روياهايت را بشمار

اعتماد؛ وقتي در يک شب احتمالاً خنک فوريه، يک جدال خانوادگي با دست دادن ژوزه مورينيو و کارلو آنچلوتي شروع شود، روزگار دشوار مرد ايتاليايي به نقطه آغاز مي رسد.

همان جا سوالي در ذهن سرمربي سابق آبي پوشان لندن و فعلي اينتر شکل مي گيرد؛ «اگر آنچلوتي براي اولين بار چلسي را صاحب عنوان قهرماني ليگ قهرمانان کند پس از سه مربي سرانجام جانشين خلف من نام مي گيرد؟» بله چون در حقيقت هيچ يک از مربيان دوران اخير نايب قهرمان فصل 2008- 2007 ليگ قهرمانان (گرانت، اسکولاري و هيدينک) نتوانستند دستاوردهاي آقاي خاص (دو جام ليگ برتر، قهرماني در جام حذفي انگليس، دو بار فتح جام اتحاديه و البته برتري در جام کامينويتي شيلد) را رقم بزنند.

با اين حال حداقل در استمفوردبريج نماي دروني مورينيو به مراتب زيباتر از نماي بيروني او است. درون ميدان افتخاراتش را به ياد مي آوريم و خارج از زمين مسابقه گزافه گويي هايش را، اما دليلي براي ترس آنچلوتي از مورينيو وجود ندارد. حداقل اگر بحث مقايسه پيش کشيده شود، آنچلوتي در هيبت مربي و بازيکن چهار بار معتبرترين جام باشگاهي اروپا را بالاي سر برده است.

در سوي مقابل سرمربي پرتغالي اينتر علاوه بر فتح ليگ قهرمانان در سه ليگ مختلف تاج قهرماني بر سر گذاشته و از اين نظر رکورد جالبي دارد. تنها ملاقات قبلي کارلو و ژوزه در سمت فعلي در تور پيش فصل شکل گرفت.

آنجا گل هاي لمپارد (از روي نقطه پنالتي) و ديديه دروگبا برتري 2 بر صفر چلسي را به ارمغان آورد. تمام مچ اندازي هاي رسمي اين دو مربي در فصل 2008- 2007 سري A رخ داد. تيم مورينيو در داربي دور رفت ميلان يک بر صفر مغلوب ضربه سر رونالدينيو شد اما در جدال دور برگشت به لطف گل هاي استانکوويچ و آدريانو 2 بر صفر از سد رقيب ديرينه گذشت.

مربيگري در دو تيم همشهري تنها دليل دشمني طرفين تلقي نمي شود. تفاوت از دل دو سبک متفاوت به وجود مي آيد. آنچلوتي يک مربي سنتي و مقيد به حفظ احترام همه دست اندرکاران فوتبال محسوب مي شود. بي تفاوتي او در قبال شايعات و افتخاراتش، ميلاني هايي را که در هيبت بازيکن تفاوت سني چنداني با او نداشتند، عده يي فرمانبردار مطيع جلوه مي داد.

علاوه بر اينها او در نقش محرک خريدهاي سيلويو برلوسکوني هم وارد عمل مي شد پس مي توان مهاجمان پرتعداد ميلان را نتيجه اعمال نفوذهاي سومين مربي پرافتخار تاريخ ليگ قهرمانان دانست. در سوي مقابل انگليسي ها از خيلي وقت پيش دلتنگ کرکري هاي مورينيو هستند.

آبراموويچ اين اليگارش بزرگ بلافاصله پس از سرريز شدن کاسه صبرش آدمي مثل گرانت را جايگزين ژوزه کرد يعني مورينيو نمي توانست 18 ماه پيش چلسي را به فينال ليگ قهرمانان برساند و در بدترين حالت سرنوشتي مانند جانشين خود را تجربه کند.

زمان گذشت.به محض پيدا شدن سرو کله مورينيو در فرودگاه ميلان، اينتر از قهرماني در سري A خسته شد، اصلاً موراتي سرمربي جنجالي را به مه آتزا آورد تا پس از تعويض 14 مربي در 14 سال دستاورد پدرش (قهرماني در اروپا) را براي هواداران به ارمغان بياورد، حالا موراتي و مورينيو روزهاي حضور در انگليس را قوي تر از اين آقاي نيمکت نشين ارزيابي مي کنند.

اينتر و چلسي هرچند فعلاً با اختلاف 5 و 3 امتياز در صدر جدول سري A و ليگ برتر قرار دارند اما بي عيب نيستند مثلاً چک در هشت بازي فصل جاري دروازه خود را بسته نگه داشته با اين حال نه او نه سازمان دفاعي چلسي مانند گذشته خوب عمل نمي کنند.

البته اينتر مي تواند روي شيرجه هاي سزار، شاهکارهاي هميشگي زانتي و لوسيو در خط دفاعي، فرارهاي اشنايدر در کناره ها و قدرت تمام کنندگي بالوتلي، اتوئو و ميليتو در خط حمله حساب کند تا آن زمان آنچلوتي و مورينيو در حصار آرزوهاي روساي ميلياردر، روياهايشان را مرور مي کنند.