نقش پدرزن در تبرئه شدن آقای «ح.ک»
خبر ورزشی؛ انجام تست دوپینگ در فوتبال ایران چند سالی است که از سوی فدراسیون انجام میشود و طبق روال دیگر کشورها، به صورت ناگهانی از بازیکنان در تیم های مختلف نمونهگیری به عمل میآید. طی این چند سال نیز بازیکنانی بودهاند که به دلیل استفاده از مواد نیروزا، با محرومیت روبهرو شده و مدتی را دور از میادین گذراندهاند. طبیعی است انجام تستهای دوپینگ، جلوی رشد مصرف مواد نیروزا را نمیگیرد و تنها میتواند تا حدی نقش بازدارنده داشته باشد. البته به شرطی که برای نمونهگیری و اعلام نتیجه آن، ملاحظات کنار گذاشته شود و همه چیز روال قانونی خود را طی کند نه اینکه ... .
آخرین موضوعی که در مورد تست دوپینگ در فوتبالمان مطرح شد، به دو بازیکن به نامهای «ع ـ د» و «ح ـ ک» برمیگشت. اولی که علیرضا دغاغله بود و حکمش نیز اعلام شد اما نفر دوم، نه اسمش به صورت رسمی اعلام شد و نه اینکه کسی به درستی فهمید چرا اول او را چهار سال محروم کردند و بعد بخشیدند!
جریان از این قرار است که «ح ـ ک» روز نمونهگیری، همراه با روانشناس تیم به محل انجام آزمایش میرود. نمونهگیری از او انجام میشود و بعد از پلمب شدن نمونه، آن را برای آزمایش به آزمایشگاه کلن میفرستند مدتی از این موضوع میگذرد تا اینکه به گوش آقای بازیکن میرسد که دوپینگی است و در ادامه هم میگویند چهار سال محرومیت در انتظارش است که با توجه به سن و سال و سطح فنیای که در این فصل داشت، چنین حکمی به منزله پایان فوتبالش و خداحافظی با مستطیل سبز تلقی میشد.
نکته قابل توجه این است که ناخن «ح ـ ک» در نمونه ازمایش او چه میکرده و آیا ممکن است ناخن یک فرد به طور اتفاقی از دست او جدا شده و در ظرف آزمایش بیفتد؟!
در برنامه تلویزیونی «90» هم این موضوع بررسی شد و در نهایت پاسخ روشنی از دکتر هاشمیان نشنیدیم. در حکم اولی، موضوع چهار سال محرومیت اعلام شد اما همان زمان بود که افراد زیادی برای برگرداندن این حکم دست به کار شدند که اولین آنها، پدر همسر «ح ـ ک» بود. این فرد که سابقه فوتبالی دارد و با اهالی فوتبال از روابط نزدیکی هم برخوردار است و تا حدی بانفوذ به شمار میرود، تلاش خود برای لغو حکم دامادش را آغاز کرد. مدیران باشگاه «ح ـ ک» هم در تلاشهای موازی، اقدامات زیاید رای رفع محرومیت چهار ساله او انجام دادند تا اینکه در پایان و با بهانه ناخن، حکم چهار سال محرومیت، به تبرئه شدن تبدیل شد.
اگر ناخن در آزمایش یک بازیکن پیدا شود و با وجود غیرممکن بودن، بپذیریم که این ناخن کاملا اتفاقی به ظرف آزمایش پریده، آیا اصل نمونهگیری زیر سؤال نمیرود و نباید آن را باطل کرد؟ البته استفاده از ناخن در انجام آزمایشات مختلف، یک روش قدیمی برای تغییر جواب و رسیدن به خواسته مورد نظر است اما سؤال دیگر، این است که همان روز اول، چرا ناخن در نمونه آزمایش مشاهده نشده و آیا کمیته مبارزه با دوپینگ که نمونه آزمایش را مهر و موم و پلمپ میکند، متوجه وجود یک شیء اضافی در ظرف آزمایش نشده است؟ اگر شیء مثل تکه پلاستیک یا چیزی غیر از ناخن در آزمایش میافتاد، میشد گفت چنین اتفاقی غیرعمدی است اما وجود ناخن در ظرف آزمایش، اصلا قابل توجیه نیست.
شنیده میشود همین فشارهای بیرونی که از سمت پدر همسر و مسئولان باشگاه «ح ـ ک» انجام شد، روی برخی از مسئولان فدراسیون هم بیتأثیر نبود و میان آنها برای دوپینگی اعلام شدن یا نشدن این بازیکن اختلافاتی نیز پدیدار شد. تلاشهای پدرزن «ح ـ ک» پس از آن افزایش یافت که در حکم اولیه، دامادش چهار سال محروم شد اما چند روز بعد او را بنا بر دلایلی بسیار عجیب، تبرئه کردند!
مسأله آخر هم اینکه اگر ناخن در آزمایش بوده و اتفاقی چنین مسألهای پیش آمده، باید از «ح ـ ک» آزمایش مجدد گرفته شود تا این بار نمونه بدون وجود ناخن بررسی شود نه اینکه بدون بررسی نمونه خالص، اقدام به تغییر رأی کرد. اگر هم عمدی بودن وجود ناخن تأیید شود، باید علاوه بر جریمه دوپینگ، برای اخلال در ایجاد آزمایش هم تنبیه جدا در نظر گرفت.
