استراتژی هند برای حفظ ارزش روپیه:
نفت ایران فدای روپیه هند میشود!
متأسفانه گاهی بدون توجه به ابعاد اصلی یک جریان، آنچنان پیرامون آن تبلیغات راه میاندازیم که بعدها خود از این رفتار پشیمان و شرمنده میشویم. داستان از این قرار است که نفت ما چه تأثیری بر ارزش یک ارز خارجی دارد؛ تأثیری که خود ما در قیل و قال تحریم به شدت از آن غافل شدهایم.
متأسفانه گاهی بدون توجه به ابعاد اصلی یک جریان، آنچنان پیرامون آن تبلیغات راه میاندازیم که بعدها خود از این رفتار پشیمان و شرمنده میشویم. داستان از این قرار است که نفت ما چه تأثیری بر ارزش یک ارز خارجی دارد؛ تأثیری که خود ما در قیل و قال تحریم به شدت از آن غافل شدهایم.
به گزارش «تابناک»، از آغاز شروع تحریم علیه کشور تا هنگامی که دایره تحریم به اندازهای تنگ شد که تهاتر کالا با نفت در حکم یکی از مهمترین راههای بازگشت پول نفت به کشور مطرح شد، داستان، فراز و فرود زیادی دارد. تشدید فشار غرب و آمریکا بر مشتریان نفت ایران، منجر به آن شد که بسیاری از این مشتریان ـ که بیشتر آسیایی نیز بودند ـ مجبور به کاهش واردات نفت شوند، اما این کاهش برای برخی از این مشتریان زیاد طول نکشید و دوباره روند افزایشی واردات نفت از ایران توسط این کشورها از سر گرفته شد؛ هند یکی از این مشتریان خوب نفتی ماست!
این کشور از جمله کشورهایی است که از آغاز تحریم، کاهش صادرات را در دستور کار قرار داد، ولی پس از مدتی با صدور بیمه نفتکش از سوی ایران به روند واردات نفت ادامه داد. زمانی که بحث تهاتر کالا با نفت پیش آمد، هند در کنار چین، یکی از مشتاقان چنین تجارت سودآوری بود (!) و امروز... .
در این باره باید گفت که وزیر نفت هند در نامهای به نخست وزیر این کشور نوشته است: واردات ۱۱ میلیون تن نفت دیگر از ایران در سال مالی ۲۰۱۳ ـ ۲۰۱۴ به جلوگیری از خروج ۸ میلیارد و ۴۷۰ میلیون دلار ارز (با احتساب قیمت ۱۰۵ دلار برای هر بشکه نفت) خواهد انجامید.
وی در این نامه تأکید کرد که جلوگیری از خروج ارز از کشور برای افزایش ارزش روپیه لازم است!
بر پایه گزارش رویترز، پیشنهاد مویلی بر تمایل هند به افزایش واردات نفت از ایران برای تقویت واحد پولی روپیه است که در ماه گذشته بیشترین سقوط ماهانه را در هجده سال گذشته تجربه کرد.
چرا؟ دلیل آن روشن است. نفت صادراتی ایران به هند به دلیل تحریم، منجر به خروج دلار از این کشور نمیشود، بلکه هند کالاهای تولیدی خود را به آسانی به ایران صادر و همچنان پالایشگاههای خود را با نفت ایران تغذیه میکند؛ یعنی سود دو سره از تجارت با ایران!
جالبترین وجه قضیه در این است که رسانههای داخلی و خبرگزاریهای ما، این خبر را به گونهای بازتاب میدهند که گویا بیانگر یک موفقیت بزرگ برای ایران در مهار تحریم است؛ در جایی که در نامه وزیر نفت هند به نخست وزیر، اساسا نه ایران موضوعیت دارد و نه تحریم ایران، بلکه نفت ایران تنها وسیلهای برای حفظ ارزش روپیه و تقویت صنایع تولیدی پتروشیمی هند است، که خود موضوع اصلی است!
اما شاید گفته شود که ایران چارهای جز واردات کالا از هند به دلیل تحریم ندارد. بگذارید نگاهی به یک خبر که امروز بر خروجی رسانههای هندی قرار گرفته، بیندازیم:
بنا بر توافق میان مقامات ایالت تریپورای هند و ایران در ماههای آینده، هند ماهانه دستکم ده هزار تن چای ارتدوکس به ایران صادر خواهد کرد؛ این در حالی است که هر کیلوگرم چای ارتدوکس هند برای صدور به ایران ۴۶۰ روپیه قیمتگذاری شده است.
اصلا به این موضوع نیندیشید که ایران، خود یکی از مطرحترین تولید کنندگان چای در جهان است و خود این کالا را با کیفیتی برتر به دیگر نقاط جهان صادر میکند و این که پول چایکاران را دولت پرداخت نکرده؛ نه اینها موضوعات پیش پا افتادهای است!
در عوض بیایید محاسبه سرانگشتی بکنیم. هر کیلو چای وارداتی هند ۴۶۰ روپیه قیمتگذاری شده که تقریبا برابر با ۲۷۰۰۰ تومان خواهد بود. هر بشکه نفت صادراتی ایران به هند تقریبا به شکل میانگین برابر با ۱۰۵ دلار است که برابر میشود با ۳۲۵ هزار تومان برای هر بشکه؛ یعنی در ازای هر بشکه نفت صادراتی به هند میتوان تقریبا برابر با ۱۲ کیلو چای از هند وارد کرد.
میزان صادرات نفت ایران به هند تنها در ماه گذشته برابر با آمار منتشره البته غیر رسمی برابر با ۳۵ هزار و ۵۰۰ بشکه در روز بوده که برابر با ۱۰۶ هزار بشکه به شکل ماهیانه است. این امر به این معناست که برای این رقم بشکه نفت ایران، باید چیزی نزدیک یک میلیون و ۲۷۰ هزار کیلو چای از هند وارد کند تا پول نفت صادراتی به هند فقط برای یک ماه تسویه شود!
حال وزیر نفت هند پیشنهاد افزایش واردات نفت از ایران را داده تا به مرز ۱۳ میلیون تن در سال برسد؛ این میتواند موفقیتی برای ایران در بحث دور زدن تحریم باشد، البته اگر فراموش کنیم مابهازای دریافتی آن از هند و کشورهایی مانند هند چیست و با اقتصاد و تولید در کشور ما چه خواهد کرد!
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۱۶۶
انتشار یافته: ۳۲
برادر گرامی این تجزیه تحلیل مال الان نیست، وقتی قطعنامه های سازمان ملل را کاغذ پاره می دانیم و می گوییم آنقدر قطعنامه صادر کنید تا قطعنامه دانتان پاره شود همین می شود.بایستی اونموقع فکر این روزها را می کردیم.
وقتی که ارزش پول ملی به یک سوم تقلیل پیدا کرد همین هست برادر من.
پاسخ ها
ناشناس
| 
| ۲۱:۰۸ - ۱۳۹۲/۰۶/۱۰
آره اما می شه به جای چای یک کالای مورد نیاز دیگر وارد کرد. اگر چای نیاز نداریم، و هند کالای دیگری هم نداره، خوب خیلی بهتره نه نفت بفروشیم نه چای وارد کنیم. ناشناس
| | ۰۸:۱۸ - ۱۳۹۲/۰۶/۱۲
ضمن تشكر از مقاله ارسالي باستحضار آقاي ناشناس مي رساند بر اساس اسناد تاريخي وضعيت برابري دلار در مقابل ريال در سال 57اين چنين بود1دلار برابر با 7تومان در سال 1392:ادلار برابر 3200تومان يعني ارزش پولي در اين مدت 450برابر افت نموده اين طبيعيه كه هر كشوري سود و منافع خودشو در نظر ميكيره . علت اين معاوضه هاي كالا به كالا تحريم بانكي ماست كه امكان ورود ارز براي ما مشكلساز شده.ما هم اكه نفتمون رو به اينا نفروشيم به كي بفروشيم ما حتي براي اينكه هنديها رو از دست نديم ريسك بيمه شدنشون رو بذيرفتيم. پاسخ ها
ناشناس
| | ۲۳:۰۰ - ۱۳۹۲/۰۶/۱۰
مواد اولیه و خام وارد کنند ناشناس
| | ۲۳:۵۲ - ۱۳۹۲/۰۶/۱۰
اخه چایی میخواهیم چکار مگه ما چای نداریم. ناشناس
| | ۱۷:۳۱ - ۱۳۹۲/۰۶/۱۱
بسیار جای تاسف است. هند از ما نفت می خرد تا در پتروشیمی استفاده کند چرا ما از نفت خودمان در پتروشیمی استفاده نمی کنیم و محصول پتروشیمی را صادر کنیم تا نفت ،یا اینکه از هند بخواهیم در قبال نفت پتروشیمی ما را توسعه دهد پاسخ ها
جمشید
| | ۱۲:۴۴ - ۱۳۹۲/۰۶/۱۱
اولا تکنولوژیمون پایینه.دوما میزان استخراج نفت خیلی بیشتر از خوراک کارخانه های پتروشیمیه.سوما محصول پتروشیمی ساخته شده هم به دلیل تحریم صادر نمیشه. محمد از بلفاست
| 
| ۱۷:۰۰ - ۱۳۹۲/۰۶/۱۱
نکته ی جالب قضیه اینه که کشورهایی که هیچ ماده ی اولیه ای ندارند در عوض تاسیسات فراوری خیلی خوبی دارند. ما تاسیسات زیربناییمون ضعیفه... با چهار تا پالایشگاه و کارخونه ی بزرگ و نیروگاههایی با بازده 20 درصد که نمیشه گفت کشور داره به سمت شکوفایی اقتصادی حرکت میکنه که!! اینها همش صنایع بالادستی هست و بیشترش هم تازه عمری بالای 40 سال داره.... بهره وری چیزی هست که ما اصلا به اون توجه نمیکنیم.... ما داریم خودمون را گول میزنیم. صنایع کوچک و تبدیلی ما یا اصلا وجود ندارند یا تماما وارداتی هستند. برای برون رفت از این حالت باید هزینه های تحقیقاتی وزارت علوم را افزایش بدهند و پروژه های دانشجویان تحصیلات تکمیلی کشور را در راستای طراحی و ساخت تکنولوژی های مورد نیاز کشور تعریف کنند... شما این کار را بکنید ببینید چقدر بازده میره بالا.
هیچ راه دیگه ای هم نیست....همه ی اون کشورهایی که الان جلو هستند هم خودشون این راه را طی کردند و نیازهاشی تکنولوژی شون را خودشون طراحی کرده و ساخته اند.
کاش دل شکسته و اشک هایم کسی می دید تا زار زار گریه کنم شاید بزرگان کشور فکر چاره ای باشند قبل از اینکه پس از گذشت سالها دوباره برگردند نقطه سرخط پاسخ ها
ناشناس
| | ۲۳:۱۰ - ۱۳۹۲/۰۶/۱۰
تنها را سرمایه گذاری ایران برای ارز جایگزین دلار هست . اگر ایران سعی کنه ارز دیگری را در بین دیگر کشور ها جا بیندازه این دفعه دلار سقوط می کنه و آمریکا حساب کار دستش میاد. متاسفانه اقداماتی که آمریکا تا حالا بر علیه ما انجام داده برای اونا هیچ هزینه ای نداشته-باید براشون هزینه بتراشیم تا از این کار منصرف بشوند.اگر ایران بتونه با چند کشور تولید کننده انرژی مثل روسیه-عراق-عمان- ونزوئلا- اکوادور و... همکاری کنه و اونا را تشویق به فروش نفتشون با واحد ارزی دیگری به جای دلار کنه حساب دست آمریکا میاد. در ضمن وقتی پول نمیتونه وارد بشه ایران باید از اون پول ها برای ضربه زدن به اقتصاد آمریکا استفاده کنه مثلا ارزون کردن کالاهای مشابهی که در آمریکا تولید میشه...
هزاران راه وجود داره ای کاش مسئولان بیشتر به فکر منافع کشور بودند
با این وضع نفت صادر نکنیم بهتره لااقل چند تا جوون که بیکار نمیشن! کو این بابا که می گفت قطعنامه ها کاغذپاره است! بعضی ها هم براش کل می کشیدن و میگفتن رئیسمون جیگر داره!! امیدوارم که دولت تدبیر و امید این مشکلات رو حل کنه. پاسخ ها
ناشناس
| | ۱۴:۰۹ - ۱۳۹۲/۰۶/۱۱
اونایی که منفی میدن امیدوارن که این مشکلات حل نشه؟؟!!!!!!! اميدوارم كه براي مشكلات راه حلهايي منطقي و متناسب با شرايط پيدا كنند ولي با اين روند تنها معجزه بايد بشه كه انتظار داشتن معجزه هم كاره راحتي نيست نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟