لذت گزارش بدون صدا
همشهری؛ اول- جمعه 22 آبان: تيم ملي فوتبال الجزاير براي انجام آخرين ديدار خود در مرحله مقدماتي جام جهاني 2010 به مصر سفر ميكند.
تنها در صورتيكه تيم ملي مصر با اختلاف 2 گل يا بيشتر حريف خود- الجزاير- را شكست بدهد يك فرصت ديگر براي حضور در جام جهاني بهدست خواهد آورد. [ ه دليل همين حساسيت، اين رويداد يكي از تيترهاي اصلي ورزشي روزنامهها و خبرگزاريهاي جهان است.]
بعد- بعدازظهر جمعه: تماشاگران مصري با سنگ و كلوخ به اتوبوس حامل بازيكنان تيم ملي فوتبال الجزاير حمله ميكنند كه بر اثر اين حمله، چند بازيكن الجزايري مجروح ميشوند. [اين خبر به تيتر اول ورزشي روزنامهها و خبرگزاريهاي جهان تبديل ميشود.]
سپس- شنبه 23 آبان: تيم ملي مصر در آخرين ثانيه وقتهاي تلف شده بازي، گل دوم را وارد دروازه الجزاير ميكند و بازي 2 بر صفر به پايان ميرسد. مردم قاهره تا صبح نميخوابند و پايكوبي ميكنند. با اين نتيجه، 2تيم بايد روز چهارشنبه در يك كشور ثالث - سودان- بار ديگر به مصاف هم بروند كه برنده اين مسابقه به جام جهاني راه خواهد يافت. [حوادث اين بازي پرهيجان، تيتر اول روزنامهها و خبرگزاريهاي جهان است.]
آخر- يكشنبه شب 24 آبان: در جريان پخش مستقيم فينال رقابتهاي جام جهاني نوجوانان، گزارشگر تلويزيوني حين اعلام اسامي تيمهاي راه يافته به جام جهاني آفريقاي جنوبي مدعي ميشود كه مصر با شكست دادن الجزاير به جام جهاني صعود كرده است!
نتيجه: ظاهرا در تشكيلات گسترده رسانه ملي، نظارت كارشناسي و كيفي بر پخش مستقيم رقابتهاي ورزشي وجود ندارد چون در غير اينصورت، اشتباه اين گزارشگر بلافاصله به او گوشزد ميشد تا از بينندگان عذرخواهي كند.
راهكار اول: گزارشگران ورزشي قبل از حضور در استوديوي پخش مستقيم، صفحات ورزشي روزنامهها و خبرگزاريها را ورقي بزنند.راهكار بعد: اگر گزارشگر واقعا فرصت بروز كردن اطلاعاتش را ندارد، بهتر است مسابقات ورزشي بدون صداي گزارشگر و تنها با صداي ورزشگاه پخش شود تا بيننده، هم آرامش داشته باشد و هم به واسطه دريافت اطلاعات غلط گمراه نشود.
نكته: ... و جالبتر از همه اينكه؛ گزارشگري كه بيشترين اشتباه را در گزارشهاي خود دارد، نخستين گزينه براي مجريگري در برنامههاي سازمان تربيت بدني طي چند سال اخير بوده است.
