سلاخی حیثیت آنکارا توسط عثمانی

ترکیه که می‌توانست رفیقی صمیمی برای کشورهای خاورمیانه باشد ضمینه‌های همکاری و دوستی را قربانی منفعت طلبی که ریشه در پادشاهی عثمانی دارد،کرده است.

دموکراسی و مردم‌سالاری دینی در خاورمیانه حال و روز خوشی ندارد. پس از سقوط دومینویی دیکتاتورهای عرب ، بازسازی سیستم‌های پادشاهی نظیر عثمانی ترکیه و خلیفه‌گری عربستان بهارعربی را با انحراف بیداری اسلامی و تولد تروریست‌های تکفیری به زمستان عربی تبدیل کرده‌است.

نیروهای چند ملیتی داعش به عنوان تروریست‌های اجاره‌ای که ضمینه‌ساز قدرت حکومت عثمانی هستند به میدان آمدند، آنکارا برای تحقق اهداف خود به شدت نیازمند تروریست‌های تکفیری داعش است. براساس نقشه عثمانی ابتدا دمشق و سپس بغداد باید تحت سیطره قرار گیرد، در همین چارچوب تحرکات داعش در سوریه و عراق قابل تحلیل است.  البته خطای محاسباتی حامیان داعش این بود که دولت سوریه با همراهی جریان مقاومت ساقط نشد و علی رقم ارتکاب جنایات جنگی متحد و فتنه های مذهبی عراق یکپارچه ماند.

درهمین حال،اگرچه شاهزاده‌های سعودی از داعش حمایت کرده‌اند اما به طور همزمان با همکاری شورای همکاری خلیج فارس از جبهه‌النصره نیز حمایت می‌کنند. آل‌سعود آینده مبهمی درپیش دارند. برخی در عربستان خواهان اصلاحات دموکراتیک هستند و برای تهران نیز پیام‌ دوستی ارسال می‌کنند اما در مقابل آنها در میان شاهزاده های سعودی هستند کسانی که همه دارایی خود را برای تروریست‌های تکفیری هزینه کرده و جنگ با ایران را دنبال کنند.

داعش همانند القاعده در مدارس دینی پیشاور با سرمایه آل‌سعود شکل گرفته است. ریشه های مشترک طالبان ، القاعده ، داعش ، النصره ، بوکوحرام ، ابوسیاف و ده‌ها گروه تروریستی دیگر نشان می‌دهد آنها اگرچه بایکدیگر در نزاع قدرت هستند اما همگی یک هدف مشترک را دنبال می‌کنند.

دیدار هفته گذشته اردوغان از ریاض و شایعاتی که به بیرون درز پیدا کرد،این است که شورای همکاری‌ خلیج‌فارس و ترکیه روابط گسترده‌تری را دنبال خواهند کرد اما این اتحاد در حمایت از تروریست‌های تکفیری طولانی مدت نخواهد بود و هر لحظه ممکن است آنها دچار خوددرگیری سنگینی شوند. تنش گروه‌های تروریستی را در تضاد منافع دولت‌های حامی آنها می توان تفسیر کرد.درگیری النصره با داعش یا مورد تنش های مصر را می‌توان نمونه بارز تضاد منافع ترکیه ، آل سعود و شورای همکاری خلیج فارس می‌توان طلقی کرد.

این نکته ناگفته نماند که سرویس‌های جاسوسی و اطلاعاتی غرب که زندگی روزانه میلیون‌ها نفر در سراسر جهان را شنود کرده و از ریز زندگی ملّت ها خبر دارند،درمواجه با تروریست های تکفیری هیچ اقدامی انجام ندادند. ایالات متحده و اروپا گمان می کردند که تروریست‌های خوبی که علیه بشاراسد می جنگیدند تنها به سوریه بسنده می‌کنند ، غافل از آن که جنگ صلیبی آینده قاره سبز را تیره‌  و تار خواهد کرد.

رجب طیب اردوغان که گسترش قلمرو عثمانی را دنبال می‌کند در خانه با انتقادات تندی از سوی مخالفان مواجه است. حزب عدالت و توسعه پس از موفقیت های استراتژیک که در ضمینه های اقتصادی و سیاسی با تکیه بر دموکراسی کسب کرده بود برای مواجه با مخالفان تکفر پادشاهی به روش‌های دیکتاتوری روی اورده است.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، رئیس جمهور ترکیه که در ماههای اخیر کمپین گسترده ای را به بهانه های مختلف بر ضد مخالفان و منتقدانش به راه انداخته و آنها را تحت پیگردهای قضایی قرار داده است، این بار پیگرد قضایی به جرم ناسزا گفتن و توهین به مقامات را اهرم جدید خود قرار داده است.

منتقدان دولت ترکیه اعم از روزنامه نگاران، هنرمندان یا افراد عادی دیگر هیچ کدام از حملات دولت اردوغان در امان نیستند. از زمانی که اردوغان به ریاست جمهوری ترکیه دست یافت، پیگردهای قضایی منتقدان و مخالفان رژیم روز به روز در ترکیه افزایش یافته است و مخالفان اردوغان را بیش از پیش متقاعد ساخته است که رژیم آنکارا به مسیر استبداد منحرف شده است.

از دسامبر گذشته که افشای یک ماجرای فساد گسترده حتی وجهه مسئولان عالی رتبه حزب حاکم ترکیه را مخدوش کرد، رژیم ترکیه به ویژه از طریق تصویب قوانین جدید تلاش ها زیاد و تدابیر متعددی را برای تشدید کنترل بر دستگاه قضایی، شبکه های اجتماعی ، مطبوعات، رسانه ها و همچنین سرویس های اطلاعاتی به کار گرفته است. حاکمان ترکیه حتی هر گونه اعتراض خیابانی را بر ضد دولت به شدت سرکوب کرده و پرونده های متعددی بر ضد رهبران و عوامل جنبش ضددولتی که ژوئن سال دو هزار و سیزده شکل گرفت، تشکیل داده اند. دست کم پنج هزار و پانصد نفر در همین چارچوب تحت پیگرد دستگاه قضایی ترکیه قرار گرفته اند این در حالی است که تنها یک مامور پلیس این کشور به جرم کشتن یک تظاهرکننده معترض محاکمه شده است. دولت ترکیه هر زمان که احساس کند منافعش به خطر افتاده است، در روندهای قضایی دخالت می کند.

در ماههای اخیر سخت گیریهای دولت ترکیه در این زمینه باز هم شدت بیشتری پیدا کرده است. هر حرف، هر مقاله یا هر توئیت انتقادآمیز از اردوغان می تواند پیگرد قضایی عامل یا عاملان آن را در دستگاه قضایی ترکیه به دنبال داشته باشد.

در یک نمای کلی می‌توان گفت که حرکت‌های ناخوشایند آنکارا می‌توان گفت که منفعت طلبی عثمانی همه رفاقت‌ها و حیثیت دموکراسی ترکیه را سلاخی کرده‌است و این روند در دراز مدت برای این کشور چه در خاورمیانه و چه در داخل گران تمام خواهد شد.

جمهوری اسلامی همواره ترکیه را به عنوان یک برادربا حسن همجواری در همسایگی ایران می‌نگرد تاجایی که استراتژیک ترین متحد در تعاملات سیاسی و اقتصادی تهران محسوب می شود. متاسفانه توهم عثمانی که با موج دروغ‌پردازی رسانه‌های رژیم صهیونیستی دال بر ایجاد امپراتوری ایران همراه شده است ، لطماتی به روابط دوکشور وارد شده است. در این میان روابط گروه‌های دوستی پارلمانی با تعامل بهتر نمایندگان دو ملت می‌تواند گره‌گشای این موضوع باشد.