کاهش شدید تمایل اروپا برای همکاری با اوباما در افغانستان

سرویس بین‌الملل - مجله اشپیگل نوشت، در حالی که «باراک اوباما» رئیس‌جمهوری آمریکا خواستار اعزام 10 هزار نیروی تازه نفس از سوی همتاهای خود به افغانستان است، تمایل و علاقه اروپایی‌ها و سران این قاره برای همکاری با اوباما در این زمینه به شدت کاهش یافته است.

به گزارش خبرنگار «تابناک»، این مجله آلمانی در مقاله‌ای با نام «مأموریت افعانستان ـ اوباما، همتاهای خود را از دست می‌دهد»، افزود: آمریکا که می‌خواهد سی هزار نیروی جدید به نظامیان خود در افغانستان اضافه کند، خواستار است که دیگر کشورهای عضو نیروهای بین‌المللی مستقر در افغانستان (ایساف) نیز ده هزار نیروی جدید به 42 هزار نظامی خود در این کشور اضافه کند.

به نوشته اشپیگل، در حالی که هدف اوباما به ویژه اعزام نیروی بیشتر از اروپا به افغانستان است، اروپا در آستانه نهمین سالگرد جنگ علیه افغانستان، استقبال چندانی از این خواسته رئیس‌جمهوری آمریکا نکرده و بیشتر کشورهای اروپایی با مأموریت افغانستان عمیقا مخالف هستند.
این مقاله افزود: نه تنها بیشتر اروپایی‌ها نمی‌خواهند نظامیان و سربازان بیشتری به افغانستان بفرستند، بلکه تمایل وافری به فراخوانی نیروها از این کشور دارند.

اشپیگل با استناد به نظرسنجی‌ها نوشت: حتی انگلیسی‌ها که با تمایل و علاقه در مأموریت‌های نظامی و جنگی شرکت می‌کنند، خواستار بازگشت هر چه سریع‌تر نظامیان خود از افغانستان هستند. این امر حتی آمادگی رؤسای دولت‌های اروپایی برای همکاری با راهبردی جدید آمریکا را کاهش می‌دهد.

این مجله افزود، بدین خاطر دیپلمات‌ها، خواسته اوباما مبنی بر اعزام ده هزار نیروی جدید را یک هدف بلندپروازانه قلمداد می‌کنند. حتی گوردون بروان، نخست وزیر انگلیس که تاکنون نمونه خوبی از همکاری با اوباما بوده، صرفا اعزام پانصد سرباز جدید این کشور را پیشنهاد داده است.

اشپیگل، اسپانیا، ایتالیا، لهستان، سلوواکی، ترکیه و گرجستان را از جمله کشورهای اروپایی و کره جنوبی را کشور خارج از اروپا در ایساف معرفی کرده و نوشت، این کشورها حاضرند در مجموع، صرفا چند هزار یعنی کمتر از خواسته اوباما، نیروی جدید به افغانستان اعزام کنند. این رقم در کنار سی هزار نیروی جدید آمریکا، ناچیز است و به ندرت می‌تواند برای اوباما کافی باشد که در داخل آمریکا به خاطر ماموریت افغانستان به شدت تحت فشار قرار دارد.

این مجله به نقل از اظهارات چند روز پیش سناتور «برنی ساندرس» افزود، این درست نیست که جهان صرفا کیفیت انجام امور در افغانستان توسط نظامیان آمریکایی را نظاره کند.
به نوشته اشپیگل، هم‌اکنون آمریکا 68 هزار و 42 کشور دیگر عضو ایساف 42 هزار نظامی در افغانستان دارند. بسیاری از سیاستمداران حاضر نیستند در درون کشور خود به خاطر توسعه مأموریت نامطلوب و نامحبوب افغانستان بهای بالا پرداخت کنند.
این مجله با اشاره به اینکه سران هلند و کانادا نیز به فکر فراخوانی نظامیان خود از افغانستان هستند نوشت، «اشتفن‌هارپر»، نخست وزیر کانادا چند روز پیش بار دیگر بر طرح فراخوانی نیروهای این کشور در سال 2011 میلادی تأکید کرده بود.

اشپیگل افزود: در حالی که «نیکولاس سارکوزی»، رئیس‌جمهوری فرانسه تاکنون افزایش نیروهای این کشور در افغانستان را تلویحا رد کرده است، آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان نیز اظهار نظر صریحی در رابطه با خواسته اوباما نکرده و تلاش دارد تصمیم نهایی خود را در حد ممکن به تأخیر بیندازد.

به نوشته این مقاله، دولت آلمان با توجه به راهبردی جدید آمریکا برای افغانستان آشکارا اعلام کرده است که برلین در این رابطه وعده ای به ناتو نمی‌دهد. مرکل نیز پس از دیدار با «یوسف رضا گیلانی»، نخست وزیر پاکستان در برلین اظهار داشت: ما تصورات آمریکا را بررسی خواهیم کرد، اما در این روزها در این رابطه تصمیمی نخواهیم گرفت.

اشپیگل افزود: در حالی که مجلس آلمان قرار است 22 آذر تمدید مأموریت 4500 سرباز این کشور در افغانستان را بررسی کند، حزب مخالف سوسیال دمکرات از هم اکنون اعلام کرده است که با افزایش نیروهای این کشور در این مأموریت مخالفت خواهد کرد. از سوی دیگر، دولت آلمان موضع داخلی خود را اینگونه تنظیم کرده است که حداکثر پس از کنفرانس افغانستان در لندن در هشتم بهمن، باید هم تعداد نیروها و هم دیگر کمک‌هایش برای مأموریت افغانستان را افزایش دهد؛ اما قرار نیست این وعده‌ها پیش از آن زمان، علنی شود، بلکه بایست منتظر تصمیمات دیگر کشورها نیز بود.

این مجله نوشت، دولت آلمان خود را برای افزایش نیروهایش در افعانستان تا 6500 نفر آماده می‌کند اما راهبردی جدید اوباما می‌تواند پیامدهای غیرمنتظره‌ای برای نظامیان آلمان داشته باشد که در شمال افغانستان مستقر هستند.

اشپیگل افزود، در صورت تحقق خواسته «استنلی مک کریستال»، فرمانده عالی ایساف مبنی بر محدودیت فعالیت نیروهای ارتش آلمان در شمال افغانستان، برلین نگران است که نظامیان این کشور به مناطق دیگر از جمله جنوب افغانستان اعزام شوند که گرفتار درگیری‌های نظامی است.
این مجله درباره انگلیس نیز نوشت، خواسته اوباما مبنی بر افزایش نظامیان در افغاستان، دولت انگلیس را سرگردان کرده است. هر چند بروان، خود را مجبور می‌داند آوازه انگلیس به عنوان باوفاترین همتای آمریکا را همچنان حفظ کند، اما سیاستمداران حزب حاکم انگلیس، جو میان مردم در رابطه با افغانستان را نیز به خوبی می‌شناسند.

به نوشته اشپیگل، حمایت مردم انگلیس برای ادامه مأموریت افغانستان به تازگی به شدت کاهش یافته و بر پایه نظرسنجی‌ها، دو سوم انگلیسی‌ها خواستار فراخوانی نیروهای این کشور از افغانستان طی یک سال آینده هستند. اختلاف نظر سیاستمداران حزب حاکم انگلیس درباره این مأموریت نیز شدت یافته و کشته شدن تعداد زیادی از سربازان این کشور در منطقه هلمند، بهای بسیار بالای این مأموریت است.

این مجله افزود، هر چند بروان یکی از نخستین متحدین آمریکا بود که در پاسخ به خواسته این کشور نیروهای خود در افغانستان را صرفا از 9 هزار به 9 هزار و 500 نفر افزایش داد، اما از یک سو، قصد داشت از این طریق فشار بر دیگر کشورها را افزایش دهد و از سوی دیگر، بسیار خوب می‌داند که بهار سال آینده در انگیس انتخابات برگزار می‌شود، بدین خاطر از هفته‌های پیش مستقیم این پیام که روز شمار فراخوانی نیروها از افغانستان شروع شده است را خطاب به رأی دهندگان می‌‌فرستد؛ اما البته نخست وزیر انگلیس، زمان مشخصی را برای این فراخوانی هرگز تعیین نکرده است.
اشپیگل با بررسی موضع فرانسوی‌ها نوشت، در حالی که نشریه لوپونت فرانسه در پاییز سال گذشته، 9 ماه اول آن سال را به عنوان زمانی معرفی کرد که بیشترین تعداد کشته را در بین سربازان ایساف از زمان سقوط طالبان داشته است، گزارش خبرگزاری «آ.اف.پی.» نیز دقیقا دوازده ماه پیش، سال جاری (2009) را، مرگ بارترین سال برای نیروهای ایساف از سال 2001 میلادی اعلام کرد.
اشپیگل افزود، هر چند شمار نیروهای کشته شده فرانسه با 35 نفر در مقایسه با آمریکا با 920 نفر و انگلیس با 233 نفر اندک است، اما پرسش‌ها و تردیدها در پاریس نسبت به هدف ماموریت افغانستان رو به افزایش است.

به نوشته این مجله، پیشرفت طالبان، افزایش نفوذ جغرافیایی آنها و جنجال به ندرت قانع کننده انتخابات ریاست جمهوری افغانستان و همچنین وضعیت تجهیزات و آمادگی نیروهای ایساف، باعث شده است که در احزاب مخالف و افکارعمومی فرانسه، نسبت به تأثیر حضور این نیروها هر چه بیشتر تردید ایجاد شود و خاطره کشته شدن ده سرباز فرانسوی در آوریل سال جاری در 60 کیلومتری شمال کابل همچنان در ذهن‌ها مانده است.

اشپیگل با اشاره به اینکه رئیس‌جمهوری فرانسه در حال حاضر از دو سمت تحت فشار قرار دارد نوشت، از یک طرف اوباما که قصد افزایش نیروهای آمریکا در افغانستان را دارد، انتظار دارد که همتاهای اروپایی نیز نیروهای خود در افغانستان را افزایش دهند، از طرف دیگر، حزب سوسیالیست فرانسه (پی.اس.) خواستار یک راهبردی درازمدت شفاف و روشن درباره افغانستان است و نماینده حزب سوسیالیست در مجلس سنای فرانسه به شدت انتقاد کرد که دولت فرانسه هم‌اکنون در مسأله افغانستان نه یک برنامه راهبردی و نه اهداف شفاف و روشنی دارد.

این مجله افزود، از سوی دیگر در حالی که سارکوزی به مردم فرانسه وعده داد که سرباز دیگری به افعانستان اعزام نخواهد کرد، کوشنر، وزیر امور خارجه فرانسه نیز تأکید کرد که هیچ کس در صدد فراخوانی سریع نیروها از افغانستان نیست.

به نوشته اشپیگل، پاریس در منگنه بین همبستگی سیاست خارجی در برابر اوباما و انتقاد داخلی قصد ندارد 1500 سرباز دیگر به افغانستان اعزام کند و سارکوزی در یک تماس تلفنی با اوباما اطمینان داده است که فرانسه به جای آن، آموزش نیروهای امنیتی افغانستان را به عهده خواهد گرفت.

اشپیگل پیرامون ایتالیا نوشت، ایتالیا حدود سه هزار سرباز در افغانستان دارد؛ اما به طور شگفت انگیزی این امر و همچنین کیفیت راهبردی آمریکا و همتاهای آن در افغانستان، موضوع مطرح در جامعه ایتالیا نیستند. افکار عمومی ایتالیا صرفا زمانی متوجه حضور نیروهای این کشور در افغانستان می‌شود که این نیروها، مورد تهاجم طالبان قرار گرفته و قربانی بدهند.

این مجله در رابطه با لهستان نیز نوشت، دولت لهستان هر چند قصد دارد با افزایش نیروهای خود در افغانستان مجددا به واشنگتن نزدیک شود؛ اما خود را با افکارعمومی لهستان مواجه می‌بیند. بر پایه نظرسنجی‌ها، 79 درصد از مردم لهستان خواستار فراخوانی نیروهای این کشور از افغانستان هستند.

به نوشته این مقاله، بسیاری از مردم لهستان، به سیاست گذشته این کشور بشدت انتقاد می‌کنند که در جنگ آمریکا علیه عراق برخلاف دیدگاه فرانسه و آلمان، به حمایت از این جنگ برخاست اما متقابلا امتیاز و جایگاه خاصی در سیاست خارجی آمریکا کسب نکرده است.
اشپیگل با اشاره به اینکه کانادا کشوری است که از ابتدا در کنار آمریکا جنگ علیه افغانستان را جدی گرفته نوشت، کانادا 3 هزار نظامی در افغانستان دارد و تاکنون 133 سربازش کشته شده‌اند اما مردم کانادا دیگر تحمل حضور نیروهای خود در درگیری‌های افغانستان و کشته شدن آنها را ندارند.
به نوشته این مجله، از سوی دیگر، «اشتفن‌هارپر»، نخست وزیر کانادا بدون توجه به راهبردی آمریکا، قصد دارد بخش قابل توجهی از نیروهای خود از افغانستان را در سال 2011 میلادی فراخواند.
اشپیگل با استناد به اظهارات‌ هارپر افزود، من احساس می‌کنم که نمایندگان مجلس کانادا حاضر به تمدید مأموریت نیروهای این کشور در افغانستان نباشند.

این مجله در بخش دیگری از مقاله خود نوشت، اوباما تلاش کرد در سخنان اخیر خود جنگی را تشریح نماید که حتی بسیاری از آمریکایی‌ها، هدف از ادامه آن را نمی‌دانند. بر پایه نظرسنجی‌ها، دو سوم از آمریکایی‌ها بر این باورند که ماموریت نیروهای خارجی در افغانستان به بن بست رسیده است.
اشپیگل افزود، حتی "دیوید گرگن" روزنامه نگار، استاد دانشگاه و مشاور چهار رئیس‌جمهوری آمریکا (نیکسون، فورد، ریگان و کلینتون) می‌گوید، جنگ افغانستان در آستانه نهمین سال است اما هیچکس واقعا نمی‌تواند به طور معقول تشریح کند که چرا ما در آنجا می‌جنگیم.
به نوشته این مجله، از سوی دیگر اوباما بدرستی می‌داند که حتی 30 میلیارد دلاری که برای تامین بودجه 30 هزار نیروی جدید آمریکا در افغانستان نیاز است، در بودجه دولت آمریکا، موجود نیست.
اشپیگل افزود، آمریکا بندرت قادر است یک تعهد بی نهایت در افغانستان داشته باشد و چنین تعهدی می‌تواند حتی انتخاب دوباره اوباما در سال 2012 میلادی را به مخاطره بیندازد.

اشپیگل با تاکید بر اینکه آمریکا به سختی می‌تواند روی کمک همتاهای خود حساب کند نوشت، هر چند رئیس‌جمهوری آمریکا تأکید دارد که جنگ افغانستان، تنها یک جنگ مربوط به آمریکا نیست اما اروپایی‌ها بیش از چند هزار سرباز، کمک دیگری نمی‌توانند به اوباما بکنند.

برگردان از آلمانی: مرتضی جوادیان