عطر گاوداری، نوای چوب بری!
واکنش عباس ترابیان به انتشار اخبار نگران کننده اردوی تیم ملی ایران در کمپ تمرینی اتریش، عمق نگرانی های مدیران فدراسیون فوتبال از علنی شدن کیفیت و امکانات اردویی که مخالفت های بسیاری را به دنبال داشت علنی کرد.
به نوشته تهران امروز؛ سرپرست کمیته روابط بین الملل فدراسیون اواسط هفته گذشته در گفت و گویی کوتاه با یک خبرگزاری گفت:« نمی دانم خبرهای اردو از چه کانالی به ایران رسیده. از اول گفته بودم نباید هیچ خبرنگاری در اتریش همراه تیم ملی باشد اما متاسفانه توصیه من جدی گرفته نشد.»
تعداد خبرنگاران و عکاسان همراه تیم ملی در اردوی آماده سازی اتریش بسیار اندک است و تنها یک خبرنگار و یک عکاس به شکل حرفه ای اخبار این اردو را به رسانه های داخلی مخابره می کنند. از سویی این خبرنگاران هم بخشی از هزینه سفر را شخصا پرداخت کردهاند و با عبور از موانعی که بر سر راه حضور آنها در اتریش تراشیده شده بود خودشان را به محل برپایی اردو رساندند.
مصائب افشین قطبی و فدراسیون فوتبال تنها در جمع و جور کردن بازیکنان تیم ملی و مقابله با باشگاه هایی که در تحویل دادن بازیکنان مقاومت می کردند، خلاصه نشد. از اولین ساعاتی که بازیکنان در فرودگاه امام دور هم جمع شدند ناهماهنگیها جلب نظر می کرد و پرواز طولانی به فرانکفورت با تاخیر ملال آور و کسل کننده ای همراه بود. بعدها ناصر حجازی از این حقیقت پرده برداشت که مدیران فدراسیون عمدا از پرواز ارزان قیمت تهران – وین استفاده نکردند و بوی توافقات مالی پشت پرده در این اتفاق به مشام می رسد.
به این ترتیب سفر خسته کننده تیم ملی از تهران به فرانکفورت، از فرانکفورت به وین و از وین به کمپ در نظر گرفته شده بیش از حد معمول طول کشید و بازیکنان امیدوار بودند پس از رسیدن به کمپ محیط مناسبی برای استراحت در انتظارشان باشد. همزمان با سفر تیم ملی کماکان صدای انتقاد مربیان تیم های لیگ برتری از سیاست های افشین قطبی و فدراسیون فوتبال به گوش می رسد.
اکثر قریب به اتفاق مربیان از اینکه باید در حساس ترین مقطع آماده سازی تیمهایشان، کلیدیترین بازیکنان خود را در اختیار تیم ملی قرار دهند دلخور بودند و تصمیم گیرندگان تیم ملی هم بدون آنکه پاسخ منطقی و قانع کننده ای داشته باشند باشگاهها را تهدید میکردند اگر ملی پوشان را در اختیار تیم ملی قرار ندهند با محرومیت های سنگینی مواجه خواهند شد.
امیر قلعه نویی از جمله مربیانی است که به رغم سفر تیم ملی به اتریش هنوز نتوانسته جدایی ملی پوشان سپاهان را هضم کند و به انتقادهایش ادامه می دهد: «اين اردو نه تنها به ما بلكه به كل فوتبال ايران ضربه زد. از زمان برگزاري فينال جامجهاني تا اولين روزي كه بازيهاي فيفادي برگزار ميشود، يك ماه فاصله است و تيم ملي ايران تنها تيمي در دنياست كه الان در حال برگزاري اردوست. ما و ساير تيمها تمرينات بدنسازي را پشت سر گذاشتهايم و ميخواهيم چند بازي هماهنگي انجام دهيم اما بازيكنان مليپوشمان را در اختيار نداريم. آيا نميتوانيم فوتبال كشوري مانند تركيه را الگو قرار دهيم؟ آيا تيم ملي تركيه هم براي جام ملتهاي اروپا مدتها ليگ خود را تعطيل ميكند؟
باشگاهها تنها 48 ساعت پيش از بازيهاي رسمي موظف به در اختيار گذاشتن ملی پوشان هستند. اين يك قانون بينالمللي است و نميتوانيم آن را در داخل ناديده بگيريم.» صداهای این اعتراضها اما آرام آرام در اخبار و تصاویر عجیبی که از اردوی تیم ملی در اتریش منتشر شده، گم می شود. تیم ملی در اولین بازی دوستانه خود مقابل ستاره سرخ بلگراد به تساوی یک - یک رسید و شبکه 3 سیما در بخش اخبار ورزشی چند نما از این بازی را به تصویر کشید.
مسابقه در زمینی برگزار می شد که کوچکترین نشانه ای از یک زمین فوتبال استاندارد نداشت و می توان گفت حتی برای تمرین تیم های باشگاهی دسته چندمی هم مناسب نبود. دورتا دور زمین را تپه های بلند احاطه کرده بود بهطوریکه در یکی از صحنهها دیدیم توپی که از بالای دروازه ایران به خارج رفت مسیر صعودی دیواره تپهها را طی کرد و مهدی رحمتی منتظر بود تا پس از پایین آمدن توپ از تپه بازی را مجددا آغاز کند.
اینکه اساسا بازی با تیم های باشگاهی کشورهای دیگر در شأن تیم ملی یک کشور نیست یک بحث است و اینکه تیم ملی در زمینی به میدان برود که مختص تیم های محلی است موضوع نگرانکننده تری است. از اردوی اتریش خبر می رسد هتل محل اقامت تیم ملی ایران از امکانات بسیار ضعیفی برخوردار است و در دمای 34 درجه اتریش امکانات سرمایش مناسبی ندارد. این هتل در روستایی دور افتاده در کشور اتریش بنا شده و احتمالا موسسان آن گمان نمی کردند روزگاری اعضای تیم ملی یک کشور برای اقامت به آن مراجعه کنند.
امکانات روستا به حدی ابتدایی است که وقتی ملی پوشان تصمیم گرفتند برای خرید سری به فروشگاهها بزنند برای خرید کالایی کاربردی تر از آب معدنی پیدا نکردند و حتی تلاش آنها برای تهیه سیم کارت تلفن همراه و برقراری ارتباط با تهران بی نتیجه ماند. در نهایت اصغر حاجیلو، سرپرست تیم سفارش داد تا از وین برای ملی پوشان سیمکارت تهیه شود و سیم کارتها با یک روز تاخیر بهدست ملیپوشان رسید. جالب اینکه مدیران همراه تیم ملی از خبرنگار و عکاس حاضر در اردو می خواهند این اتفاقات را پوشش ندهند و در غیر این صورت شانسی برای حضور در سفرهای آینده تیم ملی نخواهند داشت.
طبیعتا حالت ایده آل برای فدراسیون نشینها این است که تنها اعضای سایت و روابط عمومی خودشان در کنار تیم ملی باشند تا اخبار آنطور که فدراسیون می پسندد پوشش داده شود. زمینی که برای تمرین تیم ملی ایران در نظر گرفته شده متعلق به یک مدرسه فوتبال است و کودکان و نوجوانان اتریشی که این روزها مهمانان ناخوانده ای را در محل تمرین خود ملاقات می کنند به تماشاگران ثابت تمرینات تیم ملی تبدیل شده اند.
آنها بعضا توپ هایی که توسط ملیپوشان ایران به تپه های اطراف شلیک می شوند را به نفع خود مصادره می کنند و تدارکات تیم ملی مجبور است برای پیدا کردن توپ های مفقود شده از تماشاگران تمرین بازرسی بدنی به عمل آورد. جالب اینکه سرپرست تیم ملی در مواجهه با اعتراض بازیکنان به محل و امکانات اردو میگوید: « اینجا را انتخاب کردیم تا از هیاهوی شهر دور باشید و در آرامش تمرین کنید.»
از قاضی شریفی، رئيس کمیته انضباطی که برای کنترل موارد اخلاقی ملی پوشان عازم اتریش شده می توان به عنوان بی کارترین فرد اردو نام برد. چرا که اساسا در روستای دور افتاده محل اقامت تیم ملی امکان به حاشیه رفتن وجود ندارد. اطراف محل تمرین تیمملی ایران که به زعم اصغر حاجيلو بسیار آرام است، کارگاههای چوب بری پرتعدادی وجود دارد که ملیپوشان در اولین ساعات صبح با سرو صدای آنها از خواب بیدار میشوند و تا بعدازظهر با این صداها درگیر هستند.
هرچند که بوی زننده و آزار دهنده گاوداری های اطراف اردوی تیم ملی سرو صدای چوب بریها را در حاشیه قرار می دهد. کمی آن طرف تر از کمپ تیم ملی، اردوی تیم باشگاهی استیل آذین برپا شده و تمامی امکانات لازم در اختیار بازیکنان و کادر فنی این تیم است. اینکه چطور یک تیم باشگاهی می تواند اما تشکیلات فدراسیون فوتبال از برپایی یک اردوی متوسط عاجز است البته که سوال هشدار دهنده و قابل تاملی است.
