شهردار شنژن دست خالي برگشت!

بيست‌وششمين دوره بازي‌هاي دانشجويان جهان در حالي تنها با يك طلا، 4 نقره و 3 برنز و سقوط 22 پله‌اي ايران در رده‌بندي نهايي همراه بود كه كاروان اعزامي ايران علاوه بر نتيجه‌گيري ضعيف شاهكارهاي ديگري را هم به نام خود ثبت كرد. آنچه بيش از هر چيز به ضعف مديريتي و عدم برنامه‌ريزي مسئولان كاروان ورزشي ايران بازمي گشت.

در شرايطي كه سرپرست كاروان از سه روز قبل به همراه مسئول روابط ‌بين‌الملل به شنژن رفته بود تا كارها را هماهنگ كنند؛ ورزشكاران خسته ايران كه 21 ساعت در راه بودند براي دريافت اتاق‌هايشان 6 ـ 5 ساعت هم در ورودي دهكده معطل ماندند. اين تاخير در ورود باعث شد نماينده ايران در جلسه هماهنگي مسابقات دوچرخه‌سواري غيبت كند و اصغر صالح نيا كه براي كسب مدال به بازي‌ها آمده بود به همين راحتي حذف شود.

داوران ايراني ژيمناستيك هم به‌دليل غيبت در جلسه قرعه كشي از قضاوت در مرحله مقدماتي بازي‌ها محروم شدند.

اگر تيم واليبال آفريقاي جنوبي در گروه ايران انصراف نمي‌داد، بازيكنان اين تيم كه تازه ساعت 3 بامداد در اتاق‌هايشان مستقر شده بودند، بايد ساعت 10 صبح به مصاف عمان مي‌رفتند!

در مراسم بر افراشتن پرچم كشورها شاهكار ديگري رخ داد. در اين مراسم پرچم ايران با حضور دكتر ملاباشي، معاون دانشجويي وزارت علوم به همراه سه كشور ديگر به اهتزاز در آمد. وقتي يادبود شهردار «شنژن» به مسئولان ايراني داده شد، نمايندگان ترينيداد توباگو و جزاير ايسلند يادبود كشورشان را به شهردار دادند اما انگار سرپرست كاروان ايران پس از سه دوره اعزام كاروان، مراودات بين‌المللي را فراموش كرده بود يا نمي‌دانست كه بايد بلافاصله يادبود ايران هم اهدا شود. طالب پور كه خيلي دير متوجه اين كاستي شده بود چند نفر را فرستاد تا بروند و يادبودي بياورند كه اين گروه هم پس از پايان مراسم رسيدند!

وقتي مهران عسگري تنها مدال طلاي كاروان را گرفت، مسئولي در سالن نبود چه برسد به اينكه پرچمي باشد تا با آن دور افتخار بزند. تنها طلايي كاروان ايران به طرف تماشاگران چيني رفت و از آنها دو پرچم كاغذي كوچك گرفت تا روي شياپچانگ دور افتخار بزند!

وقتي كاروان ايران مي‌خواست دهكده را ترك كند بايد سفري 27 ساعته را پشت سر مي‌گذاشت. مهدي طالب‌پور،‌سرپرست كاروان ايران از مسيري ديگر وبا پروازي حدود 13 ساعته به ايران رسيد. او علت كوتاه بودن سفرش را برنامه‌ريزي براي استقبال از كاروان عنوان كرد. در شرايطي كه هيچ برنامه‌اي براي استقبال از كاروان تدارك ديده نشده بود و تنها دو بنر در دقيقه 90 روي ديوار شيشه‌اي نصب شد.

تيم واليبال ايران درحالي كه مي‌دانست حريف مرحله بعدي‌اش نماينده رژيم اشغالگر قدس است، مقابل مكزيك پيروز شد تا با انصراف از حضور مقابل رژيم اشغالگر قدس، تبليغي اساسي براي اين كاروان شكست خورده در داخل پديد آورد، غافل از اينكه اين جريان چه تبعات منفي مي‌تواند براي ورزش ايران در آستانه المپيك داشته باشد.


تهران امروز