جای خالی بدیهیترین استانداردهای جهانی در سریالهای تلویزیون
یکی استانداردهایی که هم حاشیه امن را از سازندگان سریالها میگیرد و هم تولید سریالها را متناسب با ذائقه مخاطب میسازد، ساخت فصل به فصل سریالهاست. همان گونه که برای ساخت هیج سریال خارجی نیز بیش از یک یا دو فصل مجوز صادر نمیشود و بعد از گرفتن بازخورد، فصلهای بعدی ساخته میشود.
پخش سریالهای نوروزی تلویزیون با نقدهایی همراه بود که برخی از آنها پیرامون کیفیت این آثار بود و در این میان، رویکرد کنونی رسانه ملی در سفارش گسترده تولید سریال به چالش کشیده شد؛ رویکردی که با سادهترین استانداردهای برنامهسازی تلویزیون نیز تطابق ندارد و از این منظر، تحول اساسی در این عرصه را اجتنابناپذیر میسازد.
به گزارش «تابناک»، سریالهایی که در تلویزیون به نمایش درمیآید، حکم هندوانه دربسته را دارد و حتی مدیران پرسابقه تلویزیون نیز نمیتوانند چنین ادعایی داشته باشند که با دیدن چند قسمت از هر سریال در دست تولیدی، میزان موفقیت سریال در جذب مخاطب را تشخیص دهند. به همین دلیل، پس از پخش سریالها، ارزیابیها آغاز میشود.
با این حال، روند تولید سریال برای تلویزیون به گونهای است که اگر یک اثر در قسمتهای میانی با افت کیفیت روبهرو شد یا مخاطب اقبالی به آن نشان نداد و یا منجر به حواشی سنگینی شد، امکان توقف پخشش وجود ندارد، مگر آنکه مدیران تلویزیون ترجیح دهند، قید هزینههایی را که برای تولید سریال پرداختهاند، بزنند و کل مجموعه سریال به آرشیو محرمانه رسانه ملی سپرده شود که طبیعتاً رویکردی بسیار پرهزینه برای مدیران این سازمان خواهد بود.
ضیاءالدین دری، کارگردان سریال «کلاه پهلوی» که اتفاقاً این سریالش بر خلاف «کیف انگلیسی» نتوانست موفق ظاهر شود و جزو آثار ضعیف بود، علت عدم توقف پخش سریالهای ضعیف از تلویزیون را چنین عنوان کرده است: «در تلویزیون کشور ما مرسوم است که معمولاً مدیران با فیلمسازان و برنامهسازان تعارف دارند و مدیران ما هنوز به آن حد نرسیدهاند که اگر احساس میکنند یک مجموعه تلویزیونی و یا برنامهای با استقبال از سوی مخاطبان روبهرو نشده است آن را قاطعانه متوقف کنند و همین باعث میشود تا ما در تلویزیون کشورمان شاهد تولید سریالها و برنامههای به شدت نازلی باشیم که مخاطبان را به شدت گریزان میکنند».
هرچند شاید تعبیر این نویسنده و کارگردان سینما و تلویزیون درست باشد، قطعاً تعبیر کامل نیست. حقیقت امر آن است که مدیران تلویزیون، توقف پخش یک یا چند سریال پس از پخش چند قسمت ـ آن هم به دلیل کیفیت پایین سریالها ـ را به چالش کشیده شدن مدیریتشان و به نوعی ضعف مدیریتشان تلقی میکنند و از این منظر از ضعیفترین تولیدات نیز تا پایان پخش به راههای مختلف دفاع میکنند تا از انتخابشان برای تولید یک سریال تلویزیونی دفاع کرده باشند.
شاید مهمترین دلیل شکلگیری چنین وضعیتی که از ابتدای راهاندازی تلویزیون تاکنون برقرار بوده، رعایت نکردن بدیهیترین استانداردهای جهانی در سریالهای تلویزیون است. یکی استانداردهایی که هم حاشیه امن را از سازندگان سریالها میگیرد و هم تولید سریالها را متناسب با ذائقه مخاطب میسازد، ساخت فصل به فصل سریالهاست. همان گونه که برای ساخت هیج سریال خارجی نیز بیش از یک یا دو فصل مجوز صادر نمیشود و بعد از گرفتن بازخورد، فصلهای بعدی ساخته میشود.
استاندارد دیگری که در سریالسازی در سطح بینالمللی وجود دارد، ساخت قسمتهای «نمونه / pilot» از سریالهای تلویزیونی است. این نمونهها معمولاً قسمت اول از فصل اول هر سریال محسوب میشود و البته در برخی سریالها تا قسمتهای دوم و سوم نیز با همین تعبیر یاد میشود که این رویکرد نیز میتواند در تلویزیون کشورمان رخ دهد و از هر سریال یک تا سه قسمت با نام «نمونه / pilot» تولید و پس از موفقیت در پخش تلویزیون و جلب نظر مخاطبان، روند تولیدش در قالب فصلهای متعدد پی گرفته شود.
تولید فصلی یک ویژگی مثبت دارد و آن هم عدم ارائه تضمین به سازندگان سریال و تلاش تهیه کننده و کارگردان و عوامل سریال برای ارائه بهتر اثر است، زیرا در تولید فصلی سریال، هیچ تضمینی برای تولید ۹۰ قسمت وجود ندارد و سریالها در قسمتها ۱۰ تا ۲۵ قسمتی عرضه میشوند و ممکن است پس از ناکامی یک فصل، تولید فصل بعدی کامل متوقف شود. بدین ترتیب، میتوان بالا نگه داشتن سطح کیفی یک سریال را مورد نظارت قرار دارد و از آب بستن به یک داستان بر گرفتن خروجی ۹۰ قسمتی جلوگیری کرد.
چنین تصور میشود که همین استانداردهای به ظاهر ساده میتواند به شدت به کیفیسازی روند تولید در تلویزیون کمک کند؛ هرچند با چنین رویکردهایی ممکن است منافع برخی برنامهسازان به شدت تهدید شود و شرط برنامهسازیشان را عدم قرار گرفتن در چنین قالبهایی با طرح عناوینی چون پرهزینه بودن پیش تولید و درخواست تضمین برای تولید چند فصل عنوان کنند که البته این دلایل منطقی به نظر نمیرسد، زیرا بزرگترین سریالهای غربی نیز قسمت «نمونه / pilot» دارند و روند برخی از آنها در همین قسمت یا پس از تولید یک فصل به طور کامل متوقف شده و بنابراین این قاعده را در تلویزیون کشورمان نیز میتوانیم اجرا کنیم.
به گزارش «تابناک»، سریالهایی که در تلویزیون به نمایش درمیآید، حکم هندوانه دربسته را دارد و حتی مدیران پرسابقه تلویزیون نیز نمیتوانند چنین ادعایی داشته باشند که با دیدن چند قسمت از هر سریال در دست تولیدی، میزان موفقیت سریال در جذب مخاطب را تشخیص دهند. به همین دلیل، پس از پخش سریالها، ارزیابیها آغاز میشود.
با این حال، روند تولید سریال برای تلویزیون به گونهای است که اگر یک اثر در قسمتهای میانی با افت کیفیت روبهرو شد یا مخاطب اقبالی به آن نشان نداد و یا منجر به حواشی سنگینی شد، امکان توقف پخشش وجود ندارد، مگر آنکه مدیران تلویزیون ترجیح دهند، قید هزینههایی را که برای تولید سریال پرداختهاند، بزنند و کل مجموعه سریال به آرشیو محرمانه رسانه ملی سپرده شود که طبیعتاً رویکردی بسیار پرهزینه برای مدیران این سازمان خواهد بود.
ضیاءالدین دری، کارگردان سریال «کلاه پهلوی» که اتفاقاً این سریالش بر خلاف «کیف انگلیسی» نتوانست موفق ظاهر شود و جزو آثار ضعیف بود، علت عدم توقف پخش سریالهای ضعیف از تلویزیون را چنین عنوان کرده است: «در تلویزیون کشور ما مرسوم است که معمولاً مدیران با فیلمسازان و برنامهسازان تعارف دارند و مدیران ما هنوز به آن حد نرسیدهاند که اگر احساس میکنند یک مجموعه تلویزیونی و یا برنامهای با استقبال از سوی مخاطبان روبهرو نشده است آن را قاطعانه متوقف کنند و همین باعث میشود تا ما در تلویزیون کشورمان شاهد تولید سریالها و برنامههای به شدت نازلی باشیم که مخاطبان را به شدت گریزان میکنند».
شاید مهمترین دلیل شکلگیری چنین وضعیتی که از ابتدای راهاندازی تلویزیون تاکنون برقرار بوده، رعایت نکردن بدیهیترین استانداردهای جهانی در سریالهای تلویزیون است. یکی استانداردهایی که هم حاشیه امن را از سازندگان سریالها میگیرد و هم تولید سریالها را متناسب با ذائقه مخاطب میسازد، ساخت فصل به فصل سریالهاست. همان گونه که برای ساخت هیج سریال خارجی نیز بیش از یک یا دو فصل مجوز صادر نمیشود و بعد از گرفتن بازخورد، فصلهای بعدی ساخته میشود.
استاندارد دیگری که در سریالسازی در سطح بینالمللی وجود دارد، ساخت قسمتهای «نمونه / pilot» از سریالهای تلویزیونی است. این نمونهها معمولاً قسمت اول از فصل اول هر سریال محسوب میشود و البته در برخی سریالها تا قسمتهای دوم و سوم نیز با همین تعبیر یاد میشود که این رویکرد نیز میتواند در تلویزیون کشورمان رخ دهد و از هر سریال یک تا سه قسمت با نام «نمونه / pilot» تولید و پس از موفقیت در پخش تلویزیون و جلب نظر مخاطبان، روند تولیدش در قالب فصلهای متعدد پی گرفته شود.
تولید فصلی یک ویژگی مثبت دارد و آن هم عدم ارائه تضمین به سازندگان سریال و تلاش تهیه کننده و کارگردان و عوامل سریال برای ارائه بهتر اثر است، زیرا در تولید فصلی سریال، هیچ تضمینی برای تولید ۹۰ قسمت وجود ندارد و سریالها در قسمتها ۱۰ تا ۲۵ قسمتی عرضه میشوند و ممکن است پس از ناکامی یک فصل، تولید فصل بعدی کامل متوقف شود. بدین ترتیب، میتوان بالا نگه داشتن سطح کیفی یک سریال را مورد نظارت قرار دارد و از آب بستن به یک داستان بر گرفتن خروجی ۹۰ قسمتی جلوگیری کرد.
چنین تصور میشود که همین استانداردهای به ظاهر ساده میتواند به شدت به کیفیسازی روند تولید در تلویزیون کمک کند؛ هرچند با چنین رویکردهایی ممکن است منافع برخی برنامهسازان به شدت تهدید شود و شرط برنامهسازیشان را عدم قرار گرفتن در چنین قالبهایی با طرح عناوینی چون پرهزینه بودن پیش تولید و درخواست تضمین برای تولید چند فصل عنوان کنند که البته این دلایل منطقی به نظر نمیرسد، زیرا بزرگترین سریالهای غربی نیز قسمت «نمونه / pilot» دارند و روند برخی از آنها در همین قسمت یا پس از تولید یک فصل به طور کامل متوقف شده و بنابراین این قاعده را در تلویزیون کشورمان نیز میتوانیم اجرا کنیم.
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۲
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۱۹
مگه شیره که استاندارد باشه؟ول کن بابا.
اگر دستم باز بود دستور میدادم هر چی تلویزیونه جمع آوری کرده و منهدم کنند.
یک نویسنده فاقد تخصص چنان در مورد زمین و زمان می بافد که کارگردانان بزرگ دنیا اظهار نظر نمی کنند .1- در خارج ساخت سریال در دست بخش خصوصی و شبکه های خصوصی است و تصمیمات بر اساس بازخورد اقتصادی مدیرانش است و عمدتا تا چند فصل جلوتر ساخته می شود .
2- سریالهایی در خارج هست که حدود 60 سال در حال پخش است و ببینده کم ولی ثابتی دارد .
3- نظر نویسنده ناشناس درباره اقای دری ناشی از عدم شناخت مسایل فرهنگی است
برادر عزیز، صدا و سیما تابحال در مورد کدام کارش پاسخگو بوده که این دومیش باشه؟!!ردیف بودجه دولتی، درآمد تبلیغاتی میلیاردی،فضای تک صدایی و تک رسانه ای و بی رقیب، دیگه رعایت استاندارد و ذائقه مخاطب و پاسخگویی میخواد چکار؟
فعلا یک سفره ای پهن شده و دور همی لقمه ای میزنند دیگه
الان چندین ساله که سریال هایی که به مناسبت ایام نوروز یا رمضان ساخته میشن کیفیت پایینی دارن به غیر پایتخت امسال که من خودم فقط کلاه قرمزی رو اونم گهگاهی واسه نوستالژی بودنش نگاه کردم! در کل مشخصه مشکل مدیریتی و زیربنایی داریم. 
هر کسی که نمی تونه سریال بسازههر کسی هم که میسازه ، هر موضوعی رو هم نمیتونه بسازه
تو سریال زنه بعد مدتها شوهرش و پسرش رو میبینه ، میپره بغل زن کنار دستیش !
بی خیال...
همین چند تا سریال که ساخته میشه رو اونقدر ازشون ایراد و اشکال و دعوت به تجمع (در حاشیه) بکنید ...تا همین چند تا سریال هم ساخته نشه و راحت..
البته یک پیشنهاد دیگه هم هست : کار رو دست بگیرن خودشون بسازنن یا رسما تلویزیون بشه 2 ساعت اون هم یا فوتبال یا اخبار
مدیران تلویزیون چون پول ساخت فیلمها و سریالها رو از جیب خودشون پرداخت نمیکنن پس براشون هیچ فرقی نداره که سازندگان چی میسازن ، تا زمانیکه تلویزیون ما دولتیه بیشتر از این نباید توقع داشته باشیم چون حقوق مدیران دولتی از خزانه دولت پرداخت میشه و میزان رضایت بینندگان یک فیلم و سریال هیچ تاثیری بر میزان حقوق ایشان نخواهد داشت . سریال درحاشیه بجز چند قسمت اول دچار افت محسوس شده قطعا اگر حتی ابتدا قسمتهای نخست را پخش می کردند و بعد از مردم نظر سنجی برای پخش می شد همه موافق ادامه پخش ان و ساخت قسمتهای دیگر بودند ولی می بینیم سریال نتوانسته انتظارات جامعه را از اقای مدیری براورده سازد پس حتی نظر سنجی برای ادامه ساخت یک سریال هم نمی تواند تضمینی برای خوب بودن ادامه ان باشد. نظرسنجی
آیا جام جهانی میتواند مانع جنگ آمریکا با ایران شود؟