توليد صنعتي مواد مخدر؛ رهاورد اقتصادي آمريكا در افغانستان

سرويس اقتصادي ـ آمارهای داده شده از سوی سازمان ملل متحد، نشان می دهد که از آغاز لشکرکشی آمریکا و متحدان اروپایی اش به افغانستان، تولید مواد مخدر در این کشور نزدیک بیست برابر افزایش یافته است.

به گزارش «تابناك»، آمريكا در سال 2001 و پس از حادثه تروريستي يازدهم سپتامبر با گرفتن مجوز از شوراي امنيت سازمان ملل متحد و با همكاري نيروهاي ناتو، افغانستان را تحت اشغال نظامي درآورد.

پيش بيني مي شد، اين عمليات گسترده نظامي كه بي همكاري نيروهاي مجاهد افغان در بعد زميني موفقيت نمي يافت، بر پایه اهداف اعلام شده در راستاي مبارزه با تروريسم و به عنوان نمونه اي بارز در كاهش توليد مواد مخدر در افغانستان، به پيروزي هاي بزرگي دست يابد.

بنا بر این گزارش، اما اكنون پس از گذشت ده  سال از اين اشغال نظامي، نه تنها از وابستگي اقتصاد اين كشور به مواد مخدر كاسته نشده، بلكه بنا بر آمار معتبر جهاني، اين ميزان به بيست برابر توليد پیش از اشغال افزايش يافته است.

بنا بر آمار ارایه شده از سوی دفتر مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل متحد، از زمان حمله آمریکا و متحدانش به افغانستان در سال دو هزار و یک میلادی، تولید مواد مخدر در افغانستان از یکصد و هشتاد و پنج هزار تن در سال به سه هزار و چهارصد تن افزایش یافته است.

در سال هاي بي سروساماني سياست اين كشور در فاصله ميان خروج نظاميان شوروي تا ورود نظاميان آمريكايي به دليل فشار هاي مالي شديد ناشي از جنگ هاي داخلي بي پايان و نداشتن حكومت مركزي، اقتصاد افغانستان به استفاده از توليد و تجارت غير قانوني اما پر سود ترياك کشیده شد، اما انتظار جامعه بين المللي، اين بود كه با ورود نيروهاي ناتو به رهبري آمريكا، اقتصاد كشور از اين ورطه غير انساني بيرون آيد، نه اين كه در همين راستا رشدي بيست برابري را تجربه كند.
 
البته اين افزايش توليد تنها در مقياس كمي و از نظر تناژ رشد بيست برابري را نشان مي دهد، در حالي كه با توجه به ورود محصولات جديد و فرآوري شده اي چون هرويين و دیگر مشتقات ترياك به سبد توليدات اين كشور، از نظر ارزش افزوده در مقايسه با افغانستان ده سال پیش كه تنها ترياك توليد مي كرد، افزايش بسيار بيشتر از بيست برابر را در برداشته است.

در حقيقت، آمريكايي ها نه تنها كشت ترياك را كاهش ندادند، بلكه با تجهيز باندهاي تبهكار افغان به لابراتوارها و كارگاه هاي توليد مواد مخدر، آنان را از خام فروشي به مرحله توليد صنعتي وارد كردند كه چيزي بيش از يك فاجعه است.
 
این گزارش می افزاید، گويا ليبراليسم اقتصادي لجام گسيخته آمريكا، ماهيت خود را در اين نقطه زمين به خوبي نشان داده كه صرف نظر از پیامدهای يك توليد خاص صرفا در صورت توجيه اقتصادي و سودآوري آن را حمايت كرده و به سمت توليد انبوه و صنعتي می برند.

همچنین افزایش تولید مواد مخدر در افغانستان به اندازه ای رسیده که مقامات این کشور را نیز نگران کرده است؛ اما اداوات و امکانات لازم برای مقابله با آن را ندارند و البته نظاميان خارجي حاضر در اين كشور هم كه توان آن را دارند، گويا انگيزه كافي براي مبارزه با اين تبهكاري مدرن ـ كه كل جهان را تهديد مي كند ـ ندارند.

حال اضافه كنيم، همه اين مشكلات را به پیامدهایی كه براي ايران داشته؛ از حمله خشكي درياچه هامون و نابودي مختصر كشاورزي موجود در سيستان و آوارگي اهالي 250 روستاي اين ناحيه، تنها به دلیل ندادن حق آبه ايران از رود هيرمند، براي آبياري هرچه بهتر مزارع ترياك در استان هلمند و همچنين هزينه هاي بالاي مالي و جاني نيروي انتظامي ايران در مبارزه با اين موج سنگين قاچاق از مرزهاي چند هزار كيلو متري با افغانستان و سرانجام، آلودگي جوانان ايراني به عنوان نخستين و نزديكترين بازار هدف براي صادرات اين محصولات شيطاني.

آمارهای جهانی نیز نشان می دهد که افغانستان، بزرگترین کشور تولید کننده مواد مخدر در جهان به شمار می رود و این موضوعی است که موجب نگرانی بسیاری از کشورهای جهان به ویژه همسایگان این کشور شده است؛ اما بايد پرسيد كه چرا اين نگراني بين المللي توسط بزرگترين نيرو نظامي بين المللي حاضر در افغانستان تعقيب نمي شود؟

آيا جز اين است كه اگر آمريكايي ها از سود به دست آمده از تجارت و گسترش مواد مخدر در اين كشور سهمي نداشتند و به نوعي شركاي تجاري آن به شمار نمی رفتند، اين تجارت ضد بشري در دوره حضور آنان رشد بيست برابري نمي يافت؟