چرا انگليسيها پديدهكشي ميكنند؟
از روزگاري كه آرسن ونگر ژرمي آلياديره 15 ساله را از كمپ تيم ملي فرانسه به اردوي آرسنال فراخواند، 10 سال ميگذرد.
به نوشته خراسان و به نقل از گاردین؛ آندره مريله، مربي اين نوجوان بلافاصله پس از درك علاقه سرمربي فعلي آرسنال به ژرمي درتمجيد از اين بازيكن كوتاهي نكرد: «قد بلند، باهوش، سرعتي، گلزن و در يك كلام فان باستن جديد دنياي فوتبال است.» هوش از سر ونگر رفت و او حاضر شد براي خريد آلياديره مبلغ يك ميليون پوند بپردازد.
اما ركورددار بازگشايي دروازهها در جام حذفي جوانان، فان باستن نبود؛ نشان به آن نشان كه در 29 بازي (22 رقابت به عنوان بازيكن تعويضي) فقط يك گل زد و سرانجام سال 2007 به صورت قطعي لباس ميدلزبرو را پوشيد. آنجا هم خبر از پديده نشنيديم. سؤال اينجاست؛ چرا مربيان باسابقه انگليسي وقت خود را صرف خريد ستارههايي بدون پشتيبان ميكنند؟
شايد آلياديره در ساير باشگاههاي خواستار خود مانند اينتر و بارسلونا سرنوشت مشابهي را تجربه ميكرد اما شايد بهتر بود در آن سن و سال اندك به ريسينگ كلاب پاريس وفادار ميماند يا در نانت به توپ ضربه ميزد. نوئل لوگرا رئيس ليگ حرفهاي فرانسه ميگويد: «مربيان و والدين يك پسر 15 ساله بايد سؤالهاي زيادي از نوجوانان تحت آموزش خود بپرسند و اين ميوه نرسيده را در معرض تابش مستقيم آفتاب تجربه قرار دهند، نه اينكه او را رها كرده و به فريب وعده، آيندهاش را نابود سازند.»
خدا را شكر كه دست خلاف چلسي در قضيه انتقال كاكوتاي 15 ساله رو شد وگرنه مطمئنا جائل سرنوشت آلياديره را تجربه ميكرد. براي انگليسيها، فرستادن استعداديابها به محل انجام بازي دو تيم زير 16 سال فرانسوي آسانتر از چانه زدن با رؤساي نچسب باشگاههاي حاضر در دسته پايينتر است.
آكادمي ليورپول، فصل گذشته 62 عضو داشت، از كمپ منچستريونايتد كمتر ستاره بزرگي سوسو ميزند و چلسي در حالي سيستم جوانگرايي خود را به رخ ميكشد كه انتحاريتري اقدام را براي خريد يك نوجوان گمنام شاغل در فرانسه انجام ميدهد. 11 بازيكن 18 تا 21 ساله آكادمي چلسي اكنون در ساير تيمها حضور دارند و فقط 2 تن از آنها انگليسي و محصول آكادمي هستند.
اميدواري جوانان چلسي در تضاد با واقعيتهاي موجود درون باشگاه تلقي ميشود. كارلتون كول در روزهاي ناميده شدن به عنوان پديده، اهالي استمفوردبريج را تنها گذاشت. او اكنون در 25 سالگي ميگويد: «واقعا آينده درخشاني پيش رو نداشتم. البته گذشتهها گذشته و من قطعا به چلسي بازخواهم گشت.» كول قرباني اصلي مصرفگرايي و نتيجه دوستي نام گرفت.
آرسنال، منچستريونايتد و چلسي ادعا ميكنند بهترين محيط ممكن را به منظور رشد سريع جوانان مستعد فراهم ميآورند. بله! شماي نوجوان بلافاصله پس از ترك روستاي خوش آب و هوايتان، اولين تجربه پارك كردن ماشين را با عقب و جلو راندن آئودي مدل (Q7S) اهدايي باشگاه به دست ميآوريد. در ادامه يك بنتلي خوشگل منتظر شماست و البته بهترين امكانات پزشكي اما وقتي هميشه بيرون از دايره انجام وظايف كاري هستيد، از زندگي چه لذتي ميبريد؟
آمدهايد بازي كنيد، نه اينكه شهرت بخريد. تطبيق يافتن با جو جديد هم احتمالا دردسرهاي زيادي به وجود آورد. چلسي در واكنش به مشكلات مالي، محدوديتهاي «كمي» را در زمين تمرين پنج ستاره خود به وجود آورد. 10 بازيكن مدرسه فوتبال تاتنهام به صورت قرضي در ساير تيمها بازي ميكنند و 10 نفر ديگر دنبال مقصد جديد ميگردند.
در يك كلام انگليسيها به جاي احساس غرور بابت رفع مشكلات اقتصادي از طريق تيشه زدن به ريشه تيم جوانان، بايد قدرت استعدادپروري را به همتايان اسپانيايي و ايتاليايي نشان بدهند. طرح بلاتر و پلاتيني مبني بر محروميت بازيكنان 18 سال از نقل و انتقال فراوطني، به نفع همه دستاندركاران فوتبال تمام ميشود.
در اين صورت باشگاه كوچك از فروش محصول ناب خود سود لازم را ميبرد، باشگاه بزرگ جرأت ريسك خطرناك را از دست ميدهد و بازيكن در جوي دوستانه آماده ماجراجوييهاي بزرگتر ميشود. بايد به فوتبال انگليس بگوييم طرح فيفا به منظور افزايش سلامت پديدهها و نقل و انتقالات در حال اجراست. باور نميكنيد؟ حتي قدمهاي اول برداشته شد.
