نتیجه ایستادگی رهبر پای رأی مردم

پایگاه اطلاع رسانی رهبر انقلاب با حسن عابدینی، مدرس دانشگاه و كارشناس رسانه درباره واکنش‌ها به نتایج انتخابات به گفت‌وگو پرداخته که متن آن در ادامه می آید:

* برخی تحلیل‌های داخلی و خارجی این بود كه پس از ماجرای انتخابات 1388 صدماتی به كیفیت و كمیت مشاركت مردم وارد شده است و برای همین، نتیجه می‌گرفتند كه نظام در انتخابات پیش رو،  دیگر حلاوت مشاركت حداكثری را نخواهد چشید. اما نتیجه انتخابات اخیر مجلس شورای اسلامی، نادرستی این تحلیل‌ها را نشان داد. این مسأله را از زاویه تحلیل‌های رسانه‌های داخلی و خارجی چگونه ارزیابی می‌كنید؟

ـ در ماجرای فتنه 88 بالاخره به برخی از ساختارهای نظام خدشه وارد شد. بر اثر توطئه هماهنگی كه هم فتنه‌گران و هم دشمنان ملت ایران آن را سازماندهی كردند، كشور دست‌کم هشت ماه دچار بحرانی شد كه می‌توانست هر حكومتی را سرنگون كند؛ همان‌ طور كه همین ابزارها حكومت‌های اوكراین و گرجستان را سرنگون كرد، ولی در آن روزها و در حالی كه خیلی از كارشناسان و تحلیلگران انتظار دیگری داشتند، رهبر معظم انقلاب در خطبه‌های نماز جمعه 29 خرداد موضع‌گیری محكمی كردند و فرمودند: زیر بار اقدام‌های غیر قانونی نمی‌روم و در هر شرایطی باید از رأی مردم حراست شود.

در آن هجوم بالای عملیات روانی و كمك‌های لجستیكی كه از غرب می‌رسید، این مسأله براندازی برای بسیاری روشن نبود. همچنین تأكید رهبر معظم در بیانات گوناگون، بر این‌كه این نظام مستقر و متكی به رأی مردم است، یك مؤلفه دیگر در اعلام مواضع رهبری بود. در واكاوی این موضع‌گیری سه عنصر «صیانت از آرای مردم» و «ایستادگی در مقابل فشارها» و «اتكا به پشتوانه مردمی نظام» دیده می‌شود. این سه عنصر در حالی وجود داشت كه عملیات روانی دشمنان در راستای ضد آن عمل می‌كرد. آنها تلاش می‌كردند با وارد كردن فشار به مركزیت نظام، سمت و سوی تصمیمات را تغییر دهند.

در مرحله بعد نیز ایشان نخست در نماز جمعه بیستم شهریور 1388 و سپس در نزدیكی انتخابات اخیر فرمودند: مردم در انتخابات بعدی حضور جدی خواهند داشت؛ یعنی یك پیش‌بینی قریب به یقین را مطرح كردند و نتیجه نیز همان شد. این در حالی بود كه بنا به گفته شما، دوست و دشمن نسبت به این پیش‌بینی خوشبین نبودند؛ یعنی تصور حضور حداكثری در انتخابات مجلس سخت بود.

* نظرسنجی‌ها چه نتایجی را پیش‌بینی می‌كردند؟

نظرسنجی‌هایی كه در درون و خارج صورت می‌گرفت، به گونه‌ای بود كه خارجی‌ها روی 20 تا 25 درصد پیش‌بینی می‌كردند. داخلی‌ها هم تا مدتی پیش از انتخابات روی 45 درصد متمركز بودند؛ یعنی در 5 نظرسنجی كه چندین نهاد و به صورت فراگیر و علمی برگزار كردند، نتیجه اطراف 45 درصد بود. در خارج نیز حتی صدای آمریكا دو شب پیش از انتخابات اعلام كرد كه احتمالاً 30 درصد در انتخابات شركت خواهند كرد.


* چرا نظرسنجی‌ها بیانگر واقعیت جامعه نبود؟

ـ دلیل اصلی این كه حتی رسانه‌های بیگانه نیز در تحلیل‌های تخصصی خود به آن اشاره داشتند، این است كه محاسبات رهبری از جنس متفاوتی نسبت به نظرسنجی‌ها و برآوردهای میدانی و حتی اطلاعات روزمره است. اساساً نوع شناخت رهبر از امت در این حوزه بسیار متمایز است. برای همین در حوزه‌های رأی‌گیری و در قاب تصویرهای صداوسیما و خبرگزاری‌ها، دیده می‌شدند كسانی كه ظاهرشان و حتی نوع تفكراتشان به گونه‌ای بود كه شما نمی‌توانید از آنها، انتظار حضور در انتخابات را داشته باشید، اما این‌ها بر پایه حس تكلیف آمدند و رأی دادند. این‌ها را به نظر من نظرسنجی‌ها نادیده گرفته بودند، اما در محاسبات رهبر معظم انقلاب دیده شده بود و این نشان می‌دهد كه نوع شناخت رهبر از امت بسیار فراتر از الگوها و خط‌كشی‌های مادی و ظاهری است.

* آیا این نسبت را در رابطه بین مردم و رهبر نیز می‌توان دید؟

ـبیبنید، در اوج فتنه 88 رهبر انقلاب فرمودند: باید از رأی مردم پاسداری بشود. ایشان گفتند كه تا آخرین لحظه از رأی مردم پاسداری می‌كنم. در هر صورت این اعتقاد به آرای عمومی در محاسبات مردم اثرگذار خواهد بود.

نكته ظریف این است كه چه‌ بسا بنده و شما و دیگری هر كدام یك تصور داشته باشیم، اما واقعیت اصلی این است كه رهبری تنها متعلق به جامعه مذهبی و قشر متدین نیست، بلكه رهبر جامعه و مردم ایران است و حتی اقلیت‌های مذهبی نیز در محاسبات رهبری حضور دارند. این رابطه در حالت معكوس میان اقشار گوناگون و رهبر انقلاب قابل مشاهده است.

برای نمونه، در آنچه «سی‌ان‌ان» صبح انتخابات در مصاحبه با یك شهروند كلیمی از وی شنید، این بود كه: «من ایرانی هستم و به ایرانی بودنم افتخار می‌كنم و در این انتخابات به همین دلیل شركت می‌كنم، در حالی كه به دین خودم هم بسیار معتقدم».

به همین دلیل، مسأله بسیار فراگیرتر از دسته‌بندی‌ها و قشری‌گری‌هاست. این‌جا «ایرانی» اعم از مسلمان و غیر مسلمان و مذهبی و غیر مذهبی در این دایره قرار می‌گیرند و نسبت به مواضع رهبرشان واكنش جدی نشان می‌دهند.

«لس‌آنجلس تایمز» نیز روز پس از انتخابات در گزارشی به نقل از خبرنگار خود اعلام كرد: در انتخابات دیروز ایران رأی‌دهندگان در مصاحبه‌های خود می‌گفتند: «ما در این انتخابات به هر كس كه ضد آمریكایی باشد، رأی می‌دهیم»؛ این یعنی توفیق نظام در عرصه مواجهه با نظام سلطه. برای همین می‌توان گفت كه مردم آمده بودند، آرای خود را در صندوق بریزند تا پشتوانه‌ای برای نظام باشد.

* آیا غربی‌ها هم به این نتیجه رسیده‌اند؟

نقطه تمركز سناریوپردازی‌های غربی‌ها، دقیقاً همین مسأله است، زیرا می‌دانند كه نقطه ثقل مقاومت در مقابل هژمونی نظام سلطه، رهبری است. غربی‌ها همه همتشان را گذاشته‌اند كه در تصمیم‌های راهبردی رهبری تأثیرگذار باشند تا در پایان، رفتار و سیاست نظام را تغییر دهند. اساساً تحریم‌ها، اختلاف‌افكنی و تلاش برای ایجاد گسست داخلی میان مسئولان و میان مردم، همه در همین راستاست.

* این تلاش‌ها در عرصه رسانه‌ای پیش از انتخابات بر پایه چه شگردهایی صورت می‌گرفت؟

شگردهای مختلفی در این عرصه وجود داشت. مثلاً برای این‌كه بر تصمیم رهبری تأثیرگذار باشند، همه تلاش‌های خود را در یك اقدام هماهنگ در سی‌ان‌ان، بی‌بی‌سی، العربیة، الجزیرة و فرانس24 بر این قرار دادند كه انتخابات را یك چالش فراروی نظام مطرح كنند، در حالی كه حضرت آقا آن را یك فرصت برای نظام بیان می‌كردند. «امنیتی شدن انتخابات»، «به تعویق انداختن انتخابات»، «برگزاری انتخابات با مشاركت حداقلی» و ... همه از محورهایی بود كه رسانه‌های بیگانه سعی در شیوع و گسترش رسانه‌ای آن داشتند.

از سوی دیگر، در سناریوهای تحریم و تهدید كه از سه ماه پیش و كاملاً هدفمند به اجرا می‌رسید و نیز گزارش آقای آمانو كه سه روز پیش از انتخابات منتشر شد، همچنین گزارش حقوق بشر كه دو روز پیش از انتخابات خوانده شد، عموم رسانه‌ها در تحقق و به ثمر نشستن آن‌ها نیز تلاش جدی داشتند تا در این «عرصه به ‌ظاهر تنگ»، نظام جمهوری اسلامی انتخابات را از ترس مشاركت نکردن مردم یا به تعویق بیندازد یا به یك مشاركت حداقلی رضایت بدهد. آنها می‌گفتند اگر مشاركت حداقلی باشد، همه گزینه‌ها اعم از نظامی و اقتصادی برای ما اجرایی خواهد شد.

* نكته كانونی فضای تبلیغی و تحلیلی رسانه‌‌های بیگانه چه موضوعی بود؟

نكته كانونی در فضای تبلیغی و تحلیلی رسانه‌‌های بیگانه درباره انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی، عبارت بود از عدم مشاركت مردم یا همان تحریم انتخابات. در این خصوص رسانه‌های بیگانه كه انتخابات مجلس نهم را در متن انتخابات دهمین دوره ریاست‌جمهوری و حوادث پس از آن بررسی و ارزیابی می‌كردند، «جذابیت‌زدایی» از سناریوهای مهم‌شان بود. آن‌ها در این زمینه از سویی این انتخابات را امنیتی ـ نظامی القا می‌كردند و از سوی دیگر، می‌گفتند كه انتخابات مجلس نهم جذابیتی ندارد، چون اصلاح‌طلبان به عنوان رقیب سنتی اصول‌گرایان غایب هستند و این انتخابات یكدست است.

همچنین در روزهای پایانی و هر چه به برگزاری انتخابات نزدیك‌تر می‌شدیم، تلاش‌ها بر محوریت تحریم انتخابات شدت می‌گرفت؛ بنابراین، تلاش می‌شد از سویی سلامت و اعتبار انتخابات در جمهوری اسلامی ایران زیر سؤال برده شود و از سوی دیگر، مدعی می‌شدند كه ساختار جمهوری اسلامی ایران با رأی دادن (برگزاری انتخابات) در تضاد و تعارض است و رأی مردم تأثیری نخواهد داشت! این تلاش‌ها در حالی جلوه التماس و تمنا به خود می‌گرفت كه سخنگوی یكی از گروهك‌های ضد انقلاب كه در فتنه 88 نقش محوری را بر عهده داشت، در گفت‌وگو با رادیو فردا در تاریخ 1390/12/6 اعلام كرد: «باید از همه هم‌وطنان عزیز خواسته شود در فاصله‌ای كه تا یازده اسفند و دوازده اسفند دارید، از تمام خلاقیت‌ها و ابتكارات خودشان استفاده بكنند و ... به نشانه اعتراض به انتخابات غیر آزاد و غیر منصفانه پنجشنبه یازده اسفند در مراكز خرید در میادین و پارك‌ها حضور پرشور داشته باشند و از این طریق اعتراض خودشان را برسانند!»

صرفاً نتیجه این همه تلاش آنها چیزی نبود جز حضور مردمی كه در پای صندوق‌های رأی به همه این عرق‌ریزی‌ها پاسخی درخور داد. برای همین، پس از انتخابات نیز وقتی این دسته از مخالفان شرایط را اینچنین دیدند، گفتند نتیجه تحریم ما این شد كه مردم تحریك شدند و به میدان آمدند، بنابراین باید سیاست‌مان را عوض كنیم. جالب‌تر این‌كه روز گذشته یكی از این رسانه‌ها در تحلیل‌هایش آورد كه مردم ایران اگر سیر باشند، علیه حاكمیت‌شان شورش می‌كنند و نه این‌كه گرسنه باشند. پس باید سیاست تحریم‌ها را تغییر دهیم. این یعنی رفتار مردم ایران آن‌ها را به پرت‌گویی دچار كرده است.

منبع: khamenei.ir