فرمول دست

در اکثر کشورها دروازه بان آخرين انتخاب مربي محسوب ميشود؛ آن چه بر آمده از حسرت ديرينه همه بچههايي است که به دليل ناتواني در مسائل تاکتيکي و تکنيکي به درون دروازه رفتند. به زعم گري آرمسترانگ، ايکر کاسياس و ويکتور والدس، اسپانيا را از اين قاعده مستثني کردهاند و ارزش سنگربانان را تاحد يک الگو ي بزرگ بالا بردهاند.

به نوشته خراسان؛ هر چند در کشورهاي صاحب فوتبال هم جايزه بهترين دروازهبان سال اهدا ميشود اما برنده عنوان «زامورا» نه به دليل رقم زدن کمترين ميانگين گل خورده در هر فصل بلکه به خاطر نفس اين عنوان، نسبت به ساير همتايان خود در ديگر کشورها بيشتر در خاطرهها باقي ميماند. در حالي که کاپلو معضل سنگربان مطمئن را احساس ميکند و ليپي تنها بوفون را دارد، هر يک از 4 دروازهبان مليپوش فعلي اسپانيا( کاسياس، والدس، رينا و پالوپ) ميتوانند هر تيمي را خوشحال کنند. چرا اسپانيا دروازهبانان خوبي دارد؟

از روزهاي دهه 20
زامورا در دهه سوم قرن گذشته شهرتي بيش از گاربو، دروازهبان کاتالاني اسپانيول و بارسلونا داشت. عکسالعمل مرد شماره يک بارسا و رئال مادريد در جريان فينال جام حذفي سال 1936 مقابل آبي و اناريپوشان سالها بعد در بازي يک چهارم نهايي جام جهاني 1970 بين انگليس و برزيل تکرار شد. شاهد عيني صحنه گفت: «نيمي از ورزشگاه به گمان گل از جا برخواستند. زامورا به درون دروازه رفت اما با يک دست توپ را بيرون خط نگه داشت.»

اولين جانشين
رامالتس بين سالهاي 1947 تا 1962 در بارسلونا خاطرات زامورا را زنده کرد اما متأسفانه بيشتر به خاطر گل به خودي در فينال فصل 1961-1960 ليگ اروپا معروف شد. اکنون اوضاع والدس بدتر به نظر ميرسد چون با وجود تجربه 2 قهرماني در ليگ قهرمانان حتي يک بازي ملي هم انجام نداده است. حالا دوباره به عقب بازگرديم. آنخل آريبار، ستاره افسانهاي بيلبائو از مدرسه دروازهباني اسپانيا که دهه 60 به وجود آمد، بيرون آمد و علاوه بر حضور ثابت در جامجهاني 1966 کار بزرگتري انجام داد. سال 1975 در پايان داربي باسک، براي اولين بار از زمان مرگ فرانکو ( ديکتاتور فقيد اسپانيا) پرچم ايالت جدايي طلب باسک را برفراز ورزشگاه برافراشت. آرکونادا و بويو هر چقدر خوب بودند باز هم زير سايه آندوني زوبي زارتاي بزرگ قرار داشتند.

2008 طلايي
در يورو 2008 کاسياس با مهار پنالتي ايتالياييها، اسپانيا را به نيمهنهايي رساند، رينا در ليورپول سد راه بازيکنان چلسي شد و قرمزها را به فينال ليگ قهرمانان برد. پالوپ نيز در ضربات پنالتي فينال جام يوفا سويا را به عرش رساند. حالا والدس براي ناميده شدن به عنوان دروازهبان سوم رقبايي مانند نام لوپس 28 ساله، آسنخائوي 20 ساله و ايرايسوس 28 ساله را پيش رو دارد.

عامل هندبال و بسکتبال
محبوبيت و قدرت هندبال و بسکتبال اسپانيا، نقش مهمي در ترتيب دروازه‌بان‌هاي ايده‌آل دارد. باور نمي‌کنيد؟ تحرک فراوان بازيکنان اين 2 رشته از اصول پايه‌ تمرين دروازه‌باني است و اصلا تماشاي فراوان فعاليت هندباليست‌ها و بسکتباليستها از هر کودک علاقه‌مند اسپانيايي يک دروازه‌بان بالقوه خوب مي‌سازد.

سپتامبر 1999، آغاز قصه
مصدوميت ايلگنر در سپتامبر 1999، توفيق اجباري حضور کاسياس 18 ساله در ترکيب رئال را درپي داشت. در نهايت ايکر، جوان‌ترين دروازه‌بان فاتح تاريخ ليگ قهرمانان نام گرفت. والدس وقتي در فصل 2004 2003 جانشين بونانوي آرژانتيني شد، ديگر به پشت سرش نگاه نکرد و اکنون يکي از کاپيتان‌هاي تيم است. تجربه فشار در جواني، موفقيت امثال کاسياس و والدس را به ارمغان آورد. فرهنگ اسپانيايي با مانيفست «توجه به جوانان» باعث شده در 10 سال گذشته تنها 2 خارجي جايزه بهترين دروازه‌بان سال را به دست بياورند. «فيل بال» نويسنده اسپانيايي «رفتار خوب» را عامل الگو شدن کاسياس مي‌‌داند. خيلي‌ها بعد از تماشاي درخشش او در فينال فصل 2000-1999 ليگ قهرمانان دستکش دروازه‌باني پوشيدند. والدس الگوي جديدترها به حساب مي‌آيد.

صبر و...
به عقيده هانتر صبر يکي از دلايل موفقيت دروازه‌بان‌هاي اسپانيايي است. او دوران طولاني‌مدت پشت خط ماندن رينا، والدس، پالوپ و لوپس را مدرک اظهاراتش مي‌داند: «آن‌ها سال در انتظار يک فرصت مناسب بودند. مثلا پالوپ تنها بعد از ترک والنسيا به مقصد سويا چهره شد و لوپس چون مي‌دانست اصرارهاي کاپلو هم نمي‌تواند کاسياس را روي نيمکت رئال بنشاند، ويارئال را به تيم اول پايتخت ترجيح داد.»