خطرات دیدار روحانی و اوباما در میان شایعات درباره نقش بان کی مون
این روزها، رسانهها در حال پیشبینی در مورد زمان و نوع دیدار احتمالی بین روسای جمهور ایران و آمریکا هستند و این در حالی است که مدت و شکل این دیدار خود مسالهای دیگر است که از دید تحلیلگران دور نمانده است.
به گزارش «تابناک»، المانیتور امروز پیشبینی کرده است که اگر اوباما به دنبال دست دادن و یا برخوردی با رئیس جمهور ایران باشد، این اتفاق قبل از شروع مهمانی ناهار بان کی مون دبیرکل سازمان ملل در روز سه شنبه اتفاق خواهد افتاد.
سوزان دی ماجیو از کارشناسان بینالمللی گفته است که چندین گزینه برای ترتیب دادن چنین دیداری وجود دارد. وی به بان کی مون اشاره کرده است که خود میزبان این مهمانی است و از سوی دیگر شخصیتی با مسئولیت بینالمللی است. شایعاتی وجود دارد که بان، ممکن است که دیدار وزرای خارجه بین دو کشور را نیز برنامهریزی کند.
این در حالی است که دیماجیو میپذیرد که دست دادن بین روسای جمهور دو کشور میتواند آینده پرخطری را برای روحانی رقم بزند. شروع مسیر دشوار رابطه با آمریکا به خصوص در ابتدای کار روحانی میتواند برای وی پرخطر باشد. اگر اوباما در سخنرانی خود در مجمع عمومی نشان دهد که آماده پذیرفتن برنامه هستهای ایران است و اگر روحانی بتواند مساله را در داخل ایران نیز به سرانجام برساند آن گاه وی میتواند در برابر انتقاد احتمالی از دولت خود موضع قویتری داشته باشد.
از سوی دیگر تحلیلگران معتقدند که هر اقدامی بیش از دست دادن میتواند برای دو طرف خطرناک باشد. برای روحانی که از ماه پیش مسئولیت ریاست جمهوری را بر عهده گرفته است، پیگیری مسیر اعتدالی که تبلیغ کرده است، در صورتی که نتواند به کسب امتیازاتی در مورد تحریمها دست یاید، در مدت کوتاهی قابل پذیرش خواهد بود و رقبای وی میتوانند مدعی شوند که روش وی به جایی نخواهد رسید.
سوزان مالونی کارشناس مسائل ایران در انستیتو بروکینگز میگوید که ممکن است با دست دادن با نماینده شیطان بزرگ مخالفتی نشود ولی از روحانی پرسیده خواهد شد که در برابر آن چه چیزی به دست آورده است.
هوشنگ امیر احمدی نیز که در پرینستون در ایالت نیوجرسی آمریکا در مورد روابط ایران و آمریکا کار دانشگاهی میکند هشدار داده است که اگر اوباما نتواند در مقابل اقدامات روحانی پاسخ مناسبی بدهد، روحانی در داخل کشور بر سر ادامه مسیر خود با چالش مواجه خواهد شد.
از سوی دیگر، اگر تعامل بین روسای جمهور دو کشور راه را بر دیدار ظریف و کری و یا مذاکرهکنندگان هستهای دو طرف باز کند، آنها علی رغم مخالفتهای بعضی و از جمله اسرائیل و متحدان آمریکا در منطقه به نتیاج قابل توجهی میتوانند برسند.
حل و فصل مساله هستهای با ایران میتواند بزرگترین پیروزی در صحنه سیاست خارجی برای دولت اوباما باشد و برداشتن تحریمها حتی اگر به صورت تدریجی باشد میتواند به روحانی در بهبود شرایط اقتصادی ایران که اصلیترین چالش این روزهای دولت وی است کمک کند.
در همین حال علی واعظ کارشناس ایرانی «گروه بینالمللی بحران» در واشنگتن هشدار داده است که یک ملاقات به دقت برنامهریزی نشده بین روسای جمهور ممکن است فرصت موجود را به خطر بیندازد. گفتگوهای ثمربخش به برنامهریزی و یافتن راهی جدید سوای راههای شکست خورده قبلی نیاز دارد. در شرایط فعلی گزینه بهتر ممکن است که یک برخورد و احوال پرسی در راهروهای سازمان ملل باشد.
وقتی اسرائیل مخالف این ارتباط مستقیم است پس بدان که به نفع ایران است.
اگر تحریک وتجهیز وحمایت از صدام و درگیرکردن ایران درطول هشت سال جنگ را ازطرف امریکا ندانی حتما ناو وینسنس را که نمیشه انکار کرد.
اما درموردمنافع ملتمون!حتما میدانی که اگر درتاریخ بخواهیم سرسپرده ترین دولتی را به دولت دیگر مثال بزنیم نوکری 30ساله حکومت پهلوی به دولت امریکا بود در این مدت کدام تکنولوژی یا صنعت نسیب ایران شد.
درود بر روحانی.صلح و دوستی با دنیا
منافع ملی،میدونی یعنی چی؟؟؟؟؟!!!
البته فقط در حد دست دادن.نه از حقوق خود گذشتن و امتیاز دادن.
حقوق و امتیازات متقابل و منصفانه
به نظر من سطح اين ديدارهای رسمی بايد از وزرای خارجه شروع شود و اگر هم قرار است ديداری بين روسای جمهور دو کشور انجام شود به صورت تصادفی مثلا در جمع ديگران باشد سپس به صورت پخته تر و کارشناسی شده تر انجام شود تا به نتيجه خوب برسد



