گامهای موثر و رو به جلوی تبم ملی

تیم ملی در مسابقات غرب آسیا از گروه خود ، به عنوان تیم اول صعود کرد .
به راستی دلیل این قدمهای رو به جلو چیست ؟! آیا قطبی و کادر فنی می تواند مهمترین دلیل پیشرفت تیم ملی ایران باشد ؟!قطعاً قطبی هم موثر است امّا آن چیزی که تاثیرگذار است عوامل دیگری هم هست که شاید بیشتر از خود قطبی و کادر فنی حائز اهمیت است چراکه امروز دیگر به خوبی می دانیم نه او ، که هیچ مربی ایرانی در حال حاضر قابلیت این را ندارد که چیز تازه ای به بازیکنان اروپا دیده تیم ملی ایران اضافه کند. اگر تیم ملی را تجزیه و تحلیل کنیم و زیربوته آزمایش ببریم ادله مختلفی برای این روند رو به رشد پیدا می کنیم.

بازگشت لژیونرها و تقویت فوتبال ایران

یکی از این ادله ، خارج کردن برخی بازیکنان اسم و رسم دار از لیست تیم ملی است که بیش از اینکه بازی کنند و سر جلوی توپ بگذارند، اسمشان به میدان می رود.این موضوع البته باید به پای کادرفنی نوشته شود اما نکته این است که برای خارج کردن نام همان اسم و رسم دارهایی که به قول علی پروین یک تریلی اسمشان را یدک نمی کشد، بازگشت لژیونرها به ایران کار را راحت کرده است ، چرا که این بازگشت منجر به تنه به تنه شدن لژیونرهای سابق (بویژه اماراتیها) با بازیکنان داخلی شده و انتخاب را راحت تر از سالهای قبل کرده است. طی سالهای قبل ترازوی قیاس مناسبی برای انتخاب برتر و برترین در میان بازیکنان وجود نداشت چراکه برخی در لیگ امارات که کندتر و ضعیف تر از لیگ ایران است بازی می کردند و بعضی در اروپا روی نیمکت ذخیره ها بودند،

نعل اسب افشین بر سر در تیم ملی

در نتیجه متر و معیار مشخصی برای اندازه گیری توانایی این بازیکنان وجود نداشت و سوال این بود که آیا نیمکت نشین تیمهای اروپایی بهتر است یا بازیکن فیکس امارات و یا پدیده داخل ایران ؟!

در واقع امیر قلعه نوعی ، علی دایی و همه دیگران می کوشیدند تا از میان این طیف گسترده و غیر قابل قیاس ، قیاس کنند و بهترین را پیدا کنند اما ناگفته پیداست که موفق نمی شدند و دچار اشتباهات فاحشی می شدند. امروز اما قطبی می تواند با یک نگاه همه داشته های فوتبال ایران را در همین لیگ برتر ببیند و تنه به تنه شدن آنها را جلوی چشم خود عبور دهد ، آن هم نه فقط در اردوی چند روزه تیم ملی بلکه در رقابت فشرده باشگاهها، و اینگونه است که مهرداد اولادی ها ، میلاد میداوودی ها، انصاریفرها،زنیدپورها و...گوی سبقت را از امثال مهدوی کیا ، کریمی،هاشمیان و ...ربوده اند و نه تنها در تیم ملی فیکس شدند بلکه هم مایه امیدواریند و هم به دلیل وضوح قیاس جلوی انتقادها را گرفته اند.

بله از روزی که قطبی پا به ایران گذاشت یک مربی خوش شانس لقب گرفت.گل دقیقه 96 پرسپولیس به سپاهان شاید نماد بزرگی بود برای خوش شانسی امپراطور و حالا باید گفت خوش حالیم که امپراطور با خودش نعل شانس را به تیم ملی هم آورده است.
شاید بازی با برزیل که همه عمر به دنبالش بودیم و بودند بسیاری از مربیان که آرزوی چنین دیداری را داشتند نماد دیگری باشد از خوش شانسی قطبی و خوش حالی اهالی فوتبال.