واعظ برکنار مي شود... همين و بس!
شکست استقلال در ليگ قهرمانان، فقط شکستي نبود که اين تيم را از چرخه قهرمانان حاضر در آسيا دور کند. در حقيقت استقلال در عربستان، آينده خود را هم باخت!
به نوشته قدس؛ تبعات شکست برابر الشباب، کاملاً در تعريفهاي مديريت فوتبال ايراني مشخص است. خيلي زود مي توان انتظار داشت که حکم عزل واعظ آشتياني در سازمان تربيت بدني به امضاي رئيس کل ورزش برسد و مدير اقتصادي، جاي خود را به مدير سفارشي ديگري مي دهد که يا سابقه اي در سياست دارد يا مديريتي کاملاً اقتصادي را در پيش زمينه خود مي بيند.
خروج واعظ آشتياني مي تواند از ديدگاه گروهي که موفقيت استقلال را صرفاً در وجود امير قلعه نويي مي بينند خوش يمن باشد و البته براي کساني که باور دارند، استقلال از اول پيدايش و تولد خود، يک امير نداشت تا فقط و فقط با او قهرماني را در آغوش بکشد، چيزي است شبيه به خودزني. شايد شکست استقلال، همه چيز را عليه آينده اين باشگاه کرد!
راه حل پيش روي سازمان ساده است. فوتبالي که مطرح ترين باشگاههايش خود را وامدار تصميمات رجل دولتي مي بيند، باز هم تحولاتي را در پس زمينه يک ناکامي خواهد ديد که نه تنها آينده اين تيم را تضمين نمي کند که حتي مانند گذشته پايه هاي اين باشگاه را سست تر از پيش خواهد کرد.
تغيير مديريت باشگاه؛ يعني از بين بردن تمامي ديدگاههاي کلان يک مجموعه و شکل دادن برنامه هايي کاملاً متفاوت از قبل. مديريت جديد باز هم يک سال اختيارات باشگاه را در دست خواهد گرفت، تمامي مجموعه را زير و رو خواهد کرد و سپس دوباره همه چيز با يک لغزش کوچک از بين خواهد رفت. استقلال به همين سادگي، درست مانند پرسپوليس هرگز رنگ آرامش را نخواهد ديد.
***
تکليف سازمان تربيت بدني از پيش مشخص شده است. مديريت دولتي، براي تأمين نظر عمومي به خواسته هايي تن مي دهند که برخاسته از تحليل نيست. پس شايد مديري را در رأس کار قرار دهند و از او بخواهند براي آرام کردن جو سکوها، دوباره امير قلعه نويي را روي نيمکت بنشانند!
سال بعد گوشه هاي وسيعي از سکوها براي امير فرياد خواهد کشيد و البته شکي نيست که امير باز هم استقلال را در آسيا در همان مرحله اول حذف مي کند! بعد دوباره رئيس سازمان (هرکه باشد) برگه اي در دست مي گيرد و مديري جديد را پشت ميز بي صاحب مديريت اين باشگاه مي نشاند. اين چرخه ادامه خواهد داشت و البته فوتبال ايران روز به روز شکستي جديد را تجربه خواهد کرد!
البته سازمان هرگز به اين مسأله توجهي نداشته که وقتي الشباب در عربستان استقلال را حذف مي کند، صاحب بودجه اي است حداقل 001 برابر بودجه ساليانه استقلال! الشباب مديريتي دارد با ثبات که مديرانش از جيب هزينه مي کنند و کمتر پاسخگوي مديران ورزشي هستند. الشباب بيش از 5 زمين تمرين دارد و استقلال هر روز اجاره نشين يک چمن است... گاهي دستگردي، گاهي مرغوبکار، گاهي هم راه آهن و...! باشگاهي با بيش از 02 ميليون هوادار حتي يک زمين تمرين هم ندارد. چرا انتظار داريم استقلال يا حتي پرسپوليس قهرمان آسيا شود؟
مرداني که در پايان هر سال مديران استقلال و پرسپوليس را تغيير مي دهند و با اين جابه جايي ها، تقريباً تمامي آينده باشگاه ها را به مخاطره مي اندازند، آيا تا امروز زمين تمريني براي اين دو باشگاه خريده شده؟ آيا بودجه اي نزديک به قهرمانان کره و ژاپن و عربستان و امارات براي آنها کنار گذاشته شده است؟ علامت سؤالهاي بسياري را مي توان پيش روي سازمان گذاشت... ولي پاسخي قانع کننده پيدا نمي شود.
تيمهاي ما باز هم حذف خواهند شد! چون تفکر مديريتي ما پيش از آنکه سوت آغاز مسابقه به صدا درآيد بيرون از زمين به رقبا باخته اند.
