تصویب قانون منع ترویج برهنگی!

مجلس‌نشینان قانونی تصویب کرده‌اند مبنی بر منع ترویج برهنگی.

ظاهرا پیش از تصویب یک آدم عاقلی هم با این قانون مخالفت کرده و گفته مگر کسی برهنگی را ترویج می‌کند که حالا می‌خواهیم به منع آن رای بدهیم. نمی‌دانم چرا هیچ کس به حرف کاملا عقلانی و منطقی این بنده خدا وقعی ننهاد.  ممکن است بگویید حالا یک بار هم عده‌ای به فکر علاج واقعه قبل از وقوع افتاده‌اند تو دیگر چرا مخالفت می‌کنی؟

اصلا فکر کن این قانون یک قانون بی‌ضرر است. ایرادی دارد؟ می‌گویم: نع! ایرادی ندارد. منتهی تصویب قوانین بی‌ضرر و زیان مال کشورهایی است که همه کارهایشان را انجام داده باشند و صرفا از سر بیکاری قوانین فانتزی و بی‌ضرر تصویب کنند. در سرزمینی که از در و دیوار آن مشکلات می‌بارد چرا باید وقت گرانبهای نمایندگان عزیز صرف تصویب چنین قوانینی شود؟

 علاوه بر این، اصلا چنین موضوعی چه نیازی به مصوبه مجلس دارد. درست مثل این است که فردا روزی کسانی بخواهند مصوبه‌ای مبنی بر منع ترویج و اشاعه اعتیاد در مجلس به تصویب برسانند. خب مگر چنین چیزی نیاز به مصوبه مجلس دارد؟ طبیعی است که هر شخص یا نهادی بخواهد چنین خبطی انجام دهد دچار مشکل خواهد شد.

تصور بنده این است که نمایندگان محترم هنگام طرح این بحث در مجلس هول شده‌اند و گمان کرده‌اند اگر با چنین طرحی موافقت نکنند ممکن است خدای ناکرده به مخالفت با حجاب متهم شوند. و از آنجا که این روزها بازار اتهام و شایعه حسابی داغ است بعید نیست که مخالفت آنها با طرح منع ترویج برهنگی حمل بر چیزهای دیگر شود و آن وقت باید آن حیوان محترم را آورد و باقالا بارش کرد.

می‌خواستم مطلب را ادامه دهم که خبری تازه رسید و آن هم اینکه مجلسی‌ها در مخالفت با انحلال دانشگاه علوم پزشکی ایران تذکری جدی به وزیر بهداشت داده‌اند. به حکم: عیب می جمله بگفتی هنرش نیز بگوی، باید بگویم که هرچه قدر کار پیشین مجلسیان چند و چون داشت این کارشان قابل تحسین است.

اینکه چرا چنین تصمیمی درباره دانشگاه علوم پزشکی ایران گرفته شده اصلا مهم نیست. مهم نحوه انحلال چنین مرکزی است. اینکه بدون اطلاع و هماهنگی و ناگهان چنین اتفاقی افتاده مهم است. گویی کودتایی در کار بوده .

باور کنید مرکز فسق و فجور را هم این گونه منحل نمی‌کنند. واکنش سریع مجلسیان به این موضوع ستودنی است. اگر قرار باشد هر تصمیمی بدون اطلاع قبلی، ناگهانی و خودمحورانه به مرحله عمل درآید به زودی از گریبان فاشیسم و استبداد سربرخواهیم کرد.

شاید اگر آن روز که در راس امور بودن مجلسی‌ها را زیر سوال بردند واکنشی در خور از سوی مجلسی‌ها صورت می‌گرفت شاهد این مسائل نمی‌بودیم. علی‌ای‌حال اگر چه ظاهرا کار از کار گذشته است اما این بزنگاه از آن بزنگاه‌هایی است که مجلس می‌تواند در راس امور بودن خود را به اثبات برساند.

ایستادگی در برابر این تصمیم تنها یک مانور سیاسی نباید باشد، مجلس باید تمام قد از شان و شوکتی که مردم به آن بخشیده‌اند دفاع کند. اگر مجلس از چنین آزمونی سربلند بیرون بیاید هنوز هم می‌توان به چیزهایی امیدوار بود اما اگر... دلم نمی‌آید جمله‌ام را تمام کنم.