این داربی تحقیر فوتبال بود!

«این بازی تحقیر فوتبال ما بود. باید بیدار شویم. ما در کیفیت هیچ چیزی برای عرضه نداریم ...»

روزنامه «بهار» درباره داربی پایتخت نوشت: یک نمای بی‌کم‌وکاست از فوتبال ما، مانند تابلوی نقاشی تا تصویری که به تنهایی همه داستان را روایت می‌کند. یک توپ بازی حساس! همان چیزی که در همه بازی‌های لیگ ما جریان دارد و همه فوتبال ما را تشکیل می‌دهد. این چیزی بود که من از داربی دیدم.

عادت بر این است که در این زمان‌ها درباره کیفیت فنی بازی بحث شود، اما من فنی در این بازی ندیدم که بشود درباره کیفیت‌اش بحث کرد. این بازی جنبه فنی نداشت و از فوتبال و قواعد آن اثری نبود. جالب این‌که «حساسیت» را توجیه این بی‌کیفیتی می‌دانیم، اما کدام بازی در فوتبال حساس نیست؟

الان تیم‌ملی ما با قطر و لبنان و کره بازی دارد؛ کدامشان حساس نیست؟ متاسفانه این بی‌کیفیتی که نمونه‌ای از آن را در بازی دیروز دیدیم، به شاخصه فوتبال ما تبدیل شده است. آن وقت جالب است یقه کی‌روش را هم می‌گیریم که چرا تیم‌ملی و فوتبال ملی ما این شده است؟ ما باید اول یقه خودمان را بگیریم.

همه بازی‌های لیگ ما چنین سطحی دارند. پر از تنش و تخریب و خالی از ایده تاکتیکی هدفمند؛ مانند بازی دیروز. درست مانند بازی استقلال و پرسپولیس در کمتر بازی‌ می‌توان صحنه‌ای را یافت که بازیکنان یک تیم در نیمه حریف بیشتر از سه پاس متوالی به هم دهند. خب این بازی هم همین‌طور بود.

این نمای فوتبال ماست؛ این‌ها بهترین بازیکنان فوتبال ما بودند؛ بازیکنانی که باید تیم‌ملی ما را تشکیل دهند. این بازی تحقیر فوتبال ما بود. باید بیدار شویم. ما در کیفیت هیچ چیزی برای عرضه نداریم و باید فکری به حال این معضل کنیم. تنها بعضی‌وقت‌ها، بعضی تیم‌ها جسورتر از بقیه بازی می‌کنند؛ مانند پرسپولیس در بازی دیروز که کمی جسورتر بود. این هم یک شاخصه روانی است، نه یک فاکتور فنی. اگر به واسطه یکی‌دو موقعیت بگوییم فلان تیم فوتبالی بازی کرد، غیرمنصفانه است. دیروز از فوتبال چیزی ندیدم. آن یکی‌دو موقعیت هم ریشه فنی و تاکتیکی نداشت و حاصل حرکت پابه‌توپ بازیکنان بود. دربی آینه‌ای از زوال فوتبال ما شد؛ زوالی که متاسفانه انگار کسی نگرانش نیست و فکری به حالش نمی‌شود!