ساخت، بدون كابينت ام دي اف، آسانسور وخيلي از امكانات معمول خانه هاي امروزه در يك منطقه¬ي مركزي و خيلي معمولي شهر، ساكن هستيم. نبايد بر و بيا داشته باشيم، اجاره را به تعويق نيندازيم، مواظب مصرف آب و برق و گاز خود باشيم (كه البته در مورد صرفه جويي موضوع چيز ديگري است)، بچه دار نشويم (و گرنه اجاره تمديد نخواهد شد).
حالا هيات علمي دانشگاه هستيم، هر دو با شتاب كار ميكنيم، فرصتي براي باهم بودن و مسافرت و مهماني رفتن نداريم. جداي از مخارج زندگي كه بزرگترين بخش آن را اجاره خانه تشكيل مي دهد كه با حقوق نا مكفي مان جور در نمي آيد، بايد به فكر خانه اي باشيم براي آينده مان.
هر سال موعد تمديد اجاره كه ميرسد، دل توي دلمان نيست كه صاحب خانه امسال چقدر به اجاره بها اضافه خواهد كرد. از مشاورين املاك كه ميپرسي مي گويند عرف 10-20% است، اما...10% كه هيچ، صاحبخانه¬ي با انصاف كسي است كه بيشتر از 20% اضافه نكند. با اين روندي كه پيش مي رود بايد تمام حقوق مان را بدهيم پاي اجاره خانه. يكي از دوستان رزيدنت مي گفت: " اگر درسم تمام شود، از صاحب خانه ها، حتما زير ميزي ميگيرم". مقصود دفاع از زير ميزي بگيران نيست، مقصود مروت گمشده در بعضي موجران است.
سوالات جدي اين است: چرا با وجود ركود در بازار مسكن نرج اجاره سرسام آور بالا ميرود؟ چرا هيچ نهادي براي تعيين قيمت وجود ندارد؟ چرا تعرفه¬ي دندانپزشكي و جراحي آپانديسيت مشخص است اما اجاره بها خير؟ چرا براي قيمت فروش خانه، كارشناس نظر مي دهد اما براي اجاره نه؟ چرا از حقوق كارمندان ماليات علي الحساب كم مي شود ولي از موجران خير؟
اين آخري ذهنم را بيشتر مشغول كرد. من و همسرم فارغ التحصيل دكتري از يكي از برترين دانشگاه هاي ايران هستيم، يعني 12 سال بعد از گرفتن ديپلم درس خوانده ايم. در دوران دكتري ازدواج كرديم، در تمام طول دوران دانشجويي در تنگدستي با كمترين امكانات، زندگي كرديم. در اين دوران از تفريح و مسافرت و مهماني و دور دور و خلاصه جواني كردن خبري نبود، حتي در گرفتن جشن ازدواج هم امساك كرديم، بسياري از اين زرق و برقهاي تازه باب شده هم نتوانست ما را مجذوب خود كند. تا اينجا از انتخاب خودمان راضي بوديم و منتي هم سر كسي نداريم. ما با داشته ها و نداشته هامان، در حال حاضر داراي شخصيت اجتماعي مناسبي هستيم. اما حالا بعد از سه سال فارغ التحصيلي در حالي كه فقط يكسال و نيم است مشغول به كار شده ايم (كه خدا باعث و بانيش را رحمت كند) در خانه اي اجاره اي، 60 متري با 15 سال ساخت، بدون كابينت ام دي اف، آسانسور وخيلي از امكانات معمول خانه هاي امروزه در يك منطقه¬ي مركزي و خيلي معمولي شهر، ساكن هستيم. نبايد بر و بيا داشته باشيم، اجاره را به تعويق نيندازيم، مواظب مصرف آب و برق و گاز خود باشيم (كه البته در مورد صرفه جويي موضوع چيز ديگري است)، بچه دار نشويم (و گرنه اجاره تمديد نخواهد شد).
حالا هيات علمي دانشگاه هستيم، هر دو با شتاب كار ميكنيم، فرصتي براي باهم بودن و مسافرت و مهماني رفتن نداريم. جداي از مخارج زندگي كه بزرگترين بخش آن را اجاره خانه تشكيل مي دهد كه با حقوق نا مكفي مان جور در نمي آيد، بايد به فكر خانه اي باشيم براي آينده مان.
هر سال موعد تمديد اجاره كه ميرسد، دل توي دلمان نيست كه صاحب خانه امسال چقدر به اجاره بها اضافه خواهد كرد. از مشاورين املاك كه ميپرسي مي گويند عرف 10-20% است، اما...10% كه هيچ، صاحبخانه¬ي با انصاف كسي است كه بيشتر از 20% اضافه نكند. با اين روندي كه پيش مي رود بايد تمام حقوق مان را بدهيم پاي اجاره خانه. يكي از دوستان رزيدنت مي گفت: " اگر درسم تمام شود، از صاحب خانه ها، حتما زير ميزي ميگيرم". مقصود دفاع از زير ميزي بگيران نيست، مقصود مروت گمشده در بعضي موجران است.
سوالات جدي اين است: چرا با وجود ركود در بازار مسكن نرج اجاره سرسام آور بالا ميرود؟ چرا هيچ نهادي براي تعيين قيمت وجود ندارد؟ چرا تعرفه¬ي دندانپزشكي و جراحي آپانديسيت مشخص است اما اجاره بها خير؟ چرا براي قيمت فروش خانه، كارشناس نظر مي دهد اما براي اجاره نه؟ چرا از حقوق كارمندان ماليات علي الحساب كم مي شود ولي از موجران خير؟
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۳۲
انتشار یافته: ۶
خانوم دکتر که اعتراض داری چرا تعرفه دندانپزشکی مشخص است ولی اجاره آپارتمان خیر! بهتره باطلاع جنابعالی برسونم تعرفه دندانپزشکی برای ایمپلنت با بهترین متریال و توسط پزشک متخصص از سوی وزارت بهداشت فقط 800 هزار تومان اعلام شده! ولی کدام دندانپزشکی با این نرخها کار میکند؟! شما کجا میتونی زیر 1.5 میلیون ایمپلنت بزاری؟! چرا اینطور مواقع صدای اعتراضی از هیچ پزشکی شنیده نمیشه؟!!! ما یک واخد آپارتمان داشتیم و گذاشته بودیم برای اجاره، مشاور املاکی مربوطه تماس گرفت که یک نفر متقاضی است، طرف اومد و ما با مبلغ 750000 تومان توافق کردیمفرداش املاکی زنگ زده که چرا شما زیر قیمت منطقه توافق کردینريال قیمت اینجا 1200000 میباشد،
مشاوران املاک دقیقه چه وظیفه ای دارند؟
ذو تا هیات علمی دانشگاه گه بنالن .....ذو تا کارمند که یکیش هم آموزش و پرورشی باشه ..اون یکی هم توی ادارات کم درآمد باشه باید جی بگه توی ایران نباید درس بخونی باید از بچگی کار کنی کار کار کار کار کار کار کار کار کار!!!!!!!!!!!!!!! دوست عزیز ما هم شرایطی مشابه شما داشتیم. خوشبختانه توانستیم از تهران خارج شده و در یکی از شهرستانها ساکن شویم.هم زندگی راحت تر است هم با مدرک تحصیلی بالا گزینه های بهتر شغلی در دانشگاه ها برای شما وجود دارد و علاوه بر آن توانستیم با کمک خانواده پس از چندل سال صاحب خانه شویم.
به شما هم پیشنهاد می کنم این گزینه را امتحان کنید :)
پدرم یک موجر است.گاهی بعضی از مستاجران اجاره شان چند ماه عقب می افتد ولی پدرم دم نمیزند و بما هم میگوید خب بنده خداها حتما مشکلی دارند!
مستاجرهایمان هر کدام حداقل چهارسال میمانند و خدا را شکر یا خانه میخرند و میروند و یا خودرو میخرند و میروند (بعلت عدم وجود پارکینگ) و یا میروند یک خانه بزرگتر و نوسازتر میگیرند.
همه ی مستاجرانمان با ما رفت آمد دارند و شب عید مستاجران قدیمیمان می آیند دیدنمان و از احوال هم با خبر میشویم.
آنقدر بهم اعتماد داریم که کلید خانه ی هم را در موقع مسافرت بهم میسپاریم و خانه و کاشانه ی خویش را بعد از خدا به امان هم میدهیم. پدرم برای مستاجران جوان و تازه عروس و دامادها پدری میکند.
گاهی فکر میکنم اگر من موجر بودم این همه مروت نداشتم ، من همیشه دنبال حساب و کتاب و دفتر و دستک و قانون و ... هستم و همیشه به پدرم حسودیم میشود از این همه معرفت و مروت نسبت به مستاجرانش!
انشالله خدا به ما هم مروت و معرفت اعطا کند.
نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟