وزنه برداري هنوز بوی دوپينگ میدهد
پرونده فدراسيون وزنه برداري همچنان باز است و هر روز يکي از ارکان اين فدراسيون، در گفتگويي جديد از ناگفته اي جديد پرده برمي دارد. اما در اين ميان واکنش انفعالي سازمان تربيت بدني و مديرانش جاي تعجب فراوان دارد.
به نوشته قدس؛ پس از افشاگريهاي اميد ناييج و سعيد علي حسيني در خصوص نقش محوري حسين رضازاده در ارتباط با دوپينگ آنها، مهدي عطار اشرفي که زماني سرپرست تيمهاي ملي وزنه برداري بود و يکي از پيشکسوتان بزرگ امروز اين رشته به شمار مي آيد، از موضوع جديد و مهم ديگري پرده برداشته است که نه فقط حيرت آور که تأسف برانگيز هم است: در فدراسيون حسين رضازاده، همچنان افراد مرتبط با دوپينگ و آنهايي که در اين زمينه (دوپينگ) هيچ اطلاعي از علم روز دنيا ندارند، رفت و آمد مي کنند!
سرپرست پيشين تيمهاي ملي وزنه برداري همچنين عنوان کرده رقابتهاي ليگ وزنه برداري ايران محلي است که وزنه برداران بدون واهمه از حضور افسران نادو و گرفتن تست دوپينگ، به انواع و اقسام مواد نيروزا روي مي آورند که چه بسا مدتها از تاريخ مصرف آنها گذشته باشد.پ
از نظر عطار اشرفي اين مواد تاريخ گذشته و خطرناک باعث جنون ورزشکاران مي شود. پرخاشگري، رفتارهاي نابهنجار و دهها مورد ديگر از جمله ضرر و زيانهايي است که دوپينگ باعث آن است، اما کو گوش شنوا و کسي که با آن به مقابله بپردازد.
به گفته اين پيشکسوت ورزشي، وزنه برداري يا بايد تعطيل شود و يا اصلاح. البته آنچه از شواهد و قرائن پيداست و با رويه اي که سازمان تربيت بدني در پيش گرفته، به نظر نمي رسد اتفاق مثبتي براي اين فدراسيون بيفتد.
بهمن زارع و حسين رضازاده از جمله متهمان اصلي ناکامي وزنه برداري ايران در رقابتهاي جهاني کره جنوبي بودند، اما درست يک روز پس از اينکه کميته فني فدراسيون وزنه برداري به رياست بهرام افشارزاده - رئيس وقت فدراسيون - رأي محروميت اين دو را صادر کرد، رضازاده با حکم سرپرستي به فدراسيون بازگشت و اين چه معنايي داشت جز کمک به ادامه رويه اي که به سرانجام نمي رسد.
چندي پيش هم حميد سجادي، معاون سازمان تربيت بدني که پس از کيومرث هاشمي رياست ستاد ملي مبارزه با دوپينگ (نادو) را هم بر عهده گرفت، اظهارنظرهايي را عنوان کرده بود که بيانگر تأييد دوپينگ وزنه برداران و برخورد شديد با وزنه برداران دوپينگي بود: يا دوپينگ وزنه برداران اتفاق افتاده که در اين صورت آنها بايد به لطمه اي که به اعتبار و آبروي ورزش کشور وارد آورده اند پاسخ دهند و يا چنين چيزي حقيقت ندارد که با اقدام قانوني و آزمايش نمونه B و ارائه مستندات لازم، حقايق براي همگان روشن خواهد شد.
البته بنده نامه اي که به امضاي مشاورحقوقي تاماش آيان، رئيس فدراسيون جهاني رسيده بود را ديده ام که در آن علاوه بر نام سعيد علي حسيني، نام چند وزنه بردار ديگر نيز وجود داشت که به دليل استفاده از مواد نيروزا از شرکت در مسابقات جهاني کره جنوبي منع شده بودند.
در اين نامه حتي نام ماده اي که مورد استفاده ورزشکار کشورمان قرار گرفته بود، ذکر شده بود و با اين اوصاف نمي توان در صحت و سقم تخلف صورت گرفته ترديد کرد. با استناد به همين نامه مي توانم بگويم که دوپينگ سعيد علي حسيني صحت داشته و درصورت نياز اين نامه ها قابل انتشار است.
سجادي همچنين اعلام کرده بود صورت نگرفتن اطلاع رساني شفاف و برخي کم کاريها و سهل انگاريها در گذشته زمينه بروز مشکلات و حاشيه ها پيرامون وزنه برداري شده است. سازمان تربيت بدني از آقاي افشارزاده خواسته تا گزارش کاملي از اتفاقهاي اخير و اردوهاي تيم ملي و نحوه کنترل دوپينگ در وزنه برداري را ارائه دهد تا بتوانيم درخصوص مسائل اخير بهتر و واقعي تر قضاوت کنيم.
و حالا چند هفته اي از طرح اين ادعاها مي گذرد، اما از گزارش مورد نظر، رسيدگي متوليان ورزش و ... خبري نيست.
ديگر اينکه مهدي عطار اشرفي (سرپرست پيشين تيم ملي) ادعاي سعيد علي حسيني مبني بر اينکه رضازاده در زمان ايوانف آزمايش دوپينگ نداده را تأييد کرده است. چون خود شاهد عيني ماجرا بود: من در آن زمان سرپرست تيم ملي بودم و اين کار در حضور خود من انجام شد. البته به خاطر اين کار در تاريخ 1385/8/8 از طريق رسانه ها عذرخواهي خود را اعلام کردم.
حال اينکه معاون سازمان تربيت بدني نه تنها در اظهارنظرهاي خود اشاره اي به تخلف رضازاده نداشته، بلکه به نوعي خود را حامي او هم نشان داده است: من تصورنمي کنم در طرح اين گونه اتهامها اهداف خيرخواهانه وجود داشته باشد، زيرا عده اي در ماههاي اخير مخالف حضور رضازاده در فدراسيون وزنه برداري بودند. رضازاده يکي از پديده ها و اسطوره هاي ورزش ماست که سالها براي کشور افتخارآفريني کرده و در حال حاضر نيز مسؤوليت سنگين مديريت فدراسيون را پذيرفته و نبايد با طرح اين گونه مسائل باعث تضعيف مديريت فدراسيون وزنه برداري شويم.
و سؤال اينجاست؛ آيا با مسامحه و مماشات و اين گونه عمل کردن مي توان به آينده روشني در اين رشته المپيکي و مدال آور اميدوار بود؟
فوتبالي ها خوب به ياد دارند که تيم ملي ايتاليا در رقابتهاي جام جهاني 2006 در حالي براي چهارمين بار به عنوان قهرماني جهان رسيد که چند ماه پيش از برگزاري اين مسابقات، مسؤولان فدراسيون فوتبال ايتاليا، تيمهاي يوونتوس و ميلان را به دليل ارتشا به دسته پايين تر سقوط دادند و از برخي تيمهاي ديگر هم امتيازات کلان، کسر کردند. برخورد با پديده نابهنجار ارتشا، دوپينگ و کم فروشي، زمان و مکان نمي شناسد و بايد در کوتاهترين زمان ممکن با آن به مقابله برخاست تا اين غده سرطاني رشد نکند،اما واکنشها در مورد رسواييهاي وزنه برداري ايران چگونه بوده است؟
رضازاده در سفري که به مجارستان داشت عنوان کرد در گفتگو با تاماش آيان، رئيس فدراسيون جهاني وزنه برداري، از وي خواسته تا جريمه ايران را ببخشد و او هم قبول کرده است. چند روز بعد، «مونيکا اونگار»، مشاور حقوقي فدراسيون جهاني، عنوان کرد فدراسيونهاي وزنه برداري ايران و هند به دليل وزنه برداران دوپينگي بايد 500 هزار دلار جريمه بپردازند. در اين ميان جا داشت مسؤولان سازمان، رضازاده را به دليل آنچه به دروغ به زبان آورده بازخواست کنند، اما اين اتفاق روي نداد و يا دست کم خبر آن در اختيار رسانه ها قرار داده نشد.
فدراسيون وزنه برداري بايد به خاطر يک تخلف که صد درصد آگاهانه بوده است مبلغ زيادي از بودجه ورزش کشور را در اختيار بيگانگان قرار دهد، در حالي که هستند رشته ها و فدراسيونهاي ديگري که از نبود امکانات بشدت رنج مي برند و تعدادشان کم هم نيست. فدراسيونهايي مانند تيراندازي با کمان که نه تنها کارمندان آن چند ماه است بدون حقوق کار مي کنند، بلکه بسياري از سفرهاي ملي پوشان آنها به خاطر نبود بودجه منتفي هم مي شود.
مشابه چنين مشکلاتي در فدراسيونهاي ديگر هم زياد ديده مي شود. آن وقت مسؤولان از کنار جريمه 500 هزار دلاري فدراسيون وزنه برداري که هنوز بوي دوپينگ از آن استنشاق مي شود، به راحتي مي گذرند. براستي چه کسي پاسخگوست؟!
