نكونام در ايران ، كي روش در ثبت و احوال اروپا!

خوشحاليم از اينكه بزرگان فوتبالمان يكي يكي برگشتند و به عضويت تيم هاي بزرگ داخلي در آمدند اما آيا از جهاتي نبايد نگران حركت رو به عقب در اين فوتبال باشيم؟
چرا بايد ناراحت باشيم به خاطر خداحافظي بازيكني مثل هاشميان كه به واقع يكي از خوب هاي فوتبال ايران در همه ابعاد بوده و هست؟

دلايل واضح و روشن است. براي اينكه خروجي فوتبال ايران به عدد صفر و زير صفر رسيده و كيفيت كار آنقدر پايين آمده كه به خاطر يك بازيكن جوان و پديده مثل كريم انصاريفرد (آنهم پديده اي كه اتفاقي پديده شد) چند باشگاه بزرگ سرو دست شكستند و در نهايت آني برد كه پول بيشتري خرج كرد.

ورود جواد نكونام كاپيتان بااخلاق فوتبال ايران را به ليگ برتر خير مقدم مي گوييم اما سوال مي كنيم از همان تيم پاسي كه وحيد هاشميان را به بوندسليگا و جواد نكونام را به اوساسونا و لاليگاي اسپانيا داد آيا الان خبري و اثري هست و حتي بر فرض كه تيم پاسي وجود داشته باشد آيا چنان سيستمي مثل دهه 70 و 80 موجود مي باشد كه بازيكناني مثل نكونام را بازهم تربيت كند و به اسپانيا بفرستد؟

سيستم هاي به اصطلاح علي اصغري دهه هاي 60 و 70 بمراتب بهتر از سيستم هاي حرفه ايي دهه 80 به بعد عمل مي كرد و از درون همان سيستم بود كه علي دايي - كريم باقري - مهدي مهدوي كيا- خدادادعزيزي - وحيد هاشميان - و... به سطح اول فوتبال اروپا راه يافتند اما امروز هر چه جلو تر ميي رويم فوتبال ما عقبگرد بيشتري دارد.

امروز اگر به ميانگين سني تيم هاي پرسپوليس و استقلال كه گل سر سبد فوتبال مان هستند بنگريم به عدد فاجعه باري مي رسيم  چرا كه ميانگين سني اين دو تيم تقريبي 30 سال است و اين براي فوتبالي كه پر از استعداد و علاقه است تاسف بار و غم انگيز خواهد بود.
شايد امروز مديراني مثل فتح الله زاده و رويانيان خوشحال باشند كه با پول بيت المال گرد و خاك كرده اند و براي خريد بازيكنان پا به سن گذاشته و در مرز بازنشستگي از فوتبال ارقامي نجومي هزينه كرده اند و در مقابل هم كم نياورده اند و به قول خودشان دل تماشاگرانشان را خوشحال كرده اند اما عمق قضيه كشتن استعدادهايي است كه بالا نمي آيند و استعداد آنها در نطفه خفه مي شود.

براي چندمين بار اين موضوع را مطرح مي كنيم كه وقتي در تيم هاي پايه مربياني را مي گذاريم كه نگاه به جيب پدر بازيكن مي كنند  ونه به استعداد خود نوجوان آخر و عاقبتش اين مي شود كه مربي بزرگي مثل كي روش براي پيدا كردن چند بازيكن قابل در ثبت و احوال كشورهاي مختلف دنيا مي چرخد تا بازيكني ايراني الاصل قابل شايد مثل دژاگه بيابد و بتواند ناجي تمي ملي فوتبال ايران شود.
دوستان! امسال با نكونام و كريمي و ... توانستيد خود را نجات دهيد آيا فكري به حال فردايي كه اين نسل بازنشسته شوند كرده ايد؟