آقایان به ظاهر نگران، ايران هسته‌ای تافته جدا بافته نيست

سناريوي هسته‌اي ايران روزهاي حساسي را تجربه مي‌كند. روزهايي كه كشورهاي طرف مذاكره با ايران، در صورت اولويت دادن به منافع ملي خود به جاي تبعيت از رويه و قواعد حاكم بر جامعه بين‌الملل در حوزه تامين انرژي هسته‌اي و همچنين در نظر نگرفتن ملاحظات امنيتي و اقتصادي جمهوري اسلامي ايران، جز پيچيده‌تر شدن موضوع هسته‌اي ايران دستاوردي نخواهند داشت.

به گزارش «تابناک»، بزرگنمايي مذاكرات وين از سوي رسانه‌هاي غربي و انتخاب گزينه سرعت دادن به مذاكرات به جاي گزينه‌هاي معقول و منتج به افزايش ضريب اعتماد سازي متقابل، مفيد فايده نخواهند بود.

با توجه به در حال انجام بودن مذاكرات ده‌ها كشور در قالب كنفرانس خلع سلاح (موضوع FMCT يا نحوه مديريت و نظارت بر مواد شكاف پذير)، همراهي بيش از 96 درصد از كشورهاي جهان در قالب برگزاري كنفرانس بازنگري 2010 NPT،و... مذاكرات وين نيز مي‌بايست به نحوي مديريت شود كه شاهد شكل گيري استثنايي در حوزه مديريت و نگهداري از مواد شكاف پذير نباشيم.

در همين راستا انعكاس اخباري دال بر درخواست غرب براي ارسال 1200 كيلو گرم (از 1500 كيلوگرم ) اورانيوم با غناي 5/3 درصد موجود در ايران به روسيه و تحويل اورانيوم با غناي 20 درصد در آينده بنا به دلايل فراوان تصميمي غير فني و در مقام اجرا غير قابل انجام مي‌نمايد كه از آنجمله مي‌توان به موارد زير اشاره داشت :

1- تبديل 1200 كيلو گرم اورانيوم 5/3 درصد به اورانيوم با غناي 20 درصد به عنوان سوخت مورد نياز راكتور تهران به چه منظوري باید انجام شود؟ براي اين كار لازم است هياتي مجرب و فني متشكل از كارشناسان آژانس – كارشناسان ايراني و كارشناسان آمريكايي با هدف تعيين عمر مفيد راكتور تهران و تخمين ميزان اورانيوم مصرفي آن (با غناي 20 درصد) براي سالهاي باقي مانده و نهايتاً بررسي امكان جايگزيني آن با راكتور جديد، تشكيل شود. (علت پيشنهاد بهره مندي و كار با كارشناسان آمريكايي جداي از توان علمي و ضريب بالاتر ايمني تاسيسات ساخت آمريكا در حوزه تامين انرژي هسته‌اي نسبت به ساير كشورهاي جهان منطق ديگري نيز دارد اينكه روسيه عليرغم اظهار به دوستي و همراهي بارها با كشورهاي جهان ثابت كرده شريك توانمند و قابل اعتمادي نيست.

اين كشور كه ما را به چشم رقيب در حوزه تامين انرژي خود مي‌بيند حتي از تكميل نيروگاه بوشهر نيز عاجز بوده و كماكان براي خروج از گرداب بحران هويت يا همان Identity Crisis خود به هر ريسماني چنگ مي‌زند، پناه بردن شريك استراتژيك روسيه يعني صدام حسين به چاه و نحوه دستگيري ذلت بار وي به اضافه ناتواني روسيه در پيش بردن اهداف خود در اوستيا و آبخازيا و همچنین پناه بردن كشورهاي متعدد در اروپاي شرقي به اتحاديه اروپا و برگزيدن چتر حمايتي ناتو و البته موارد متعدد ديگر جملگي ناتواني روسيه را در حمايت از دوستان و شركاي خود را به تصوير كشيده و نماد ضعف و غير قابل اعتماد بودن اين كشور در عرصه روابط بين الملل در مقايسه با آمريكا محسوب مي‌شود)

2- با توجه به اين واقعيت كه سوخت مصرفي غالب راكتورهاي فعال در زمينه تامين برق، سوخت با غناي زير 5 درصد يا همين 1500 كيلوگرم اورانيوم موجود در ايران مي‌باشد. طرفهاي مذاكره كننده در راه تامين انرژي صلح آميز مورد نياز دهها ميليون ايراني، مشاركت نمايند.

3- در صورتي با طرف‌هاي غربي در خواندن مذاكرات وين به عنوان قدمي مناسب و يا شروعي موفق می توان هم عقيده بود كه به جاي بافتن توهمات و استدلالهاي غلطي چون مساوي بودن هر 500 كيلوگرم اورانيوم 5/3 درصد با يك بمب هسته‌اي و يا اگر 1200 كيلوگرم اورانيوم از ايران خارج شود چند سالي دسترسي ايران به بمب هسته‌اي به تعويق مي‌افتد...، به دنبال همكاري واقعي و برداشتن عينك بدبيني (made in Israel) باشيم.

4- با توجه به اينكه امروز جامعه بين الملل تحت نظارت بازرسان آژانس بين المللي انرژي اتمي شاهد انجام صدها معامله در حوزه خريد و فروش مواد و تجهيزات هسته‌اي است طبعاً هر گونه همكاري با ايران نيز مي‌بايست در همين چارچوب و در مسير تافته جدا بافته نبودن جمهوري اسلامي ايران مديريت شود.

5- با توجه به اوضاع نابسامان و غير قابل پيش بيني پاكستان، افغانستان، عراق و همچنين ساختار متزلزل حكومتهاي غير دموكراتيك در ميان تعداد قابل توجهي از كشورهاي عربي نگارنده بعنوان مدرس كوچكي در حوزه سياست معتقد است تبعات سوء ناشي از تداوم سياست ايران هراسي خصوصاً در حوزه اقتصاد، بيش از همه منافع چند كشور مشخص اروپايي و البته روسيه را رقم خواهد زد.

6- نهايتاً مذاكرات، ايده‌ها و تفكراتي كه بر پايه پيش فرض غلط « عدم اهليت ايران در برخورداري از انرژي هسته اي» استوار مي‌شوند با توجه به واقعيتها در عصر انفجار اطلاعات، در مقام اجرا با شكست روبرو خواهند شد.