غمنامه يک مربي
ريموند دومنك چندين و چند روز بعد از حذف تقريبا وحشتناك تيم ملي فوتبال فرانسه از جام جهاني 2010 نيز ميگويد بابت اين واقعه بشدت احساس غم ميكند و ماجرا برايش بيش از حد ناراحتكننده است.
به نوشته جام جم و به مقل از ساکرنت؛ دومنك 58 ساله كه ديگر سرمربي اين تيم نيست و جايش را در اين سمت به لوران بلان 44 ساله داده است، هنوز راجع به وقايع روز پاياني مسابقات گروه اول جام مذكور صحبت ميكند. روزي كه آبيها در برابر ميزبان (آفريقاي جنوبي) 1ـ2 شكست خوردند و اروگوئه و مكزيك از اين گروه بالا رفتند.
اگر خروسها آن روز با نتيجهاي خوب برنده ميشدند، ميتوانستند به جاي مكزيكيها و همراه با اروگوئه بالا بروند، اما اخراج يوان گوركوف هافبك بوردويي و بازيساز فرانسه و خوردن دوگل از «كومالو» و «امفلاكار» نايب قهرمان دوره قبل را تمام و كاري كرد كه فرانسه به عنوان تيم آخر گروه اول جام به حذفي رقتبار تن بدهد. چيزي كه دومنك دائما به آن فكر ميكند و فقط توضيحاتي عادي را درباره آن ارائه مينمايد.
با وجود تمامي ماجراهاي ناگوار در اردوي فرانسه و جنگ داخلي در اين تيم و اخراج نيكولاس انلكا به سبب توهين وي به ريموند دومنك و همچنين تبعات مختلف اين ماجرا، اين مربي تا حدي خرافاتي و عجيب مدعي است هيچگونه تخلف و كمكاري در جريان ديدار با آفريقاي جنوبي از شاگردانش نديده و برعكس آنها را بسيار خواهنده و كوشا يافته است. به همين سبب نيز در پايان آن ديدار در شهر بلوم فونتن از آنها تشكر كرده و زحماتشان را ستوده است.
دومنك ميگويد: «من رفتم و حالا نوبت لوران بلان است كه به عنوان جانشين من فرانسه را به شرايط خوب گذشتهاش بازگرداند. اما من لازم ديدم در روز آخر مسابقات اخير آفريقاي جنوبي از بازيكنان تيم خود از نو تقدير و به آنها تاكيد كنم كه ميدانم هرچه در چنته داشته رو كردهاند. با اين كه اخبار غلط متعددي درباره عدم تمايل تعدادي از مليپوشان فرانسه براي حضور در آخرين ديدار ما منتشر شده بود، برعكس آنها با تمام وجود در اختيار تيم بودندو حتي يك نفر نگفت كه بازي نميكند و شور و اشتياق در وجود تمامي آنها مشهود بود.»
دومنك در مصاحبه با روزنامه leparisian چاپ پاريس گفته است: «اين جام هم تمام شد و رفت اما اولين و مهمترين درسي كه بايد بگيريم و آن را هميشه آويزه گوش خود كنيم، با وقار و متين بودن در تمامي شرايط است. يعني اگر در زمان پيروزي متانت خود را حفظ ميكنيم، در زمان شكست نيز با وقار باشيم. در روزهايي كه مسابقات ما در آفريقاي جنوبي جريان داشت، قضاوتهاي شتابزدهاي راجع به كار ما صورت گرفت و حقيقت در آن وسط گم شد.»
