سنگ هایی که حرکت می کنند!

سنگ های دره مرگ در ایالات متحده آمریکا خودبخود و بدون دخالت عامل انسانی یا غیر انسانی به طور مرموزی حرکت می کنند.

این امر یك پدیده جغرافیایی كاملا طبیعی است. این سنگ‌ها در سرتاسر كف دریاچه خشك، به‌آرامی ‌از سمتی به سمت دیگر حركت می‌كنند. خط سیر و ردی كه ازخود به‌جا می گذارند، اثبات این حركت و جابجایی است.

خط سیر پلایا بستر يك دریاچه خشک و کاملا پهن و هموار است . در حدود ۴ کیلومتر طول و ۲ کیلومتر پهنا دارد . سطح آن با رسوبات سیلتی ورسی و همراه با ترک ها و شکاف هایی پوشیده شده است. شرایط آب و هوایی این منطقه خشک و فقط 12 اینچ در سال بارندگی دارد .

کوه هایی با شیب تند که پیرامون این منطقه قرار گرفته است در هنگام بارندگی میزان گسترده ای از رسوبات را به وجود می آورند.

بررسی شکل دنباله پشت سنگ ها حاکی از آن است که آنها در طول زمان و به تدریج حرکت کرده اند و همچنین بررسی لجن های پیرامون سنگ (کم بودن مواد در جلوی سنگ) احتمال هل دادن توسط انسان و حیوانات یا سایر حرکات کمکی را کم می کند.

در این منطقه باد از جنوب غربی به شمال شرقی می وزد و اغلب دنباله های سنگ موازی با این جریان باد هستند این می تواند نشان دهد که باد عامل عمده حرکت و یا حداقل در بر گیرنده حرکت سنگ هااست .

تندبادهای قدرتمند عامل حرکت این سنگها تصور شده اند . سنگ با لغزش هایی که روی عرض لجن های نرم انجام می دهد حرکتی هم جهت با راستای باد انجام می دهند.


تعداد اندکی از گزارش ها حاکی از پوشیده شدن سطح پلایا با لایه نازکی از یخ بوده است. یکی از فرضیه های موجود این است که آب پیرامون این سنگها یخ می بندد و هنگامی که باد شروع به وزیدن می کند ورقه های یخ را با سنگ به زور می کشد. برخی از محققان آثاری را بر روی سنگهای متعدد یافته اند که به قدرت از این تئوری حرکتی حمایت می کند . ولی در کل انتقال به وسیله ورقه یخ به طور علمی ثابت شده است .

در اغلب آزمایشها و فرضیات باد بعنوان منبع اصلی انرژی این سنگها در نظر گرفته می شود و در حالیکه بر روی ورقه ها و یخ قرار گرفته اند می لغزند و یا به سادگی از سمتی به سمت دیگر بر روی سطح لجن می کنند