میلان به کمک سیدورف در مسیر احیا شدن

قماری به نام سیدورف 

میان نام‌های بزرگی که از آنها به عنوان جانشینان احتمالی آلگری یاد می‌شد، یک نام خودنمایی می‌کرد: کلارنس سیدورف، شوالیه‌ای که هنوز در سرزمین قهوه پا به توپ می‌شد. میلان که با شرایط مالی نه ‌چندان مساعد دست و پنجه نرم می‌کرد بهترین گزینه را هافبک باتجربه هلندی سابق خود دانست و پیشنهاد رسمی خود را برای وی ارسال کرد. سیدورف نیز نتوانست نه بگوید. پس به سرعت کفش‌های خود را آویخت تا بار دیگر به تیم سابقش بازگردد و البته این بار به عنوان سرمربی! سیدورف در گام اول طعم شیرین پیروزی را چشید و به لطف پنالتی بالوتلی سرخود را بالاگرفت. اما این رایحه خوش به سرعت از یادها رفت و این بار میلان سیدورف در جام حذفی ایتالیا مغلوب اودینزه شد تا رویای حضور در رقابت‌های اروپایی رنگ ببازد. سیدورف قماری بود که سران میلان انجام دادند و برای دیدن نتیجه آن تنها باید صبر کرد. 

اولویت‌های کاری شوالیه 

سیدورف که یکی از موفق‌ترین فوتبالی‌ها به لحاظ آماری محسوب می‌شود، کار چندان آسانی در میلان نخواهد داشت. ملی‌پوش سابق هلندی که از نظر یوفا صلاحیت کافی را برای هدایت تیم‌ها ندارد باید کارهایی را انجام دهد که آلگری به لحاظ مدرک تراز اول نتوانست. 

خانه از پایه ویران است 

بحث دروازه‌بانی میلان مشخص است: آبیاتی مسن، آملیای پراشتباه، کوپولای بی‌کیفیت، و گابریل جوان و بی‌تجربه. دفاع میلان شرایط اسفباری دارد، دفاعی که روزی بزرگانی چون باره‌سی، مالدینی، نستا، کاستاکورتا، دسایی و یاپ استام را در خود می‌دید امروز بیشه‌‌اش خالی از شیر است. اولویت اول سیدورف در میلان باید ساختن دفاعی باشد که براردی‌های 19 ساله نتوانند به راحتی از پس بونه را‌ها و زاپاتاها برآیند. سیدورف شش گزینه روی میز دارد: زاپاتا، بونه را، زاکاردو، مکسس، سیلوستره و رامی. سرمربی جدید باید از میان این پنج نفر دو نفری را برگزیند که بتوانند ساختاری قدرتمند را در قلب دفاع ایجاد کنند. 

شمع را بفروش، چراغ بخر 

حضور بازیکنانی چون کوین کنستانت، آنتونیو نوچرینو (به صورت قرضی به وستهام پیوست)، کریستین زاکاردو، ماتری (به فیورنتینا ملحق شد)، سولی مونتاری و دیگران اینچنینی از دلایل عمده شکست آلگری در کسب نتیجه بود. آلگری علاقه فراوانی به استفاده از کنستانت و مونتاری داشت، بازیکنانی که شاید استقامت فراوان و دوندگی بی‌پایانی داشتند اما کیفیتی در خور تیم بزرگی چون میلان نداشتند. سیدورف باید باغچه را زیر و رو کند، علف‌های هرز را از ریشه بکند و به جایشان گل بخرد و بکارد. 

استفاده از تاکتیک‌های مناسب 

کارشناسان اصلی‌ترین علت عدم‌موفقیت آلگری را استفاده از بازیکنان در پست‌های نامناسب می‌دانند. به طور مثال آلگری عادت داشت وظیفه‌ بازیسازی تیمش را بر دوش بوآتنگ بگذارد یا از آرایش‌هایی استفاده کند که عملا برای پیاده‌سازی آنها ابزار مناسب را در اختیار نداشت. سیدورف در بدو ورودش نظام چینشی 4-2-3-1 را برگزید که این را می‌توان یک گام مثبت رو به جلو ارزیابی کرد. اگر شوالیه نیمکت میلان تاکتیک‌های بدیع را با استفاده از ابزار مناسب در نظام چینشی درست پیاده‌سازی کند می‌تواند روز به روز بر احتمال موفقیت خود در سن‌سیرو بیفزاید. 

به دست آوردن قلب‌های کوروا سودی 

دوآتشه‌های میلانی را کوروا سود (Curva Sud) می‌گویند، هوادارانی که حتی در شکست‌ها نیز حمایت‌شان را از آلگری ابراز می‌کردند. روزی که سیدورف سکاندار روسونری شد جمعی از هواداران با پلاکاردهای «سیدورف، نه ممنون!» برابر ساختمان اصلی باشگاه تجمع کردند. سیدورف می‌تواند با به‌دست‌آوردن قلب‌های کوروا سودی جایگاهش را در میلان تثبیت کند. 

مهار‌کردن سوپر ماریو 

بالوتلی، بازیکن بسیار بااستعداد و باکیفیتی است اما تنها زمانی می‌توان از توانایی‌های او نهایت استفاده را برد که بتوان او را مهار کرد. سوپر ماریو به همان اندازه که در تغییر دادن سرنوشت یک بازی توانایی دارد در ایجاد حاشیه نیز برای خود کسی است. سیدورف باید به‌نوعی مگس‌های حاشیه را از گرد شیرینی بالوتلی دور کند تا بتواند با خیال راحت شاهد درخشش مهاجم اول خود باشد. البته کار سیدورف آسان‌تر شده است چرا که بالوتلی در مصاحبه‌های خود از شخصیت بالای سیدورف صحبت کرده و ابراز خوشحالی کرده است که با شوالیه هلندی کار می‌کند. بالوتلی در بازی با ورونا تک گل تیمش را از روی نقطه پنالتی به‌ثمر رساند و آن را به سیدورف تقدیم کرد، سیدورف نیز با اشاره دست جواب سوپرماریو را داد. به هر حال این مصاحبه‌ها و اتفاقات دلیلی بر آسان بودن کار سیدورف در این زمینه نمی‌شود. نشان به این نشان که بالوتلی، بالوتلی است! 

برلوسکونی و گالیانی، از دیدارتان خوشبختم 

سران میلان و سرمربی جدید به‌خوبی همدیگر را می‌شناسند. این می‌تواند از یک سو مثبت و از سوی دیگر ویران‌کننده باشد. سیدورف سال‌های زیادی با پیراهن میلان به میدان رفته و به‌خوبی با شرایط مدیریتی میلان آشناست. این نکته برای سران میلان نیز صدق می‌کند اما اکنون سیدورف به‌عنوان سرمربی روی نیمکت روسونری می‌نشیند، نه به عنوان بازیکن. این شناخت نباید باعث سوء‌استفاده طرفین در روزهای پیش رو شود. اکنون سیدورف سرمربی است و طبیعتا حقوق و وظایف یک سرمربی برای او کاملا روشن است. به نظر می‌رسد بهتر باشد سیدورف کمی دچار فراموشی شود تا نه‌تنها بتواند خواسته‌های خود را به گوش سران تیم برساند و آنها را برآورده شده ببیند بلکه تحت تاثیر فشارهای بالاسری قرار نگیرد.