گافی که دل هواداران تراکتور را شکست

گاف پرویز مظلومی در اولین مصاحبه اش به شدت دل هواداران تراکتور را شکسته. این یادداشت یک نگاه منطقی به این ماجراست.

 

به گزارش گل، پرویز مظلومی در آخرین مصاحبه اش گفت: "از قول من بنویسید که من همیشه استقلالی هستم و رنگم آبی خواهد ماند. اما فوتبال حرفه‌ای است و حالا به مردم تبریز و آذربایجان دین دارم و باید برای این تیم و موفقیتش تلاش کنم." این چند جمله بخشی از مصاحبه پرویز مظلومی مربی سابق استقلال تهران هستند او در بخشی دیگر اشاره کرده فقط بازیکنانی را برای تراکتور از استقلال می گیرد که در لیست مازاد آبی ها باشند.

چندین بازی از شروع خوب امیر قلعه نویی گذشته است، کسی در استادیوم فریاد می زند "امیرپاشا" جمعیت با او همراه می شوند و لقب چسبانده می شود. هواداران هیجان زده تمام فصل این لقب را در استادیوم صدا می زنند بی توجه به اینکه چرا باید یک مربی به خاطر چند بازی خوب و یا اصلا یک فصل ویژه چنین لقبی را دریافت کند؟ نمونه مشابه منطقی، اعطای لقب سر(Sir) به آلکس فرگوسن است که نه پس از چند نتیجه خوب که پس از کسب چندین افتخار بزرگ اتفاق افتاد. ولی اینجا و در ایران که شرایط کمی متفاوت با اروپا است همچنان برخی مربی ها با پسوندهایی مثل خان، پاشا یا ... ملقب می شوند، گویا سیستم ارباب رعیتی حتی بر روی چمن فوتبال هم جاری است.

هر فصل چهره هایی در لیگ ایران حضور دارند که با سابقه حضور در تیم های سرخابی از ترکیب این تیم ها دور مانده اند و به ناچار با تیم دیگری قرارداد بسته اند. اتفاق مناقشه برانگیز زمانی پیش می آید که این بازیکنان یا مربیان در برابر تیم های سابق خود قرار می گیرند و این زمانی است که بی توجه به قرارداد خود با تیم فعلی یاد ایام گذشته می کنند. نمونه هایی از لیگ یازدهم سیاوش اکبرپور با زیرپیراهنی آبی به یاد استقلال، محسن خلیلی بازیکن مس کرمان که به شکلی عجیب پس از گلزنی با پیراهن مس به پرسپولیس اشک ریخت و حمید درخشان سرمربی سابق شاهین بوشهر که به جای تمرکز روی تیم خود بارها در مورد پرسپولیس و نیمکتش مصاحبه کرد، بودند.

سردار جعفری مدیرعامل تراکتورسازی است، چهره ای که چندین ماه پیش این پست را تحویل گرفته است و اکنون سعی دارد با فضای فوتبال آشنا شود. در روزهای گذشته گزارش هایی مبنی بر مذاکره باشگاه تراکتورسازی با مربیانی از لیگ های اروپایی منتشر شد، اخباری که امیدوار کننده به نظر می رسیدند ولی ناگهان ورق بازگشت و پرویز مظلومی مربی تراکتورسازی شد. استدلال آقای جعفری در مورد این انتخاب جالب به نظر می رسد. "ما مربی را انتخاب کرده ایم که تجربه حضور در لیگ آسیا را دارد، جمع بندی باشگاه این است که مربی خارجی بنا به عدم آشنایی با جو لیگ ایران و آسیا موفق نخواهد بود!" گویا زبان و قوانین فوتبال در ایران چیزی متفاوت با لیگ های معتبرتر است و البته با استدلالی چنین مورینیو نمی توانست به کالچیو و بعدها لالیگا برود چون در گذشته حضور در این لیگ ها را تجربه نکرده بود و یا مثلا کارلوس کی روش نمی توانست مربی تیم ملی ایران باشد چون تجربه حضور در مقدماتی جام جهانی آسیا را ندارد!

چهره ای سرمربی تراکتورسازی شده است که در اولین مصاحبه خود بیشتر از تراکتورسازی در مورد تیم سابق خود حرف زده است! آیا او به این روال در طول فصل ادامه خواهد داد؟ هواداران تراکتورسازی در ادامه روال لقب سازی های جوگیرانه او را به پاشا یا خان یا چیز مشابهی تبدیل خواهند کرد؟ و اینکه احتمالا یک فرصت طلایی که با حضور یک مربی شاخص می توانست برای تراکتورسازی و لیگ ایران ایجاد شود از دست رفته است.