آقایان عدالت‌طلب، مدیران پروازی هنوز هستند؟+جوابیه نفت و گاز پارس

سرویس اقتصادی ـ به تازگی در شركت نفت و گاز پارس با شعار طرح‌هاي 35 ماهه كه سرعت اجرای آنها، تنها و تنها روي كاغذ معنا پيدا كرده، قانوني وضع شده به نام طرح اقماري ويژه كه در آن همه مديران و رؤساي اين شركت، دو تا سه روز در هفته، پروازي به منطقه عسلويه می‌روند.

به گزارش «تابناک»، اين در حالي است كه حقوق و مزاياي این گونه مدیران بر پایه جدول کارکنان جنوب به صورت اقماري 1 ـ 2 (دو هفته كار، یک هفته استراحت) و يا 1 ـ 1 (یک هفته كار، یک هفته استراحت) پرداخت مي‌شود كه با يك حساب سرانگشتي مي‌توان پي برد، چه هزينه هنگفتي، اعم از رفت و برگشت با هواپيما، جلسات تكراري و پرداختي‌هاي آنچناني متوجه اين شركت و نهايتا دولت شده است.

جالب اينجاست كه پیشتر از زبان مسئولين دولتي مي‌شنيديم كه با پديده مديران پروازي در دستگاه‌هاي دولتي برخورد مي‌شود، ولي نه تنها برخورد نشده، بلكه برعكس؛ به عبارتي اين بار مديراني كه هفتگي با پرواز از تهران به جنوب می‌روند، در عین سکونت در تهران حقوق و مزاياي جنوب نیز مي‌گيرند.

با اجراي سياست‌هاي نادرست و انتصابات سفارشي كه به تازگی در اين شركت انجام گرفته، نه تنها هزينه گزافي متوجه شركت و دولت شده، بلكه بیشتر طرح‌هاي شركت نفت و گاز پارس به دلیل نیمه وقت بودن حضور مدیران زمينگير شده و انگيزه كار را از تمامي کارکنان گرفته و تنها برخی مدیران پروازی از اين موقعيت، در حال كسب و درآمد بيشترند.
 
بر پایه مقررات اداري نفت، حقوق و مزاياي دريافتي كاركنان صنعت نفت بنا به محل خدمت آنان که شمال و يا جنوب است، تعیین می‌شود. كاركناني كه در جنوب خدمت مي‌‌کنند يا ساكن و روزكار جنوب هستند و يا ساكن جنوب نبوده و اقماري1-1 (دو هفته كار، دو هفته استراحت) و يا اقماري 1 ـ 2 (دو هفته كار، یک هفته استراحت) به مناطق نفتي جنوب می‌فرستند كه بالطبع به دليل شرايط سخت محيط كارگاهي و بدي آب و هوا و دوري دو هفته اي از خانواده از ضرايب حقوق و مزاياي بيشتري برخوردارند.

اکنون پرسش اينجاست، اين طرح به اصطلاح اقماري ويژه كه در مجموعه مقررات اداري نفت نمي‌گنجد و تنها در برگيرنده مديران و رؤساي شركت نفت وگاز پارس شده، با توجه به حقوق و مزاياي ویژه آنان به دلیل اين طرح، چه هزينه هنگفتي بر بيت المال وارد مي‌كند؟

این طرح توسط چه مقامي بر خلاف مقررات اداري صنعت نفت و با چه توجيهي آنهم با عنايت به دیرکردهای چند ساله پروژه‌هاي شركت مذكور طراحی و به اجرا گذارده شده است؟ چگونه مي‌شود، فلان رئيس و يا مدير دو تا سه روز در هفته به صورت پروازي و با صندلي‌هاي درجه یک هواپيما به منطقه عسلويه برود و بنا بر مقررات به جاي اينكه اين دو تا سه روز در هفته مأموريت به شمار رود، به مانند كارمندي كه دو هفته دور از خانواده و در آب و هواي گرم جنوب مشغول به كار است، با همان ضرايب كاركنان اقماري حقوق و مزايا بگيرد؛ آن هم در اشل مدیریت و مهمتر اينكه كارمند جنوب به شمار می‌رود تا در موعد بازنشستگي از مزاياي آن بهره‌مند شود؟

جوابیه شرکت نفت و گاز پارس که مطابق با قانون مطبوعات دقیقا در محل انتشار مطلب مورد ادعا درج می گردد:

پيرامون مطلب انتشار يافته در آن وبگاه ، موارد زير را براي روشن شدن اذهان و همچنين مشخص شدن واقعيت هاي موجود در مورد عملكرد تلاشگران صنعت نفت و گاز كشور ، قابل توجه مي باشد:

الف :  براساس مفاد اساسنامه شركت نفت و گاز پارس ، رسالت و وظيفه اصلي اين شركت نظارت عاليه بر فعاليتهاي مربوط به طرحهاي توسعه اي ميادين نفت و گاز كه توسط پيمانكاران ،مهندسين مشاور وسازندگان بخش دولتي و خصوصي اجرا مي گردد مي باشد و از آنجائيكه نظارت و كنترل بر فعاليتهاي پيمانكاران و سازندگان شامل تمام مراحل اجراي يك طرح اعم از مهندسي ،خريد و عمليات ساخت و نصب بوده و از طرفي ديگر فعاليتهاي مهندسي و خريد (كه بالغ بر 65% وزني از كل طرح را به خود اختصاص داده و تا اواخر اجراي طرحها نيز استمرار دارد )توسط پيمانكاران و مشاوران مهندسي و غيره در دفاتر مركزي آنها در تهران انجام شده و صرفاً عمليات ساخت و نصب در مناطق عملياتي صورت مي پذيرد ، لذا حضور تعدادي از متخصصان و كارشناسان و مديران در تهران جهت نظارت و كنترل و اعمال مديريت يكپارچه طرحها اجتناب ناپذير مي باشد .

ب :  همانگونه كه از عناوين طرح هاي اقماري 1-2 (دوهفته كار- يك هفته استراحت ) و يا 1-1 (دو هفته كار – دو هفته استراحت ) مشخص مي باشد كاركنان شاغل بصورت  طرحهاي اقماري از مدت تعيين شده جهت استراحت (يك هفته يا دوهفته ) بهره مند مي باشند ،در حاليكه كاركناني كه هر هفته ملزم به تردد اجباري به مناطق عملياتي هستند ضمن تحمل مشقات ناشي از تردد مكرر هوايي و دوري از خانواده ،از هيچگونه زمان استراحت برخوردار نبوده و در زمان حضور در تهران نيز ملزم به انجام وظيفه در محل كار بطور مستمر و پيوسته مي باشند و عليرغم سختي كار و وظايف خطير محوله به آنان و مدت زمان كاركرد طولاني تر، هيچگونه حقوق و مزاياي بيشتري نسبت به طرحهاي اقماري دريافت نمي كنند.

ج :  برخلاف مطالب مندرج در گزارش مذكور صرفاً 40 نفر از تعداد 2500 نفر كاركنان شاغل در شركت به ناچار جهت انجام وظيفه در دفاتر مهندسي تهران و مناطق عملياتي به طور متناوب تردد مي نمايند كه اين تعداد تنها حدود 5/1درصد از كل كاركنان مي باشد و از طرفي ديگر افراد مذكور از همه رده هاي سازماني اعم از مديران ،كارشناسان و متخصصان مي باشند و به رده خاصي اختصاص ندارد.

د :  عليرغم لزوم ايجاد تسهيلات و شرايط مناسبتر براي كاركنان سخت كوش اين شركت كه مسئوليت اجراي همزمان تعداد زيادي از عظيم ترين طرحهاي توسعه اي كشور را به عهده دارند، ليكن تا كنون هيچگونه مقررات جديد اداري درخصوص با وضعيت سخت ترين كاركرد كاركنان به تصويب نرسيده است .

هـ:  با در نظر گرفتن توضيحات فوق ملاحظه ميگردد كه اينگونه گزارشات غير واقعي و غير منصفانه در ارتباط با جهادگران صنعت نفت كه با تقبل و تحمل سخت ترين شرايط كاري و دوري از خانواده  به علت حضور دائم و طولاني مدت و مستمر در محل خدمت در تهران و مناطق عملياتي و محروم بودن از مدت زمان استراحت،بدون دريافت هر گونه حقوق و مزايايي اضافه تر نسبت به ساير كاركنان ،‌ مشغول انجام وظيفه و اجراي عظيم ترين طرحهاي ملي مي باشند، تنها منجر به تخريب و تضعيف روحيه كاري آنان شده و درنهايت وقفه و تاخير در روند پيشرفت و استقلال صنعت نفت و گاز كشور را به دنبال خواهد داشت.