مهدي رحمتي و ديگر هيچ

چهار سال قبل کساني که منصفانه در جايگاه نقد کارشناسي نشسته بودند پيراهن شماره يک استقلال را حق وحيد طالب لو مي دانستند.

به نوشته قدس؛ طالب لو کم اشتباهتر بود و با مهار چند ضربه پنالتي حساس سپاهي از دو آتشه هاي استقلال را در صف هواداران خود قرار داد. مي گفتند قلعه نويي با طالب لو رابطه خوبي ندارد و رحمتي را براي حذف تدريجي او به استقلال آورده، اما پس از مدتي آقاي سرمربي هم پذيرفت که وحيد دروازه بان آماده تري است و دست از سيستم استفاده چرخشي از دو سنگربان آماده تيمش برداشت.

مهدي رحمتي سال پس از آن هم با اميد اينکه رقيب را از ميدان بدر کند در استقلال ماند، اما اشتباه مهلک او در داربي تهران که منجر به گل مساوي پرسپوليس شد کار را تمام کرد و فاصله رحمتي و طالب لو را در قلب هواداران استقلال به حداکثر رساند.

او در حالي پس از پايان هفتمين دوره ليگ حرفه اي استقلال را ترک کرد که کاملاً شکست خورده به نظر مي رسيد و در آن روزها پرسش کليدي اين بود که آيا باز هم تيمي حاضر مي شود روي اين دروازه بان سرمايه گذاري کند؟

همزمان با افت کيفيت ابراهيم ميرزاپور و در حالي که در ميان مدعيان متوسط جانشيني او شانس وحيد طالب لو براي پوشيدن پيراهن شماره يک تيم ملي بيش از همه به نظر مي رسيد، مهدي رحمتي در مس کرمان درخشش دوباره خود را آغاز کرد و در يک چشم به هم زدن متوسطها را پشت سر گذاشت.

او در ديدار انتقامي با استقلال يک ضربه پنالتي را مهار کرد و ستاره زمين لقب گرفت. اين درخشش تا چند هفته ادامه پيدا کرد اما با اين حال منتقدان رحمتي با استناد به گذشته او آن را مقطعي مي دانستند و معتقد بودند دوران افول دروازه بان پر فراز و نشيب به زودي دوباره از راه خواهد رسيد.

دو سال پس از اين گمانه زني، مس در سايه عملکرد دروازه باني که مشابهي براي او در ميان گلرهاي ليگ برتري يافت نمي شد، از تيمي که در خطر سقوط به دسته پايين تر قرار داشت به يکي از نمايندگان ايران در ليگ قهرمانان آسيا تبديل شد و سيد مهدي رحمتي در قامت گران قيمت ترين فوتباليست ايران به سپاهان اصفهان پيوست. هرچند به موازات اين اتفاق استقلال قهرمان ليگ برتر شد، اما ستاره اين تيم ديگر وحيد طالب لو نام نداشت و شايد اگر دروازه بان خطرناکي به نام اشکان نامداري روي نيمکت نبود، قلعه نويي در طول فصل بارها طالب لو را نيمکت نشين مي کرد.

طالب لو در اين دوران يک دروازه بان معمولي بود که گاهي اميدوارکننده ظاهر مي شد و گاهي هم چهره يک گلر نامطمئن را به تصوير مي کشيد. آنچه در طول فصل جاري به اوج رسيده و ترديدهاي بسياري را در مورد صلاحيت دروازه بان شماره يک استقلال ايجاد کرده است.

مهدي رحمتي از معدود دلگرميهاي تيم ملي ايران در بازيهاي مقدماتي جام جهاني بود. او در بيش از 90 درصد مسابقات واکنشهاي حيرت انگيزي را به نمايش گذاشت و در سايه اين درخشش بود که تيم ملي ايران تا روز پاياني مسابقات مقدماتي همچنان شانس صعود داشت.

منتقداني که در تب و تاب بازيهاي ضعيف تيم ملي به علي دايي و پس از او افشين قطبي مي تاختند هرگز در اينکه رحمتي شايسته ترين بازيکن ايران است ترديد نکردند و شايد او تنها بازيکني بود که نتوانستيم جانشين يا پشت خط مانده اي را برايش ذکر کنيم.

تفاوت سپاهان و استقلال در قالب تفاوت دروازه بانهاي اين دو تيم نمود پيدا کرد. رحمتي در 15 دقيقه ابتداي بازي دو سوپرواکنش داشت و اجازه نداد استقلال گل کليدي بازي حساس را به ثمر برساند. او يک دقيقه پس از گل سپاهان بار ديگر ضربه برهاني را از فاصله يک متري مهار کرد و اين درحالي بود که طالب لو روي گل اول سپاهان خروج آماتورگونه اي داشت و بارها اين اشتباه را روي ارسالهاي از جناحين و پرتابهاي اوت بلند احسان حاج صفي هم تکرار کرد.

وحيد طالب لو، ميثاق معمارزاده، ابراهيم ميرزاپور، محمد محمدي، رحمان احمدي، مهدي واعظي و....اين سياهه رقبايي است که اغلب مسير توپها را با چشم تعقيب مي کنند و بستر ويژه اي را براي فاصله گرفتن و انگشت نما شدن مهدي رحمتي ايجاد کرده اند. آنها خوب مي دانند در فضاي فعلي اگر ادعاي رقابت با رحمتي را مطرح کنند مضحکه اي به را ه خواهد افتاد و خود نقش اول اين معرکه خواهند بود.