فوتباليست‌ها در ايران بيشتر درآمد دارند يا در امارات؟

تعطيلات ليگ برتر براي فوتباليست‌هاي مطرح و گران‌قيمت ايران فرصت مناسبي است تا فارغ از هياهوي پنجره نقل و انتقالات چند صباحي در خارج از كشور روزگار بگذرانند. در اين ميان عده‌اي كشورهاي اروپايي به ويژه تركيه را براي اقامت چند روزه انتخاب مي‌كنند اما عده‌اي ديگر رنج زندگي چند روزه در گرماي طاقت فرساي امارات را به جان مي‌خرند! افزايش موج سفرهاي تابستاني فوتباليست‌هاي ايراني به امارات البته بي‌ارتباط با ظهور قانون پرسروصداي سقف قرارداد و ركود نسبي حاكم بر فوتبال ايران نيست.

افت نسبي دستمزدها، اغلب ستاره‌هاي گرانقيمت فوتبال ايران را براي نشستن پاي ميز مذاكره با شيوخ حاشيه خليج فارس به صرافت انداخت و آنها اميدوار بودند پس از امضاي قرارداد با تيمهاي اماراتي و به جيب زدن دستمزدي در حدود دو برابر آنچه تيم‌هاي ليگ برتري ايران پرداخت مي‌كنند، زندگي تازه‌اي را آغاز كنند. سفرهاي تابستاني به امارات اما فرجام خوشايندي نداشت و آنها در نهايت چاره‌اي نداشتند جز اينكه به ايران برگردند و زير سايه قانون سقف قرارداد باب مذاكره را با تيم‌هاي ليگ برتري باز كنند.

گردش مالي ليگ فوتبال امارات هنوزهم قابل توجه به نظر مي‌رسد اما تيم‌هاي اماراتي مثل سابق به بازيكناني در كلاس فوتبال ايران پيشنهادهاي اغوا كننده و دستمزدهاي نجومي نمي‌دهند. مدتهاست كه تيم‌هاي متمول اماراتي به جاي ريختن دلارهاي سبز به پاي ستاره‌هاي پرحاشيه فوتبال ايران، با پرداخت مبالغي مشابه بازيكنان شاخص و بعضا بازنشسته خارجي را به خدمت مي‌گيرند و در اين ميان اقبال بيشتري به فوتباليست‌هاي آمريكاي جنوبي نشان مي‌دهند. 

بازگشت ستاره‌ها از سفر تابستاني 

به بن بست رسيدن روند مذاكره بين فوتباليست‌هاي ايراني و تيم‌هاي امارتي اما فاجعه قلمداد نمي‌شود. اينجا به رغم اعمال نصفه و نيمه قانون سقف در تيم‌هاي صنعتي ليگ برتر هنوز رقم‌هاي درشتي بين فوتباليست‌هاي مطرح و باشگاههاي ليگ برتري رد و بدل مي‌شود و بازار براي اين دسته از بازيكنان پررونق به نظر مي‌رسد. مرور سفرهاي نافرجام ستاره‌هاي ايراني و خارجي ليگ فوتبال ايران با تيمهاي اماراتي و بازگشت غافلگيرانه آنها به ايران نشان مي‌دهد كه به رغم سخت گيري‌هاي فدراسيون فوتبال و بزرگ‌تر شدن دايره نظارت سازمان ليگ بر دستمزد قراردادها، فوتباليست‌هاي مطرح ليگ برتر هنوز هم مبلغي بيشتر از آنچه تيمهاي اماراتي حاضرند براي آنها پرداخت كنند را دريافت مي‌كنند. لوسيانو ادينيو، مهاجم فصل قبل مس كه با 22 گل زده در رديف بازيكنان انگشت نماي ليگ دهم قرار داشت در ابتداي پنجره نقل و انتقالات مورد توجه چند تيم اماراتي قرار گرفت.

 مهاجم برزيلي در آن مقطع حتي به تماس‌هايي كه از ايران با او برقرار مي‌شد پاسخ نمي‌داد و سرگرم مذاكره با تيم الشباب امارات بود اما خيلي زود روند مذاكرات به بن بست رسيد و به اين ترتيب او براي بازگشت به فوتبال ايران به تيم‌هاي ليگ برتري چراغ سبز نشان داد. ادينيو اكنون به پيشنهاد استقلال و پرسپوليس فكر مي‌كند و احتمالا فصل بعد با پيراهن يكي از دو تيم بزرگ پايتخت به ميدان مي‌رود. جاسم كرار مهاجم فصل گذشته تراكتورسازي هم وضعيت مشابهي دارد. مهاجم عراقي پس از امضاي قرارداد داخلي با استقلال به امارات سفر كرد و در گيرودار سفر تابستاني به حاشيه خليج فارس مورد توجه باشگاه الوصل امارات قرار گرفت. روند مذاكرات البته مطابق ميل جاسم كرار نبود و پيشنهاد ناچيز الوصل باعث شد اين بازيكن به مديران باشگاه استقلال خبر بدهد كه خيلي زود در تمرينات اين تيم حاضر خواهد شد. كريم انصاري فرد آخرين نمونه از بازيكنان ليگ برتري است كه ادامه زندگي در ليگ برتر را به حضور در تيمهاي اماراتي ترجيح داده است.

 به موازات قرار گرفتن نام مهاجم فصل قبل سايپا در رديف پنجاه بازيكن مستعد فوتبال دنيا، پيشنهادهاي ريز و درشتي به دست او رسيد. انصاري فرد طي چند ماه گذشته بيشتر اوقاتش را صرف بررسي پيشنهاد تيمهاي اورتون انگليس، آيندهوون هلند، دورتموند آلمان و البته چند تيم اماراتي كرد اما پيشنهاد دو تيم بزرگ پايتخت به حدي اغوا كننده بود كه او به تمام پيشنهاداتش پشت كرده و روز گذشته از احتمال پيوستنش به پرسپوليس خبر داد. پرسپوليس اواسط نيم فصل ليگ دهم هم حاضر شده بود براي گرفتن رضايتنامه انصاري فرد پانصد ميليون تومان به باشگاه سايپا بپردازد. ايمان مبعلي تنها فوتباليست ايراني حاضر در فصل آينده ليگ امارات است كه البته او هم با دريافت دستمزدي مشابه آنچه فصل قبل از استقلال گرفت صرفا براي بازگشت به زندگي راحتي كه در امارات داشت به الشارجه پيوست. پيوستن ابراهيم توره مهاجم فصل قبل سپاهان به ليگ امارات هم ماجراي جداگانه‌اي دارد. او در ازاي دريافت دستمزد نجومي به عجمان پيوست. 

تفاوت ناچيز دويست ميليون توماني! 

كاهش انتقال فوتباليست‌هاي ايراني به ليگ امارات از جنبه اقتصادي قابل بررسي است. بسياري از تيم‌هاي ليگ برتري دائما از زيانده بودن فوتبال ايران مي‌نالند و با وام‌هاي كلاني كه از سازمان‌هاي مختلف دريافت مي‌كنند روزگار مي‌گذرانند. با اين حال پولي كه نهادهاي دولتي از كانالهاي مختلف به فوتبال تزريق مي‌كنند قابل توجه است و فوتباليست‌هاي ايراني هنوزهم از گردش مالي ليگ فوتبال ايران منتفع مي‌شوند. حشمت مهاجراني، سرمربي اسبق تيم ملي كه سالها با تيم‌هاي اماراتي همكاري كرده در توصيف اوضاع اقتصادي فوتبال ايران و ارتباط آن با جواب رد فوتباليست‌هاي ايراني به تيم‌هاي اماراتي مي‌گويد: «امروزه تمام اتفاقات فوتبال را بايد از جنبه اقتصادي بررسي كرد. تا يك دهه قبل پولي در بساط فوتبال ايران نبود و فوتباليست‌هاي مطرح براي پولدار شدن ناچارا به تيمهاي متوسط اروپايي مي‌رفتند و تعدادي ديگر هم آرزوي پيوستن به تيمهاي متمول اروپايي را داشتند.

 الان اوضاع خيلي فرق كرده چرا كه پول به اندازه كافي در فوتبال ايران هست و لزومي ندارد فوتباليست ايراني براي دريافت دستمزد بيشتر آواره كشورهاي همسايه شود.» صرفنظر از پشت چشم نازك كردن فوتباليست‌هاي ايراني براي تيمهاي اماراتي، به نظر مي‌رسد هجوم تيم‌هاي باشگاهي امارات به سمت بازيكنان شاخص اروپايي و آمريكاي جنوبي بخش ديگري از اين ماجراست. حشمت مهاجراني اين اقدام را سياست تازه فوتبال امارات براي بالا بردن كيفيت ليگ اين كشور توصيف مي‌كند: «باشگاههاي اماراتي، فوتبال باشگاهي قطر را براي خودشان الگو قرار داده‌اند و صرفا براي فوتباليست‌هاي تاپ خارجي هزينه مي‌كنند. با اين رويكرد تازه، دستمزدي كه فوتباليست‌هاي درجه يك ايراني از تيم‌هاي ليگ برتري مي‌گيرند به زحمت دويست ميليون بيشتر از دستمزدي است كه تيمهاي اماراتي به آنها مي‌دهند. با اين اوصاف منطق حكم مي‌كند كه فوتباليست ايراني قيد دويست ميليون را بزند و به جاي زندگي در گرماي طاقت‌فرساي امارات در كشور خودش و كنار خانواده‌اش زندگي كند.» 

هجوم فوتباليست‌هاي ايراني به ليگ قطر نشان مي‌دهد بستر تازه‌اي براي آنها كه به دنبال كسب درآمد بيشترهستند فراهم شده و تيمهاي قطري حتي بيشتر از تيم‌هاي متمول دهه پيش امارات سركيسه را براي فوتباليست‌هاي ايراني شل مي‌كنند. قطري‌ها البته صرفا براي بازيكنان مطرح تيم ملي دست به جيب مي‌شوند و ساير ستاره‌هاي ليگ برتري به قراردادهاي چند صد ميليون توماني در بازار مكاره بسنده مي‌كنند. با تلاش مدير باشگاههايي كه دغدغه شان فراتر از پيشرفت فوتبال باشگاهي ايران است به حدي پول وارد چرخه اقتصادي فوتبال ايران شده كه حتي مربي برجسته‌اي مثل ميشل هنكه، دستيار سابق اوتمارهيتسفلد در باير‌مونيخ از پذيرفتن دستياري حميد استيلي و پرويز مظلومي ابايي ندارد.