در حضور پلیس، تروریست‌ها سخنگوی وزارت خارجه را کتک زدند!

روز گذشته، اعضای سازمان منافقین در آمریکا، به جان سخنگوی وزارت خارجه ایران در نیویورک می‌افتند و بنا به فرهنگ همیشگی خود، به وی فحاشی کرده و او را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهند.

اما در این باره باید گفت که تقریبا این موضوع نه مسأله مهمی است و نه جدید، چرا که رفتار سازمان منافقین ـ که از کشتن زن و بچه‌های بی‌گناه ابایی ندارند‌ ـ برای کتک زدن انسان‌ها طبیعی است، که «نیش عقرب هم از سر کین است وهم  اقتضای طبیعتش این است»؛ البته در مورد تروریست های منافق. در کنار آنان رفتار سلطنت طلب های خود فروخته که سالهاست اجیر شده اند نیز چندان جای تعجبی ندارد. سلطنت طلبانی که حتی به تروریستی همچون ریگی هم برای کشتن جوانان وطن هم متوسل شده اند.

به گزارش «تابناک»، اما نکته مهم و قابل پیگیری این که در بخش پایانی این ویدیو ـ که در شبکه‌های اینترنتی منتشر شده ـ یکی از مأموران پلیس آمریکا به مهاجم می‌گوید: «دیگر بس است»!

این جمله در واقع از سناریویی عجیبی خبر می‌دهد که بر پایه آن، اعضای سازمان تروریستی ـ که به تازگی به آدم اجیر کردن افتاده‌اند ـ با پلیس توافق کرده‌اند که دیپلمات ایرانی را کتک زده و به وی بی‌احترامی کنند و چنین به نظر می‌رسد که گویا، حد این کتک‌کاری و اهانت هم مورد توافق دو طرف بوده، چرا که در بخش پایانی، پلیس به تروریست‌ها می‌گوید: دیگر بس است؛ گویا زمان مورد توافق طرفین به پایان رسیده است!

از دیگر نکات قابل توجه در همکاری پلیس با تروریست‌ها، این که سخنگوی وزارت خارجه ایران را با معطلی بسیار، به مکانی امن دور از حضور تروریست‌های منافقین هدایت می‌کنند. طبیعی است که این مسائل همه قابل پیگیری است.

البته اینها همه در حالی است که روز گذشته، رئیس جمهور تقدیر شایسته و بایسته‌ای از پلیس نیویورک نمود و از آنان به خاطر ایجاد امنیت در نیویورک تشکر و برای زحمت‌های پیش آمده برای آنان عذرخواهی کرد.

از همه اینها شگفت‌تر آن که هم‌اکنون ایرانیان این را درنمی‌یابند که چگونه می‌شود، بناگاه سخنگوی دستگاه دیپلماسی ایران ـ که یکی از شناخته شده‌ترین دیپلمات‌های این کشور است ـ در میان شمار بسیاری از تروریست‌ها و افراد اجیر شده ظاهر ‌شود؟!

چگونه چنین برنامه‌ریزی شده که وی در چنین محلی باشد؟!
همچنین در این باره باید گفت، وقتی که مثل روز روشن است، تروریست‌های منافق به هیچ اصل از اصول انسانی پایبند نیستند ـ به گونه‌ای که حتی در تهاجم خارجی به وطنشان از خارجیان حمایت می‌کنند و مردم کشور خود را می‌کشند ـ چگونه دیپلمات ایرانی بناگاه خود را در میان آنان می‌بیند؟!