حوزه سیاست بازنشستگي ندارد
يك نماينده اصولگراي مجلس هشتم، بازنشستگي سياسي در ايران را ناشي از دوعلت عمده قهر و ياس از فضاي سياسي كشور عنوان كرد و گفت: جوانان نيز اگر احساس كنند كه در آينده مجبورند عرصه سياسي را به شكل قهر و ياس ترك كنند فعاليت و جنب و جوش كمتري دراين عرصه خواهند داشت.
به گزارش ایسنا، حشمتالله فلاحتپيشه با تاكيد بر اينكه فعالان عرصه سياسي بايد صرفا از حوزه عمل بازنشسته شوند و نه از حوزه فكر، گفت: درعرصه فعاليت سياسي دنيا،لايههاي مختلفي از افراد در حوزه سياسي حضور دارند؛ يك عده به عنوان نماينده مجلس و مسوولان دولت در حوزه عمل فعاليت ميكنند و عدهاي هم در قالب ستاد مركزي احزاب.
اين استاد دانشگاه افزود: افراد دردسته دوم، دراوج جواني و توانشان فعاليت ميكنند و بعد از اينكه از اين حوزه خارج شدند وارد حوزه جامعه مدني ميشوند؛ به اين معنا كه سعي ميكنند فعاليت احزابي كه پشتوانه نيروهاي عملي و اجرايي هستند را سامان دهند.
وي با بيان اينكه افراد با بازنشستگي از حوزه اجرايي و عملي ميتوانند وارد حوزه فكري و مطالعات استراتژيك شوند،افزود: به عنوان نمونه در آمريكاي امروز، موسسات مختلفي از جمله شوراي روابط خارجه آمريكا وجود دارد كه عمدتا سياستمداران برجسته سابق در آن حضور دارند.
نماينده اسلامآباد غرب در مجلس، تاكيد كرد: حوزه سياست، حوزهاي است كه انسان توان راهبردسازي،راهبردنويسي و كار عملي را در آن دارد و عملا اين حوزه بازنشستگي نميپذيرد؛ گرچه قسمت اجرايي و عملي جايي است كه حتما بايد در آن بازنشستگي وجود داشته باشد و هميشه فضا باز باشد تا كساني كه جوانترهستند و نيروي بيشتري دارند در آنجا حضور فعال داشته باشند.
فلاحتپيشه يادآور شد: متاسفانه در جامعه سياسي ما فقط دو لايه وجود دارد، يك عده كساني كه در حوزه عمل هستند و اينها طيفي از جوانان تا پيرمردهايي را شامل ميشوند كه به سختي توان نشستن بر روي صندلي را دارند و طيف ديگر حوزه بازنشستهها هستند كه اين افراد،عمدتا كساني هستند كه بازنشستگيشان بيشتر حالت قهر و ياس دارد در صورتي كه بازنشستگي در حوزه سياست عملي ميتواند آغازي بر يك شور و شوق تازه باشد، يعني كساني از حوزه عمل به حوزه حزبي، جامعه مدني و اتاقهاي فكر منتقل ميشوند.
اين نماينده اصولگراي مجلس ادامه داد: بازنشستگي در ايران حوزهاي است كه سياستمداران ما زماني كه احساس كنند نميتوانند اثري بر تحولات سياسي بگذارند و به ياس دچار ميشوند وارد آن ميشوند، يا اينكه اين افراد كساني هستند كه تحولات سياسي باب ميل آنها نيست و به عبارتي به حاشيه رانده ميشوند كه اين هم نوعي حالت قهر است.
وي در ادامه با اعتقاد به اينكه امروز بعد از گذشت 30 سال نميتوان دموكراسي در ايران را دموكراسي جواني دانست، تاكيد كرد: ما بايد به گونهاي عمل كنيم تا كساني كه در حوزه عمل و اجرا هستند كماكان در اين حوزه فعاليت كنند و درعين حال اراده بازنشستگي در آنها وجود داشته باشد؛ چرا كه در شرايط خاص، هفت تا هشت سال ماندن در عرصه سياسي براي يك انسان كافي است چرا كه عرصه سياسي در كشور ما عرصه كاهندهاي است؛ همچنين بايد به گونهاي باشد كه افراد بعد از بازنشستگي وارد حوزه جامعه مدني شوند.
فلاحتپيشه با بيان اينكه مشكل جامعه ما اين است كه سياستمداران نه از حزب ميآيند و نه به حزب برميگردند،گفت: حوزه حزب و جامعه مدني در كشور ما حوزه ضعيفي است. افراد وقتي از فعاليت سياسي خارج ميشوند خانهنشين ميشوند و ديگر وارد حزب و جامعه مدني نميشوند تا فضاي حزبي در كشور تقويت شود در حالي كه ما بايد اين سه لايه حوزه كار عملي و سياسي، حوزه حزب و جامعه مدني و حوزه بنيادهاي فكري را در جامعه شكل دهيم.
اين عضو كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس با اشاره به اينكه در دستور كار هر كميسيون در مجلس ايران 120 طرح يا لايحه است، گفت: با اين وجود نمايندگان مجلس نيازمند راهنمايي كارشناسي هستند؛ اما حزبي نيست كه آنها را سامان دهد و بنياد فكري نيست كه به آنها كمك كند، تنها يك مركز پژوهشها است كه آن هم بيشتر حالت توصيهاي دارد.
فلاحتپيشه، با بيان اينكه در نظامهاي حزبي افراد بر اساس تقسيم كار و تخصص به مباحث مختلف ورود پيدا ميكنند، گفت: در اين حالت كسي كه در مجلس سخني ميگويد بايد يا يك بنياد فكري به او خط داده باشد يا حزبي تخصص او را تائيد كرده باشد كه او در قالب همين موضوع وارد شود؛ اما متاسفانه در مجلس ما هر كس زودتر دكمه را فشار دهد زودتر هم حرف ميزند و اين باعث ميشود خيلي افراد احساس كنند كه براي حرف زدن مجبورند وارد رقابت شوند و به همين خاطر ورود پيدا نميكنند و سكوت ميكنند.
